Orðræða nútímakonu

"Hugmyndaramma".










Datt einhverjum í hug "amma sem fær hugmynd"?
Það gerði ég.
Þetta orð var í grein sem ég var að lesa, og ég las orðið eitt og sér, úr samhengi. Auðvitað var verið að tala um "ramma utan um hugmynd", ég hef líklega verið þreytt.

Ég lærði líka nýtt orð í greininni: lo. "limhverfur". Það var verið að tala um "limhverfa orðræðu feðraveldisins". (já, greinin var um femínisma). Reyndar er orðið "orðræða" nýorðið hluti af virkum orðaforða mínum (hvað eru mörg "orð" í því?), og orðið "pómó" (sem stytting á póstmódernisma) finnst mér svo hallærislega kúl að ég verð eiginlega að nota það líka!

Er einhver sem hefur tekið eftir nýjum orðum í virkum orðaforða sínum þessa önnina? Ég heyri æ fleiri tala um "viðbótarlífeyrissparnað" og "séreignarlífeyrissjóði" eins og þeir séu gamalgrónir KB-bankamenn, en skilja menn almennilega hvað þeir eru að tala um?

"No, Davíð Oddsson no me gusta nada"
En talandi um orð og skilning, hversu óþolandi er það að vera í munnlegu prófi í spænsku og vera gefið þemað "política" og þurfa að babbla á spænsku barnamáli um kosti og galla kvótakerfisins, inngöngu í Evrópusambandið og Íraksstríðið? En ég fór fyrst í hnút þegar ég þurfti að þýða orðið "afturhaldskommatittsflokkur" á spænsku með litlum árangri. Það er ótrúlegt hvað manni finnst maður stundum vitlaus, þegar maður veit hvað maður ætlar að segja, en hefur ekki orðin yfir það. Þess vegna skil ég ekki af hverju ég er að læra öll þessi tungumál, í staðinn fyrir að einbeita mér að einhverju einu. Þetta er einhver bölvuð þrjóska... de puta madre...

Jólalag Baggalúts klikkar aldrei, og er reyndar alveg frábært í ár... Það er hægt að ná í það hérna
. Allir að gera það núna.

Annars er ótrúlegt að það hafa ekki orðið til ný góð jólalög lengi, hvorki á Íslandi né í útlöndum sem ná vinsældum í útvarpi, það er eins og við séum dæmd til að hlusta á sama "gefðu mér gott í skóinn jólasveinninn kemur í kvöld við óskum þér góðra jóla" aftur og aftur. Af hverju semja pottþéttar hljómsveitir eins og Stuðmenn ekki eitthvað skemmtilegt jólalag sem gengur í landann? Síðasta íslenska jólalagið sem varð virkilega vinsælt hér á landi finnst mér eiginlega hafa verið Jólahjól, sem verður að viðurkennast að er orðið mjög þreytt, þó það hafi verið mjög gott á sínum tíma. Okkur vantar nýtt Jólahjól!!

Og það er sama hve oft textarnir á þessum amerísku poppjólalögum eru þýddir, og hvað margir popparar taka þau, þau eru bara orðin ofboðslega lúin og þreytt og eiga skilið nokkurra ára frí. Þá myndum við kannski læra að njóta þeirra á ný.

Kannski finnst fólki erfitt að semja ný jólalög því ef þau eiga ekki að fjalla einungis um gjafir og mat og stress eins og svo mörg íslensk jólalög frá 9. áratugnum, þá lendir maður í vandræðum, því hvað er þá eftir? Er í fullri einlægni hægt að semja lag um friðinn og rósemdina og helgina sem gagntekur mann um jólin á milli þess sem maður öslar slabbið dauðþreyttur rétt áður en búðirnar loka í leit að réttu perunni í jólaseríuna eða fullkomnu gjöfinni handa ömmusystur sinni? Kannski eru jólin ekki lengur mjög vænleg til að semja um, það er varla einu sinni hægt að syngja um hvíta jörð, því hvað gerist það oft á jólunum núna? Verða jólalög bara að fjalla um jólastress héðan í frá?

Má ég þá frekar biðja um "Kósíheit par exellans" með Baggalúti!

Góða aðventu!

Fall er fararheill, ekki satt?

Ég byrjaði allavegana skóladaginn á því að hrynja út úr bílnum á bílastæðinu fyrir framan Aðalbyggingu. Ég steig út úr bílnum með skólatöskuna í annari hendi og íþróttatöskuna í hinni og rann einhvern veginn út úr bílnum, og eiginlega undir hann. Það er svolítið ósanngjarnt, því ég var búin að gæta ítrustu varkárni við aksturinn alla leiðina því ég er ekki á vetrardekkjum, og lendi svo í árekstri við eigin bíl. Ég hélt þetta myndi boða mér gæfu og gleði allan daginn, samkvæmt því sem segir um að fall sé fararheill, sérstaklega því ég átti að fá út úr spænskuprófi og 25% ritgerð. Ég sé ekki að það hafi hjálpað, jú jú, mér gekk ágætlega á prófinu en ritgerðin var óyfirfarin, svo ég fékk hana ekki.

En hér er svar við spurningu sem við hljótum öll að hafa spurt okkur að einhvern tímann: "Hvar er mamma?"
(Af Vísindavefnum)

"Þessi spurning barst okkur 2. mars 2002. Spurningunni fylgdu meðal annars þær upplýsingar að spyrjandi sé fæddur árið 2001. Ef það er rétt og við fengjum upplýsingar um fæðingardag gætum við gefið eitt einfalt svar við spurningunni. En ef þetta er innsláttarvilla þyrftum við í öllu falli að fá að vita rétt fæðingarár til þess að geta gefið þess konar svar. Við gerum ráð fyrir að lesendur okkar sjái þetta allt í hendi sér og rekjum það nánar sem hér segir:

* Ef spyrjandi er til dæmis 0-6 mánaða er líklegt að mamma hans sé með hann í fanginu eða hún sé hjá honum. Kannski er spyrjandi úti í vagni og mamma hans þá í kalltækissambandi við hann.
* Ef spyrjandi er til dæmis þriggja ára er líklegt að hann sé á barnaheimili þegar þetta er skrifað á föstudagsmorgni, og mamma hans í vinnunni.
* Ef spyrjandi er að minnsta kosti orðinn stálpaður er hann væntanlega í skóla eða vinnu og mamma hans í vinnunni.
* Ef við værum að svara þessu um miðnætti í kvöld mundum við segja að mamma spyrjandans sé sofandi í rúminu.
* En á milli 5 og 7 í gær var hún trúlega á líkamsræktarstöð.
Ef spyrjandi á í erfiðleikum í samskiptum við mömmu sína viljum við benda honum á svar Sigrúnar Júlíusdóttur við spurningunni Af hverju þurfa mæður alltaf að vera svona forvitnar og tilætlunarsamar? En ef það gerist mjög oft að hann finnur ekki mömmu sína og þarf að spyrja þessarar spurningar, þá hlýtur önnur spurning að vakna, sem sé hvort hann ætti ekki að leita til barnaverndaryfirvalda eða til umboðsmanns barna. Um slík mál má finna nokkur svör hér á Vísindavefnum undir leitarorðum eins og "uppeldi", "börn" og svo framvegis."

Ég er, án þess að ýkja nokkurn skapaðan hlut, alveg að fara að kasta upp yfir lyklaborðið, mér er virkilega óglatt. Ég var að lesa trúmálaumræðu Innherja og skil bara alls ekki viðhorfin sem koma þarna fram, það er of mikið þegar fólk fagnar glæsilegum sigri í Falluja og þakkar guði fyrir að Bush hafi verið endurvalinn. (sbr. þráðinn Bush er í sigurliðinu með Jesú)

Það er svo auðvelt að lokast inni í einhverjum trúarheimi og neita að taka við rökum á þeim forsendum að þeir sem flytja þau séu andsetnir af djöflinum. Þannig er hægt að afneita öllu sem sagt er, þannig getur fólk lifað í sínum eigin heimi, án þess að þurfa að taka mark á fólki sem segir að þessi "sigur" hafi ekki verið svo glæsilegur eftir sem áður, eða þá stríðið yfir höfuð. Til dæmis stóð í Fréttablaðinu í vikunni að nú sé talið að í Írak séu nú um 400.000 vannærð börn, eða helmingi fleiri en áður en Bandaríkjamenn réðust þar inn. Hvenær hættir fórnarkostnaður að vera fórnarkostnaður? Það er auðvelt að skipa sér í "sigurlið með Jesú" þegar maður neitar að horfast í augu við þessar staðreyndir.

Ég hljóp í burtu, þau voru ennþá á hælum mér og ég vissi að þetta var að verða vonlaust, bráðum myndu þau ná mér og stela af mér náttkjólnum sem myndi nýtast þeim í helgiathöfnina. Síðan var enginn vafi á að þau myndu drepa mig, þau gátu ekki hætt á að hafa mig á lífi, ég vissi þegar of mikið. Ég tók á rás inn í verslunarmiðstöðina, þar væri örugglega einhver sem gæti hjálpað mér, jafnvel lögregla, þó að ég hafi veigrað mér við að tala við hana fyrr vegna málsins, það hefði haft of mikla afskiptasemi í för með sér. En nú var ég tilbúin að gera hvað sem er til að halda lífi, en aðallega til að halda upplýsingunum frá óvininum.

Ég sá engan lögregluþjón, ekki einu sinni einn húsvörð. En hvað myndi það hjálpa mér, þau voru rétt fyrir aftan mig og gátu hæglega skotið mig með ofurhljóðdeyfðu skammbyssunni, jafnvel í miðri mannþröng. Ég var með símann í vasanum en hafði enn ekki haft færi á að hringja á lögreguna. Bara að ég kæmist einhvers staðar í var þar sem ég gæti hringt. Framundan var útfararstofa og ég ákvað að þar væri líklega hægt að fela sig í smá stund. Mér tókst að stinga þau nægilega lengi af til að þau sæu ekki að ég smeygði mér þangað inn. Ég hentist út í horn, sussaði á furðu lostna afgreiðslukonuna sem virtist ekki skilja alvöru málsins og tók upp símann. Ég sló inn númerið, 1-1-2, en fékk engan són. Auðvitað, þau voru búin að eiga við símann svo ég gat ekki hringt á lögregluna, ég hefði nú getað sagt mér það sjálf. Mér datt í hug að hringja í foreldra mína og biðja þau um hjálp, en var ekki búin að slá inn nema þrjá stafi þegar ég skynjaði nálægð þeirra. Ég sveipaði mig huliðsskikkjunni í skyndi og fylgdist með þegar þau stungu inn kollinum. Þau virtust ekki taka eftir mér, því þau lokuðu um leið. Ég nýtti tækifærið og um leið og ég hélt þau komin í örugga fjarlægð laumaði ég mér út og á nálægan veitingastað. Þar gæti ég ef til vill laumað mér inn í eldhús og út bakdyramegin. En mér féllust hendur þegar ég sá hvað mætti mér þar. Þau höfðu þá verið á undan mér, og sátu í mestu makindum við borð og horfðu á mig og glottu. Fljótt sá ég af hverju. Við hlið mér, í öllu sínu veldi var hann sjálfur kominn, Gísli Marteinn. Ég vissi vel af hverju hann hafði verið valinn til að neyða út úr mér upplýsingarnar. Hann sem var svo sjarmerandi og vissi hvaða spurninga þurfti að spyrja, hvernig hann gæti náð frá mér upplýsingunum. En þeim skjátlaðist. Aldrei, aldrei myndi ég láta þær af hendi, ekki eftir hremmingar síðasta sólarhrings. Ég hrækti framan í Gísla Martein af vanþóknun og tók á það ráð sem ég taldi eitt eftir. Ég vaknaði. Hremmingar næturinnar voru liðnar, ég hafði brugðist heiminum, því þó þau hefðu ekki náð upplýsingunum var ég sú eina sem gat afturkallað álögin, en það var um seinan. Átök morgundagsins litu dagsins ljós. Próf í spænskri málfræði eftir 25 mínútur.

Hríð

Ég get ekki lifað við eintóman ís
innst inni í hjörtum og lengst úti á töngum.
Kulsára hjartað mitt kólnar og frýs
í kuldanum sit ég í öngum
og leik mér við fallegar frostrósir löngum.

Það verður nú bráðum að vora hjá mér,
svo völlurinn iðgrænn við sólinni hlæi,
en stormurinn mig út á blágaddinn ber,
ó, bara ég götuna sæi
heim á gestrisna, góða bæi.

Á meðan ég sé hvorki sól eða bæ,
þá syng ég með veikum og klökkvandi rómi.
Ég veit, að ég aldrei til fullnustu fæ
að fara með ljóð mín í tómi.
Röddin bilar í rokviðra hljómi.

Ef að ég dey svo að aldrei ég sé
ylmildan himin og blómgaða grundu
og finn aldrei vesalings hjartanu hlé,
uns hrekkur mér stafur úr mundu,
þá þakka ég öllum, sem eitt sinn mig fundu.

Jóhann Gunnar Sigurðsson
1882-1906


Ég fer til Spánar í febrúar. Þá vorar hjá mér.

Ég er svo heppin að eiga litla systur sem er feng shui meistari, og nú hefur hún opnað bloggsíðu þar sem hún gefur hverjum sem vill ráð um hvernig best sé að byggja upp heimili sitt. Það er ótrúlegt hvað hún veit um þetta, og það er líka draumi líkast að koma inn í herbergið hennar þar sem fylgt er ströngustu feng shui reglum.

Nú hvet ég alla til að kíkja á síðuna hennar: http://yinogyang.blogspot.com , og leggja fram spurningar uir til dæmis í hvaða átt best sé að hafa rúmið sitt eða hvernig veggirnir eigi að vera á litinn, en líka um minni atriði, eins og í hvaða horni herbergisins fjölskyldumyndir eigi að hanga og hvar sé gott að hafa málm og hvar ekki. Ef einhver sefur illa á nóttunni getur hún ef til vill hjálpað... allt sem ykkur dettur í hug. Hún heitir María Sól og er þrettán ára, og hefur haft nægan tíma til að mennta sig í þessari fornu list í verkfallinu(sem tekur reyndar enda á morgun þegar hún þarf að mæta í skólann.) Það er því hægt að treysta á hana.

http://yinogyang.blogspot.com

<Á nú að taka af mér börnin líka??>

Já, það er margt skrítið í kýrhausnum, eins og konan sagði.

Það mætti halda að ég hafi sagt við sjálfa mig í morgun eins og hann Láki litli úr smábarnabókinni: Í dag ætla ég að vera reglulega vond, og gera aðeins það sem er ljótt. Þegar ég hugsa til baka stóð ég að minnsta kosti við það
Í dag:

-braut ég öll lög um löglega ljósritun

-skrópaði ég í latínu

-stalst ég til að nota orgelið í Skálholtskirkju

-svindlaði mér og 3 öðrum (varnarlausum útlendingum og fötluðum) inn á safnið í Skálholtskirkju.

-keyrði ég of hratt

-keyrði ég á mús (a.m.k. kom hún ekki undan bílnum hinumegin)

-keyrði bílinn hans Benna upp Kambana þannig að gírkassinn gaf sig alveg þegar við vorum komin upp. (það var reyndar ekki mér að kenna, en kom ekki vel út fyrir mig)

-sló ég Mögdu utanundir.

Það síðasta var nú líklega það versta, að ég sló mína kæru Mögdu, meðleigjandann minn! Ég hef aldrei slegið neinn viljandi áður, en það kom bara eitthvað yfir mig, hún sat þarna og kvartaði yfir að það væri henni að kenna að bíllin er bilaður... hún var ekki einu sinni með, og það var ég sem hafði verið að keyra! Hvernig GAT það verið henni að kenna? Ég var greinilega orðin meira pirruð en ég hélt, hendurnar tóku einhvern veginn af mér völdin og þær slógu Mögdu létt á kinnarnar, ekki fast, en málið er bara að ég missti algerlega stjórn á þeim. Aumingja Magda var auðvitað steinhissa, og svolítið reið, en ég er ekki frá því að hún hafi haft pínulítið gott af því, hún var í einhverju móðursýkiskasti, og það dregur mann svo mikið niður þegar einhver brýtur sjálfan sig svona niður. Hún er alveg búin að fyrirgefa mér það núna, henni finnst það aðallega bar fyndið núna. Ég ætla nú samt ekki að láta ofbeldi vera lausn á öllum mínum vandamálum héðan í frá - kannski bara sumum!

En það var líka sorglegt að keyra á mús.

En nú hef ég játað syndir mínar í einn dag, og ef lögreglan og dómsvald kemst á snoðir um þessa síðu fengi ég örugglega stærsta dóminn fyrir að hafa ljósritað ólöglega... að minnsta kosti er það örugglega metið sem verri verknaður en heimilisofbeldi, ef marka má nýjustu dóma um þau mál.

(p.s. Ég fékk svar frá háskólanum á Spáni í gær, 14. febrúar byrja ég í skóla í Alcalá de Henares, háskóla með 23.000 stúdentum. Hlakka til. )

Bíómyndablogg

Það er eitt sem hefur alltaf angrað mig við amerískar bíómyndir, það er þegar virðulegir útlendir menn, t.d. soldánar í Arabíu eða afrískir ættbálkafeður eða evrópskir kóngar eða dætur soldánsins fara að tala ensku. Þegar þeir tala ensku tala þeir oftast með ROSALEGUM hreim, gera kannski eina eða tvær mjög einfaldar málfræðivillur, en vita allan FJANDANN af orðum og þurfa aldrei að hugsa sig um. Þessir menn hafa oftast búið í eyðimörkinni eða frumskóginum alla sína ævi og það er allt á huldu um hvernig þeir kunna ensku, en þeir geta notað orð sem ég hef aldrei heyrt, flest sem þeir segja byrjar á "My people are..." eitthvað, og svo fara þeir að tala um flugvélahreyfla eða hernaðarstrategíur eða geimréttarhagfræði eða guð veit hvað.. .

Þegar ég tala önnur mál en íslensku, og fyrir þessu finn ég mjög mikið núna á þessari önn, þá þarf ég alltaf að vera að hika og hugsa mig um, og oft kemur það fyrir að ég man bara alls ekki orðið eða hef ekki heyrt það. Það lætur mann kannski líta svolítið asnalega út, en það er nú bara svoleiðis þegar maður talar 'fremmedsprog' . Það væri aðeins raunverulegra að láta þessa menn hugsa sig pínulítið um áður en þeir fara að tala um 'liðveislu' og 'hernaðarútbúnað' og svoleiðis. Dæmi um svona myndir eru t.d. James Bond myndir og hin annars ágæta mynd Hidalgo.

En meira um bíómyndir.
Ég var að koma úr bíó, fór að sjá myndina Sky Captain and the World of Tomorrow. Hún leit út eins og mynd sem gæti verið sniðug, retro letur og einkar cheesy nafn, en góðir leikarar. Kannski þetta sé mynd sem hefur smá húmor fyrir sjálfri sér, hugsaði ég. Það hafði hún ekki.

EKKI sjá hana.

Ef þú samt ÆTLAR að sjá hana, ekki lesa lengra.

Ég hef séð margar margar vondar vondar myndir um ævina, (oftast viðloðandi heimilisfólkið á Vesturgötu 50a merkilegt nokk) og þessi mynd nær hátt á vondumyndaskalanum. Einhver hefur sagt, við skulum gera hittara, ævintýramynd, því fólk elskar ævintýri eins og LOTR, hafa eina gellu... Gwyneth Palthrow, já flott, nei betra, höfum TVÆR gellur - líka Angelinu Jolie! Og Jude Law sem góða gæjann! Og látum hana gerast í gamla daga. Hvenær...hmm...19...39? OK! Og höfum risavélmenni! og geimskip! og risaeðlur! og genabreytt vængjuð skrímsli! og drauga! og Örkina hans Nóa! og svona countdown....ten minutes to liftoff... Og svona heldur þetta áfram. Það vantaði bara risaköngulær... nei annars, voru ekki nokkrar? Og vondi kallinn hét Totenkopf! Hversu gott er það??

Jamm og já, og þetta eru ameríkanar að gera á meðan þeir kjósa hálfvita til að stjórna heiminum. Mér finnst að allur heimurinn ætti að fá að kjósa forseta Bandaríkjanna. Þá hefði eitthvað annað komið út úr kosningunum er ég hrædd um.

Góðar stundir.

Dauði og djöfull

Hefur einhver annar en ég verið að keyra og blikkað ljóslausan bíl, en fattað þegar maður er nýbúinn að því að maður var sjálfur ljóslaus?

Það er súper hallærislegt.

Fólk áttar sig oftast ekki á því hvað maður er að bera líf sitt auðveldlega á borð fyrir allan heiminn að sjá þegar maður er á netinu. Til dæmis gremst það mömmu minni ofboðslega að nú er bein útsending úr hjónaherberginu á Engi daginn út og inn, því að litla systir mín var að fá WebCam og notar það öllum stundum, og heimilistölvan er einmitt staðsett í svefnherberginu hjá pabba og mömmu.
Svo áttar maður sig auðvitað alls ekkert á hvað það eru miklu fleiri en maður heldur sem lesa þetta rugl sem maður skrifar hérna....

Ég fann mér ungverska stelpu til að kenna mér smá ungversku, a.m.k. halda við því litla sem ég kann. Csütörtöken talalkozunk. (=við hittumst á fimmtudaginn) Í staðinn get ég kannski kennt henni smá íslensku.

Sniðugt á Íslandi.

Nú er fokið í flest skjól í snörpum vindhviðum haustsins. Á leið í skólann í vikunni sá ég tvö börn sitjandi úti á gangstétt hérna á Reynimelnum, fyrir framan stórar hrúgur af visnum laufblöðum. Ég hélt þau væru kannski að hjálpa til með haustverkin og setja blöðin í poka, en í staðinn voru þau að leika sér að því að TELJA laufblöðin sem lágu á götunni! "48, 49, Ég er kominn með 50!!" Þetta er svona með mest óspennandi leikjum sem ég hef séð. Krakkarnir eiga nú ekki lengur í nein hús að venda, foreldrar löngu orðnir leiðir á að stjana við börnin sín og annara með trölladeigi og kókoskúlubakstri og henda þeim út í rokið að leika sér við laufblöðin. Sama hvað krakkarnir hafa verið ánægðir með að fá frí úr skólanum fyrstu dagana held ég að jafnvel jafnvel þeir lesblindustu og eineltustu séu farnir að grátbiðja um kennarana og bækurnar sínar aftur.

Ég er kelling!!

Ég er að leita að síðum um helk á internetinu - og það er til fullt af þeim! Ef einhver vill gerast samkelling eru nokkrar hér: http://www.google.com/search?hl=en&ie=ISO-8859-1&q=crochet

Þetta er nú að verða svolítið sorglegt. Ætli ég eigi eftir að daga uppi sem heklandi og prjónandi bitur piparjónka?

Hvað er betra en að hygge sig uppi í sófa með vinum sínum úr Matador þáttunum, Herr Schwann, Maude, Frk Friis, Ulrik, Regitze, Agnes og hinum, með malt og appelsín í glasi. Ekki margt, skal ég segja ykkur. Jacob var að koma frá Danmörku og kom með ekki tvo, heldur þrjá DVD diska með Matador!!! Nú á ég fimm af tólf, sem er næstum því helmingurinn. Svo ef einhver hefur löngun í að sjá þessa gömlu góðu þætti eru þeir lúppandi daginn út og inn á Reynimelnum þessa dagana.

Ísland - farsældar frón.

Það er margt sem minnir mann á Ísland, en þegar maður er á leiðinni heima frá flugvellinum og kemur inn í Garðabæ/Hafnarfj. og sér ofvöxnu Gunnars mayonnaise dolluna, þá ER maður kominn heim. Líka þegar maður heyrir fólk tala um tap í landsleik og heyrir menn í sjónvarpinu segja, "ja, þetta mark sem við skoruðum var nú mjög gott!".

"...What a healthy day"

Geta dagar verið heilsusamlegir? Ef svo er var dagurinn í dag fullkomið dæmi bæði fyrir líkama og sál. Ég byrjaði á því að útbúa mér skyr-og ávaxta smoothies (er ekki til eitthvað íslenskt og gott nafn fyrir þennan sniðuga drykk? Komið nú nýyrðasmiðir!), og fór svo í ræktina, þar sem ég hljóp og hjólaði og lyfti eins og en galning, síðan í Árnagarð þar sem ég fór í færeyskutíma og bókmenntafræðitíma og prjónaði næstum heilan vettling á meðan. Færeyskutíminn fór eins og venjulega í brandara Höskuldar um íslenskt og færeyskt mál, og bókmenntafræðin í að hlusta á kenningar löngu dauðra kalla sem ákveða hverjir eru hæfir til að lesa bækur og hverjir ekki*. Eftir skólann labbaði ég mér heim og át restina af fiskibollunum sem ég eldaði í gærkvöldi, og rölti niður í Óperu, þar sem Fjóla og Davíð elskurnar buðu mér á generalprufu á Sweeny Todd, splatteróperu. Þaðan var ég að koma núna, og næ mér ekki niður úr skýjunum, það var svo gaman! Ímyndaðu þér rakara sem drepur fólk í rakarastólnum og lætur líkin síga niður op, þar sem konan á neðri hæðinni bútar þau í sundur og eldar bökur úr þeim... ekki erfitt í mynd eftir t.d. Jean-Pierre Jeunet (Delicatessen) en aðeins furðulegra í óperu.... blóð, sprengingar, morð...og sungið um það alltsaman!

Já,

(róaðu þig niður Svanhvít)

En semsagt, dagurinn var nærandi bæði fyrir líkama og sál, og ég vona að ég nái fleiri svona dögum í mánuðinum sem er bara rétt að byrja.

(*Nördainnskot: ég vissi ekki að það væru til svona margar tegundir af lesendum, en það er eins og allir sem búa sér til bókmenntateoríu verði að búa sér til lesanda. Þannig hef ég lært um innbyggða lesandann (það eru reyndar til tveir), víðsýna lesandann (sem er ofboðslega menntaður í bókmenntafræðiteoríum), ofurlesandann (hann skilur öll tákn og myndir í textanum sem hann les, fullkomni lesandinn (vinur ofurlesandans) og svo er það lesandinn af holdi og blóði, s.s. ég, en jafnvel hann klofnar í fleiri en einn lesanda, (þetta skildi ég ekki alveg) lesandinn sem les er ekki sá sami og sá sem leggur frá sér bókina og stendur upp. Vill einhver gáfumaðurinn skýra þetta fyrir mér?(sem minnir mig á það, við ljóskurnar, Sigga, Sigurrós og ég erum víst ekki vel liðnar af bókmenntafræðinemunum sem sitja kúrsinn, því okkur varð það á að spyrja um það sem við skildum ekki, og það hneykslaði víst einhverja.... mér þætti gaman að sjá þá í hljóðkefisfræðitíma))

já, mánudagar...

Hvað er það sem r´ettlætir það að þeir sem guðirnir elska deyi ungir? Getur einhver sagt m´er hvers konar guð það er sem tekur 17 ´ara str´ak burt fr´a fjölskyldu sinni og vinum? Maður reynir að hugsa j´akvætt en það er bara ekkert hægt að segja, það er ekkert j´akvætt við þetta. Elsku litli br´oðir minn er b´uinn að missa besta vin sinn sem hann hefur þekkt fr´a þv´i þeir voru litlir, þetta er fyrir honum alveg eins og ef Ella hefði d´aið ´i gær fyrir m'er.
Er eitthvað hægt að segja?

"Það er bara mjög gaman að ríða honum"

Greinilegt að einhverjir fréttamenn Ríkissjónvarpsins eru orðnir leiðir á að fjalla ekki um annað en kennaraverkfall, ég er að hlusta á fréttirnar í Sjónvarpinu rétt í þessu, og núna er verið að tala við eigendur stærsta hests á Íslandi. Þeir eru að vonum ánægðir með gripinn og lét konan sem á hann m.a. ofangrein ummæli falla. Þessi frétt tók svona 3 mínútur af fréttatímanum. Þetta sér maður held ég ekki í fréttatímum ríkisrekinna sjónvarpsstöðva í öðrum löndum. En það er gott, það er þá ekki neitt slæmt að gerast á meðan...

p.s. Sá auglýst Low Carb súkkulaðikrem - á hvaða köku? Mér skildist að ef maður væri á low carb diet væru allar kökur á abbsölútt bannlista. Eða er þetta kannski svona eins og að fá sér hamborgara, franskar og kokkteilsósu og friða samviskuna með því að fá sér Diet Coke?

Klaufalegt
Tveir menn hafa líklega misst andlitið allvel oní kaffibollann ef þeir lásu Fréttablaðið i morgun, en það eru þeir Páll Baldvin Baldvinsson og Ari Páll Kristinsson (málfræðingur). Á bls 20 er þeim, sem og öllum öðrum tilkynnt það að þeir séu látnir, þ.e. nöfn þeirra standa undir dálkinum Andlát. Fyrir neðan kemur þó i ljos að þeir eru langtífrá dauðir, heldur er annar 51 árs i dag og hinn 44 ára. Það hlytur þó að vera svona smá sjokk að lesa nafnið sitt i andlátstilkynningunum, sér i lagi a afmælisdaginn.

Þetta minnir mig a stelpu sem eg þekki sem lenti i því fyrir nokkru að missa afa sinn, og skrifaði um hann minningargrein eins og tíðkast. Greinin birtist aldrei hjá afanum, heldur hja einhverjum allt öðrum gömlum manni! Það var svosem í lagi fyrir hana þegar hun loksins komst að þessu, en ólikt verra fyrir aðstandendur hins gamla mannsins, að sjá grein eftir eitthvað barnabarn sem enginn hefur séð eða heyrt um....! Óþægilegt svona á dánarbeðinu...

Bíllausi dagurinn var í gær. Hmm... Ég haf›i ekki snert á bílnum mínum í heila viku, og svo flennan blessa›a dag flurfti ég hann meira en nokkru sinni, til a› skutlast út um allan bæ, ná í systur og flytja kassa... mér lei› eins og glæpamanni flegar ég snigla›ist í kringum fijó›arbókhlö›una í hasti á bensínháknum, leitandi a› stæ›i, vitandi a› ég var a› menga litlu birkihríslurnar kringum Hlö›una og gó›ri lei› me› a› gefa gæsunum lungnakrabba. (ekki fla› a› flær mengi ekki háskólasvæ›i› me› öllum skítnum... sammála?). En fla› lifna›i yfir mér í morgun flegar ég las a› fla› hef›i nú veri› óvenju lítil flátttaka í bíllausa deginum, fla› ger›i mig ekki seka, heldur frekar me›seka, en fla› besta var a› Magda (sú pólska sem ég b‡ me›) keypti sér bíl á bíllausa daginn! fiá lei› mér nú betur, ég var› a› smáglæpamanni í samanbur›i vi› fla›, ég meina hver kaupir bíl á bíllausa daginn? Annars ver› ég a› gefa skít í flessa evrópsku samgönguviku, flví fla› er bara erfitt, lei›inlegt og d‡rt a› fer›ast me› strætó í Reykjavík. Ég vildi a› ég gæti sagst vera á móti einkabílismanum í Reykjavík, en eins og er er kerfi› ekki fla› gott a› hægt sé a› stóla á fla›. Vonum a› fla› n‡ja ver›i betra. A›alástæ›an fyrir flví a› ég er a› fetta fingur út í Strætó akkúrat núna er a› í fyrradag, í mi›ri samgönguviku, voru Benni og Magda a› fara a› taka strætó, og bi›u í sk‡linu hér fyrir utan húsi›, og hann í hjólastól. Strætó kom.... og strætó bruna›i framhjá vi›stö›ulaust! Og konan sem keyr›i var a› tala í símann. Ég hringdi upp í Strætó og fla› var frekar stressa›ur ma›ur sem sag›ist myndu “eiga or›asta› vi› vi›komandi vagnstjóra” en hann var öskurei›ur yfir flví a› hún hafi veri› a› tala í símann. Ég var a›allega öskurei› yfir flví a› hún hafi ekki nennt a› taka hjólastólinn me›. Hennar svar, flegar kallinn tala›i vi› hana, var a› hún hélt a› flau ætlu›u ekki upp í, væru bara á göngu... fla› er skrítin ganga, a› standa kjurr inni í strætósk‡li!
Mér finnst fla› svona grundvallaratri›i fyrir flví a› ma›ur geti teki› strætó a› strætó stoppi fyrir manni, ekki satt?

Ég er gengin í vö›vaklúbbinn. Nú eru öll vígi fallin, flví Svanhvít er farin a› stunda gymmi› (hvernig í xxxx skrifar ma›ur fletta á “íslensku”?). fietta er nú reyndar bara háskólaleikfimishúsi›, engin brjálu› vö›vabúnt flar, sem betur fer, en fletta er samt svolíti› skr‡ti›, fla› eina sem ég veit er a› fla› er gott a› fara í saununa á eftir. Mér er sagt a› fletta sé besta sauna á Íslandi...

Þegar ég vaknaði í morgun eftir svefnlitla nótt í risherberginu mínu og gekk inn á baðherbergi áttaði ég mig á tveimur hlutum. Að ég hafði gleymt að setja niður klósettsetuna í gær, og að það var komið haust. Oní klósettinu, beint fyrir neðan gluggann var eitt stórt laufblað, af ösp ef mér skjöplast ekki. Herbergið mitt var líka fullt af laufblöðum sem höfðu fokið inn um gluggana. Jakob, sá danski sem deilir með mér risinu gat ekkert sofið í nótt fyrir veðurofsanum. Hann sagði að svona veður í Danmörku væri kallað fellibylur... Ég sagði honum bara að bíða eftir vetrinum, þá fengi hann að sjá alvöru veður.

Annars er búið að vera notalegt að sitja uppí sófa með teppi og te og prjóna lopapeysu svona síðustu daga, og horfa á ALLAN Lansann (Riget) sem Jakob á á DVD. Ekki leiðinlegt, en svo man ég stundum eftir því að ég er í skóla og þarf víst einstöku sinnum að læra líka, en það er nú allt í lágmarki hjá mér eins og er, það er bara svo miklu skemmtilegra að gera ekki neitt, er það ekki?

Nú er ég á leiðinni í grillveislu með fólkinu úr vinnunni í sumar... já, í þessu veðri.. það er kosturinn við að vinna í gróðurhúsi.. þar er hægt að vera í öllum veðrum. Það verður notalegt að naga á kótilettu á meðan regnið bylur á glerveggjunum. Jó étvágyot... bon appetit!

Urrrrrr... Ég er að skrifa á iMac. Ég á eftir að nota þennan iMac í vetur, því hann er eina tölvan í nýja húsinu mínu. iMac er leiðinlegur og leyfir mér ekki að gera at-merki. HRRRMMPPPF. Húsið er ekki leiðinlegt. Húsið er gott. Sá sem vill gefa mér eða selja mér kjölturakka (laptop) ódýrt er líka góður. Benni er góður. Ís er góður. Mig langar í ís. Hjá Óla Frímanns. Óli Frímanns er góður?? Verður bara að vera það.


Skólinn byrjar á morgun. Ef nýja stundataflan mín verður eins og ég vil hafa hana er ég ekkert í skólanum á þriðjudögum og föstudögum... er það ekki eitthvað grunsamlegt...?

Það er gaman í IKEA. Ég mæli með góðum túr í IKEA á rigningardegi. Þar er alltaf hægt að finna eitthvað litríkt og skemmtilegt til að lífga upp á húsið sitt. Ég keypti teppi, handklæði, mæliskeiðar, mottu, rúmföt, geisladiskastand og glös í IKEA. Mest af því var rautt, Magda segir að ég kaupi rauða hluti af því að ég sé full af orku... ætli það sé ekki bara rétt hjá henni, ég er bara ansi orkumikil þessa dagana. Sem er eins gott þegar maður er að læra að skipta um bleyjur og baða og mata í fyrsta sinn einhvern sem er eldri en 2 ára.

Kveðjur af Reynimelnum, og verið velkomin í heimsókn, (nr 58, það stendur Benidikt H. Bjarnason á bjöllunni) ég á glös, og oftast eitthvað í þau líka :)

Jó napot kívanok. Hogy vagy? Én jó vagyok, köszönöm. Most Islandon vagyok, de vasárnap Budapesten voltok. Esik az esö islandon.

Verið þið sæl, nú er ég komin heim frá landinu unga, og þykist aldeilis hafa forframast. Það var vel tekið á móti mér þegar ég steig út úr flugvélinni, vindurinn feykti mér næstum því út af landganginum, og stelpan frá Kaliforníu sem hafði setið við hliðina á mér í vélinni æpti og öskraði, greyið var í sandölum og stuttermabol, og hafði vísast aldrei lent í öðru eins veðri. Aðeins hlýrri móttökur fékk ég frá mömmu þegar ég komst loksins í gegnum tollinn. Það var frábært að koma heim í sveitina og mamma gerði fiskibollur handa mér, uppáhalds mömmumatinn minn. Í dag liggur leiðin í bæinn, og líklega beint á Reynimelinn, þar sem ég mun búa og starfa næstu 5 mánuðina, með dönskum dreng, pólskri stúlku og íslenskum fötluðum dreng sem heitir Benni og við ætlum að aðstoða í vetur. Fyrir þremur mánuðum hefði ég ekki trúað því hefði einhver sagt mér að eitthvað þessu líkt myndi gerast... en skjótt skipast veður í lofti eins og sagt er, og þess vegna er ég að fara að flytja í dag, í 3 sinn á einu ári.. Kvisthagi, Ásvallagata, Kvisthagi, Reynimelur. (Og ef ég tek Ungverjaland með er það 4 sinnum.)

Ég hlakka til að hitta ykkur öll og djamma með ykkur, ég er laus um næstu helgi ef einhver býður sig fram, en líklega á það eftir að vera erfitt fyrir mig að kaupa bjór fullu verði á bar í Reykjavík, eftir að hafa borgað ca 70 kall fyrir bjór í heilan mánuð. Vinkona mín Iveta frá Slóvakíu er núna örugglega að drekka bjór fyrir 20 kall en það kostar bjórinn á þessum árstíma í bænum hennar.. hún trúði ekki að nokkur maður gæti keypt sér vín á Íslandi, hún sagði að fjölskyldan hennar gæti keypt mat fyrir heila viku fyrir þennan pening..

Ojá, svo byrjar skólinn á mánudaginn, það verður ekki leiðinlegt, því kúrsarnir sem ég ætla í eru allir frekar spennandi, Færeyska og íslenska, Latína f. byrjendur, Spænsk málnotkun og spænsk málfræði og Straumar og stefnur í bókmenntafræði (sem er samt víst kúrs dauðans). Svo verð ég að finna mér nýjan kór, ég þarf að kanna fleiri áður en ég kem mér fyrir, hvernig væri að prófa Langholtið núna?

En ekki hika við að hafa samband ef ÞÚ vilt hitta mig um helgina, ég er til....

(hér er póstur sem ég sendi á fjölskylduna, datt í hug ad henda honum hér inn líka:)

Hae hae!

Gott ad vita ad tad er líka heitt hjá ykkur á Íslandi, tví hitinn hérna er ad drepa
mig. En ég er líka ordin brúnni en nokkru sinni fyrr. Tid eigid ekki eftir
ad tekkja mig!
Annars er allt mjög fínt ad frétta hédan, ég eydi ekki krónu tví allir vinir mínir sem eru frá austurevrópu eiga engan pening og finnst allt svo dyrt hér, svo tad er ótaegilegt ad vera sá eini sem hefur efni á ad faraút ad borda, til daemis. Tad eru fyrirlestrar á hverjum degi eftir hádegien enginn fer á tá, (stundum 1-2) tví tad er svo margt annad ad gera. Isídustu viku fór ég á kajak og vid vorum naestum búin ad drepa okkur,óafvitandi... allavegana sagdi kallinn sem leigdi okkur kajakinn (100kr/klst) tad. En tad var aedislega gaman tó áin Tisza sé ógedslega skítug.Í gaer fórum vid í sund, eiginlega allur hópurinn, og tad var mjög heitt,svo flestir brunnu eitthvad, en ekki ég, ég er ordin svo brún, hehe.Maturinn á gistiheimilinu verdur alltaf verri og verri med hverjumdeginum, allt er djúpsteikt og frekar sveitt. Vid erum farin ad öskra á ferskt salat og hrísgrjón. A.m.k. er skrítid ad setjast nidur í 27 stigahita og borda gúllas og heita graenmetiskássu á hverjum degi. Vid vöknum á morgnana vid hanagal, og hér er líka hundur og köttur, og risastór blár páfagaukur. Stundum heyrum vid líka í svínum inn um gluggann, ég veit ekkihvar tau eru geymd...Nú langar mig t.d. ekkert ad fara ad borda tunga heita máltíd (ég veit adí kvöld fáum vid graskersstöppu...) svo ég er ad spá í ad bjóda Ivetu vinkonu minni frá Slóvakíu upp á pizzu, vona ad hún samtykki tad.

Tad er eins gott ad Tómas vinur minn talar ungversku (mamma hans er ungversk) ég get notad hann sem túlk, tví ENGINN talar ensku hérna, ekki einu sinni fólk á mínum aldri. Og fólk klaedir sig svofurdulega hérna, konurnar eru allar í tröngum stuttum flegnum kjólum medbrjóstin upp um allt og fólk er ekkert hraett vid ad syna ástaratlot úti ámidri götu. Tetta er víst eitthvad sérstakt vid Ungverjaland, t.d. er fólk ekki mjög trúad hér, tó tad sé fullt af kirkjum, ekki eins og er t.d. í fyrrverandi Tékkóslóvakíu..Ég kann eitt ord í slóvak/tékknesku: zmrzlina. Tad tydir ís. Og ungverskan er alltaf ad verda betri og betri, tó ég geti ekki skilid fólk úti á götu,bara ord og ord. En tad kemur, haegt og sígandi, svo tegar ég fer verd ég fyrst farin ad sjá árangur. Ég bid ykkur ad afsaka íslenskuna mína, ég hef ekki getad talad íslensku vid neinn, flestir hérna hafa einhvern til ad spjalla vid á sínu tungumáli, en ekki ég og svissneska stelpan. Á morgun aetlum vid öll ad grilla rétt fyrir utan Szeged, tetta er svona útivistarstadur hjá litlu vatni tad sem madur borgar 200 forintur til adkomast inn (c.a. 75 kr :) og svo getur madur grillad og synt í vatninu ofl. Tad verdur örugglega gaman. Svo er tjódhátídardagur Ungverja á föstudaginn og tá förum vid líka útfyrir Szeged í einhvern lítinn bae tar sem eitthvad verdur ad gerast.

Ps. Gudbjört, tú spurdir hvernig madur á ad segja Szeged, tad er mjög einfalt, Sz er borid fram eins og venjulegt, og restin er eins og í íslensku. En tad sem ruglar mig er ad A er borid fram eins og O, og Á er borid fram eins og A.

En nú verd ég ad standa upp ádur en ég límist föst vid stólinn af svita.... (púff)

Bestu kvedjur..


Svanhvít

Sael og blessud öllsömul.

Ég er á internetcafé hér i Szeged, tad er ógedslega heitt og i gaer fékk ég vott af sólsting held ég, allavegana hausverk og ógledi! Ég er búin ad laera smá ungversku, og tad baetist hratt vid.. eg verd altalandi tegar eg kem heim, nei, annars, tetta er VIRKILEGA erfitt tungumál. Hvernig haldid tid ad teir segi "skál". Tad er ekkert einsatkvaedisord, tad er: "egedszségedrem". Tetta er núna uppáhaldsordid mitt i ungversku.

Eg er i herbergi med tveimur stelpum frá Slóvakiu,Vladimiru og Catarinu og tad búa allir á sama gistiheimilinu, svo tad er svolitill svona campus filingur. Tad eru lika nokkrir frá Japan, nokkrir Skandinavar, Tjódverji, Svisslendingur, einn frá Mexikó og svo adallega tekkar og slóvakar og pólverjar. Ég laet fólk bara kalla mig Lilju hérna, ég legg tad ekki á fólk ad segja Svanhvit...Tad er rosalega mikill skóli, frá 9-17.30, med hléum audvitad. Tad eru timar á morgnana til 1230, svo matarhlé til 14, tá er fyrirlestur á ensku um eitthvad sem tengist ungverjal. svo er language practise, tá hjálpar ungverskur háskólanemi okkur med tad sem vid laerdum um morguninn. tetta er meira og minna tad sem vid gerum, og bordum svo inn a milli. Tad er finn matur herna en svolitid mikid af tungum mat, tad er skritid ad borda svona tungar máltidir tvisvar á dag! I dag var langur fyrirlestur um tjódflutninga og tjódfélagshópa i mid-evrópu, og slóvakarnir og tékkarnir fóru ad rifast vid kennarann um skilgreiningar á landamaerum osfrv. Tad var áhugavert, en ekkert sérstaklega skemmtilegt..

Szeged er falleg borg, og tó hún sé mjög gömul hefur húsunum verid rústad svo oft ad tad eru eiginlega engin gömul hús herna, lika út af flódinu sem var 1879, og hér er alltaf talad um fyrir og eftir flód, tad er adal timamaelikvardinn. Sum húsin minna svolitid á Gaudi húsin i Barcelona, svona art deco eda hvad sem tad heitir.

Jaeja, kvedja frá Szeged,

Lilja

Ekki leiðinlegt:

Budapest The Week Starting Fri Jul 30 2004

Friday Heavy rain Min 17C Max 22C

Saturday Light rain Min 17C Max 26C

Sunday Sunny Min 19C Max 27C

Monday Sunny Min 19C Max 29C

Tuesday Sunny Min 19C Max 29C

Hmm já, og hvenær kem ég til Búdapest, jú laugardagskvöld... svo virðist mér að það eigi að vera sól restina af mánuðinum... eða er það ekki annars?

Ég kveð, með síðasta bloggi mínu frá Íslandi í bili, læt svo heyra frá mér í landi hinna ungu verja. Bless bless, og gleðilega verslunarmannahelgi. Ekki nauðga!

Ég ætla að stelast til að skrifa smá á meðan ég er að láta renna í bað.
Það er að koma að því. Eftir nokkra daga (laugardar) fer ég í sólina í Szeged, sem einnig hefur verið nefnd "The sunny city" af því þar eru uþb. 2100 sólskinsstundir á ári. Til gamans má nefna að í Reykjavík eru þær oft um hundrað. Reyndar finnst sumum að ég hafi fengið nóg af sól í bili, a.m.k. kemur fólk að mér og segir ýmist: "mikið rosalega ertu sólbrennd" eða "mikið rosalega ertu orðin brún".  Mér líkar nú betur að heyra það síðarnefnda, því ég er brúnni í sumar en ég hef nokkru sinni verið, þó brúnkan sú einskorðist við andlit handleggi, axlir og háls. Úr þessu verður ráðið í Ungverjalandi, þar sem ég verð líklega að ganga nakin nema í síðerma magabol og blæju til að jafna út litinn.

En ég hvet alla þá sem vilja að ég kaupi eitthvað fyrir sig í Ungverjalandi, (t.d. papriku eða salami,) eða þá sem vita um eitthvað í Ungverjalandi sem er alveg ómissandi að sjá, tja, líka þá sem gætu átt í fórum sínum ungverskar forintur sem safna ryki, eða bara þá sem vilja kveðja mig áður en ég fer burt í heilan mánuð (löng setning) til að hringja í mig eða skilja eftir skilaboð hér fyrir neðan.

Adios... baðið bíður.

Já, svefnpokinn minn týndist í fluginu, það var viðbjóðsleg rigning og drulla allan tímann, vindsængin okkar var ónýt, David Bowie spilaði ekki og Slipknot spilaði í staðinn, ... það voru sterk öfl sem reyndu að skemma fyrir okkur Roskildeferðina, en það tókst ekki, því við skemmtum okkur bara konunglega. Ja, það er að segja ef kóngar sofa á jörðinni í skítakulda og teipa plastpoka á lappirnar á sér áður en þeir vaða út í hnéháa drulluna og drekka bara meiri bjór til að gleyma þjáningunum. Ég myndi amk alveg vilja hafa svoleiðis kóng. Ég held það sé öllum Íslendingum hollt að fara á Hróarskelduhátíð, sérstaklega í svona drullu og bleytu. Við þolum svo lítið, megum ekki kólna, þá setjum við alla ofna á fullt og skríðum undir dúnsæng, þrífum allt hátt og lágt og verðum þess vegna veik þegar við förum til útlanda þar sem hreinlætið er ekki svona öfgakennt, og við teljum það sjálfsagt mál að hafa alltaf rennandi vatn í nokkurra metra fjarlægð. Það var vissulega erfitt að fara ekki í sturtu í heila viku, en við komumst þó alltaf í ótakmarkað rennandi vatn (ef við nenntum að bíða í korters röð) og við áttum alltaf nógan pening til að fá okkur að borða (þó við þyrftum að vaða drullu í hálftíma til að komast í mat). Það eru margar milljónir manna sem hafa ekki einu sinni það.

Við hristum þó stundum hausinn á meðan við vorum þarna yfir því að við værum að BORGA fyrir þetta! Sérstaklega þegar maður vaknaði á nóttunni af kulda, fór í ÖLL fötin sín og skalf samt. Það var nú reyndar bara ég, því ég var með hörmungar svefnpoka. Og þá er komið að svefnpoka sögunni.

Það var nefnilega þannig að um nóttina þegar við komum á Kastrup og fórum að ná í farangurinn okkar þá fannst glænýi rándýri hagkaupssvefnpokinn minn (1.995 kr) bara alls ekki. Þar sem við vorum öll þreytt og langaði til að koma okkur á hátíðina sem fyrst var þetta nú ekki það skemmtilegasta til að lenda í, svo eftir að hafa gert skýrslu eins og lög gera ráð fyrir, þá fórum við að horfa löngunaraugum á fjólubláan svefnpoka sem fór hring eftir hring á bandinu. Allir aðrir úr fluginu voru farnir, og við búin að missa af flestum lestum til Roskilde. Þannig að það endaði þannig að við hentum pokanum á farangursgrindina og forðuðum okkur.
Þegar ég svo skreið upp í pokann seint um nóttina fannst mér hann heldur þunnur, og þó ég sé nú ekki löng, þá var hann þó heldur stuttur, jafnvel fyrir mig.
Þetta var greinilega barnasvefnpoki.
Ég hafði stolið svefnpoka af barni!

Það var skrýtin tilfinning, og samviskubitið nagaði mig á hverri nóttu. En ég var himinlifandi að finna gám sem tók við notuðum svefnpokum, til að hægt sé að ´gefa þá fátæku fólki. Það friðaði samviskuna pínulítið að henda pokanum í gáminn síðasta daginn.
En ég vorkenni aumingjans barninu sem fær þennan ömurlega svefnpoka!

Nú er ég heima í sveitinni, búin að baka rabbarbarapæ og skyrtertu og elda bleikju sem pabbi veiddi. í kvöld er sumarhátið í Laugarási, þar verður dansað í kringum maístöng, grillað, stígvélakast, vatnsblöðruslagur, pokahlaup, brenna... Gaman gaman.