Páskarnir ad baki, ekki af verra taginu í thetta skiptid. Thura var hjá mér í naestum heila viku og thrátt fyrir "smávaegilegt vandamál" (tosku stolid) og alveg hreint glatad vedur thá skemmtum vid okkur frábaerlega. Bordudum, sváfum, ferdudumst og djommudum. Mest gerdum vid thó af tví ad borda og sofa. Og tala. Ég hafdi ekki talad íslensku í 7 vikur svo ég taladi látlaust, thurfti audvitad ad segja Thuru frá ollum sem ég hafdi kynnst, ollum stodunum sem ég hafdi farid á og ollum furdulegu venjunum sem ég er ad venjast hérna. Vid fórum einn dag til Toledo med Cristinu og ítalska kaerastanum hennar, thad var daginn sem vid vorum gersamlega peningalausar (jú, vid áttum 10 evrur thegar vid vorum komnar til Toledo, thad kostadi 12 ad fara til baka!) En thad reddadist allt thegar ég hringdi í mommu gódu sem hjálpar manni alltaf thegar madur á bágt. Svo vid gátum farid ad eyda, og vorum bara nokkud duglegar, thó ég segi sjálf frá...
Sáum fullt af páskagongum, thad er sem sagt fólk í skrúdgongu klaett í svona skikkjur med hettur eins og Ku Klux Klan (no relation), sumir berfaettir, og menn sem bera risastóra vagna skreytta med blómum og kertum, med stóru líkneski af Maríu mey eda Jesú. Og lúdrasveit lék undir jardarfarartónlist, mikil stemning.
Ég veit ekki betri manneskju til ad ferdast med en Thuru, thad er svo audvelt ad lenda í aevintýrum med henni, madur bara gerir allt sem hún segir, en samt er hún svo skipulogd ad allt hefst á endanum. Svona eins og thegar vid gengum til Strawberry Fields, matarlausar og klósettthurfi, og gétum og hlógum í módursýkiskasti thegar vid loksins komum á stadinn. Takk fyrir ferdina, Thura.
Gabanna í kvold, thad er svokallad "umferdarljósakvold" thar sem madur á ad klaeda sig í rautt ef madur er á fostu, graent ef madur er á lausu og gult ef madur er á fostu en than má samt hosla mann... Held ég fari bara í raudu, thad virdist kalla á faesta sveitta gaura, their virdast allir flykkjast á Gabanna á fimmtudogum thegar thad eru erasmuskvold. Býst vid skemmtilegri helgi, og langri eins og venjulega (byrjar á fimmtudegi, endar á mánudegi kl 17. :)
Bestu kvedjur frá Alcalá - thar sem allt er ad tryllast núna út af hátídarholdum vegna Cervantes.
þriðjudagur, mars 22, 2005
Bara ad láta vita af mér, hér er allt í thessu fína, ég er búin ad ákveda ad fara til Prag í lok apríl ad hitta vinkonur mínar sem ég kynntist í Ungverjalandi. Thad verdur sko ekki leidinlegt!
Fór til Valencia á laugardaginn, thad var thó vandkvaedum hád, og trassaskapur minn vard til thess ad ég naestum thví fór ekki. Í fyrsta lagi gleymdi ég ad skrá mig, og var thví aftast á bidlista, en sem betur fer var fjolgad allverulega um rútur svo ég komst ad og var súperkát. Thad átti ad leggja af stad klukkan 8 svo ég stillti vekjaraklukkuna á 7 til ad hafa gódan tíma. Vandamálid er bara ad kvoldid ádur fór ég med Niinu og Peppiinu ad dansa salsa (eda ég og Pepi ad horfa á hvad Niina er gód í ad dansa salsa) og vid fórum ekki ad sofa fyrr en 3. Svooo, einhvern veginn hef ég slokkt á vekjaraklukkunni tharna klukkan 7, og vaknadi ekki fyrr en ég fékk sms frá Niinu, thar sem hún spurdi mig hvar ég vaeri, hvort´ég vaeri í annari rútu. Thá var klukkan 8.25! Ég thaut af stad eins og elding, og á ótrúlegum methrada - 5 mínútum seinna var ég komin á Plaza Cervantes, thar sem vid áttum ad hittast. Thar var ein rúta í gangi med opna hurd, ég hljóp inn og var aldeilis ánaegd, en rútan var tóm fyrir utan bílstjórann sem sagdi mér ad rúturnar 4 hefdu allar farid fyrir 2 mínútum. Ég hringdi í Niinu og hljóp af stad í áttina sem bílstjórinn benti mér, í óskop veikri von um ad hlaupa rúturnar uppi. En sem betur fer voru thau ekki komin langt, svo einn erasmussgaurinn kom og nádi í mig hlaupandi, og thegar ég kom upp í rútuna var ég naer dauda en lífi af maedi.. 8 mín eftir ad hafa vaknad En ég var á leidinni til Valencia á Las Fallas, sem ég hafdi heyrt svo mikid um. Og ég vard sko ekki fyrir vonbrigdum, thad var frábaert!
Hér er sída um hátídina, og svo tók ég líka fullt af gódum myndum. Tharna var svona 10 metra há stytta af maríu mey, gerd úr nellikkum. thad var ekkert smá flott.
Og svo hitti ég Íslendinga - fyrstu íslendingana sem ég sé í 6 vikur. Thad var Einar, vinur hennar Ingunnar og kaerastan hans. Thad var soldid fyndid.
Rútan fór svo aftur til Alcalá klukkan 4.00 um nóttina, svolítid seint fyrir langflesta, nema nokkra spánverja sem vildu ekkert frekar en meiri fiestu í rútunni. Komum heim klukkan 9 um morguninn og ég svaf allan sunnudaginn.
Thura kemur á morgun.
Thad verdur frábaert, svo margt sem vid thurfum ad gera, drekka, borda, tala um...
Kvedjur,
Svanhvít á hlýrabol
Fór til Valencia á laugardaginn, thad var thó vandkvaedum hád, og trassaskapur minn vard til thess ad ég naestum thví fór ekki. Í fyrsta lagi gleymdi ég ad skrá mig, og var thví aftast á bidlista, en sem betur fer var fjolgad allverulega um rútur svo ég komst ad og var súperkát. Thad átti ad leggja af stad klukkan 8 svo ég stillti vekjaraklukkuna á 7 til ad hafa gódan tíma. Vandamálid er bara ad kvoldid ádur fór ég med Niinu og Peppiinu ad dansa salsa (eda ég og Pepi ad horfa á hvad Niina er gód í ad dansa salsa) og vid fórum ekki ad sofa fyrr en 3. Svooo, einhvern veginn hef ég slokkt á vekjaraklukkunni tharna klukkan 7, og vaknadi ekki fyrr en ég fékk sms frá Niinu, thar sem hún spurdi mig hvar ég vaeri, hvort´ég vaeri í annari rútu. Thá var klukkan 8.25! Ég thaut af stad eins og elding, og á ótrúlegum methrada - 5 mínútum seinna var ég komin á Plaza Cervantes, thar sem vid áttum ad hittast. Thar var ein rúta í gangi med opna hurd, ég hljóp inn og var aldeilis ánaegd, en rútan var tóm fyrir utan bílstjórann sem sagdi mér ad rúturnar 4 hefdu allar farid fyrir 2 mínútum. Ég hringdi í Niinu og hljóp af stad í áttina sem bílstjórinn benti mér, í óskop veikri von um ad hlaupa rúturnar uppi. En sem betur fer voru thau ekki komin langt, svo einn erasmussgaurinn kom og nádi í mig hlaupandi, og thegar ég kom upp í rútuna var ég naer dauda en lífi af maedi.. 8 mín eftir ad hafa vaknad En ég var á leidinni til Valencia á Las Fallas, sem ég hafdi heyrt svo mikid um. Og ég vard sko ekki fyrir vonbrigdum, thad var frábaert!
Hér er sída um hátídina, og svo tók ég líka fullt af gódum myndum. Tharna var svona 10 metra há stytta af maríu mey, gerd úr nellikkum. thad var ekkert smá flott.
Og svo hitti ég Íslendinga - fyrstu íslendingana sem ég sé í 6 vikur. Thad var Einar, vinur hennar Ingunnar og kaerastan hans. Thad var soldid fyndid.
Rútan fór svo aftur til Alcalá klukkan 4.00 um nóttina, svolítid seint fyrir langflesta, nema nokkra spánverja sem vildu ekkert frekar en meiri fiestu í rútunni. Komum heim klukkan 9 um morguninn og ég svaf allan sunnudaginn.
Thura kemur á morgun.
Thad verdur frábaert, svo margt sem vid thurfum ad gera, drekka, borda, tala um...
Kvedjur,
Svanhvít á hlýrabol
fimmtudagur, mars 17, 2005
Hitt og thetta
Hér í Alcalá er komid sumar. +30ºC á hverjum degi og kirsuberjatrén sprungu út á tridjudaginn. Ég fór naestum tví ad gráta, thetta er thad sem mig hefur alltaf langad til ad sjá, ekta evrópskt vor, sem leysist ekki upp í einhvern andskota um páskana og hverfur, thangad til thad er komid haust aftur.
Ég var sammála Hlíf thegar hún sagdi ad madur hefdi thurft ad fara á námskeid í salsa og um Ísland. Ég lendi í somu spurningum, og líka, hvad eru margir háskólastúdentar á Íslandi?, hvad er landid margir kílómetrar á breidd, hvad eru margir kílómetrar frá Íslandi til Madrid? Thad tekur á, og enginn til ad spyrja, ég á ad heita upplýsinganáman um Ísland.
Ég aetlast ekki til mikils af fólki thegar kemur ad fródleik um Ísland, og ad sama skapi býst ég ekki vid tví ad fólk módgist thegar ég veit ekki eitthvad um einhverja eyju í Karíbahafinu. Ég hef ekkert hneykslast thegar Thjódverjarnir spyrja mig hvada tungumál sé talad á Íslandi, eda hvort Ísland sé í Evrópu, eda hvort ísland sé ekki hluti af Danmorku. En thegar kemur ad Donum, thá finnst mér nú ad ákvedinn lágmarksfródleikur sé naudsynlegur. Í fyrradag fór ég á írska pobbinn sem vid forum alltaf á á tridjudogum, og thar voru 3 danskar hnátur. Af tví mér finnst svo gaman ad tala donsku heilsadi ég theim, thaer spurdu mig hvadan ég vaeri, og sogdu mér svo, ad einmitt kvoldid ádur hafi thaer verid ad paela í tví hvort Ísland vaeri hluti af Danmorku. Og komust ad theirri nidurstodu ad svo vaeri. Mig langadi til ad oskra, en sagdi theim bara pent ad thad vaeri nú ekki, og ad thaer aettu nú ad vita betur, verandi danskar og svona. Sagdi svo pent farvel. En á eftir hneyksludum vid okkur lengi vel á thessu, ég og vinkonur mínar frá Finnlandi, sem bentu réttilega á ad thetta vaeri álíka og ef Svíi spyrdi thaer hvort Finnland tilheyrdi ekki Svíthjód.
Reyndar fannst mér svolítid fyndid ad einn Thjódverjinn hérna var alveg furdu lostinn thegar ég sagdist vera frá Íslandi, thad var eins og ég hefdi sagt honum ad ég kaemi frá annari stjornuthoku. Hann lét taka mynd af sér med mér til ad sýna vinum sínum heima íslendinginn sem hann hitti...
Erum vid svona sjaldgaef?
Hér í Alcalá er komid sumar. +30ºC á hverjum degi og kirsuberjatrén sprungu út á tridjudaginn. Ég fór naestum tví ad gráta, thetta er thad sem mig hefur alltaf langad til ad sjá, ekta evrópskt vor, sem leysist ekki upp í einhvern andskota um páskana og hverfur, thangad til thad er komid haust aftur.
Ég var sammála Hlíf thegar hún sagdi ad madur hefdi thurft ad fara á námskeid í salsa og um Ísland. Ég lendi í somu spurningum, og líka, hvad eru margir háskólastúdentar á Íslandi?, hvad er landid margir kílómetrar á breidd, hvad eru margir kílómetrar frá Íslandi til Madrid? Thad tekur á, og enginn til ad spyrja, ég á ad heita upplýsinganáman um Ísland.
Ég aetlast ekki til mikils af fólki thegar kemur ad fródleik um Ísland, og ad sama skapi býst ég ekki vid tví ad fólk módgist thegar ég veit ekki eitthvad um einhverja eyju í Karíbahafinu. Ég hef ekkert hneykslast thegar Thjódverjarnir spyrja mig hvada tungumál sé talad á Íslandi, eda hvort Ísland sé í Evrópu, eda hvort ísland sé ekki hluti af Danmorku. En thegar kemur ad Donum, thá finnst mér nú ad ákvedinn lágmarksfródleikur sé naudsynlegur. Í fyrradag fór ég á írska pobbinn sem vid forum alltaf á á tridjudogum, og thar voru 3 danskar hnátur. Af tví mér finnst svo gaman ad tala donsku heilsadi ég theim, thaer spurdu mig hvadan ég vaeri, og sogdu mér svo, ad einmitt kvoldid ádur hafi thaer verid ad paela í tví hvort Ísland vaeri hluti af Danmorku. Og komust ad theirri nidurstodu ad svo vaeri. Mig langadi til ad oskra, en sagdi theim bara pent ad thad vaeri nú ekki, og ad thaer aettu nú ad vita betur, verandi danskar og svona. Sagdi svo pent farvel. En á eftir hneyksludum vid okkur lengi vel á thessu, ég og vinkonur mínar frá Finnlandi, sem bentu réttilega á ad thetta vaeri álíka og ef Svíi spyrdi thaer hvort Finnland tilheyrdi ekki Svíthjód.
Reyndar fannst mér svolítid fyndid ad einn Thjódverjinn hérna var alveg furdu lostinn thegar ég sagdist vera frá Íslandi, thad var eins og ég hefdi sagt honum ad ég kaemi frá annari stjornuthoku. Hann lét taka mynd af sér med mér til ad sýna vinum sínum heima íslendinginn sem hann hitti...
Erum vid svona sjaldgaef?
mánudagur, mars 14, 2005
Jaeja, sumarid er komid í Alcalá held ég bara. Nema thad komi páskahret, en ég held thad sé nú bara sérislenskt fyrirbaeri.. Um páskana kemur Thura. Thá verdur gaman, vid munum fara á Perro verde og fá okkur Caipiriñas og fara á Casa Antigua og Gabanna og og og og... Thad verdur svo gaman.
Salamanca er dásamleg, thetta var ekki misminni hjá mér. Og allir ferdafélagar mínir voru sammála. Eiginlega var thad ekkert vidalega gód hugmynd hjá Erasmus-skrifstofunni ad fara med okkur til Sala, tví vid udrum hundfúl ad thurfa ad fara aftur til Alcalá, ég og Cristina frá Ítalíu grétum saman thegar vid sáum háskólabygginguna sem vid hefdum verid í ef vid hefdum farid til Sala. Beint fyrir framan dómkirkjurnar (já thad eru tvaer) og rétt hjá plaza mayor.. En ég gat ekki farid til Salamanca, thad er ekki samningur vid máladeildina thar...
En Alcalá hefur líka sitt, og ég hlakka til ad sjá Plaza Cervantes í fullum skrúda. Thad er mikid líf hérna, um helgar fara fjolskyldurnar nidur í bae og kaupa blodrur handa krokkunum og saetabraud handa sér og eru langt fram á kvold, oll fjolskyldan saman á borunum og veitingahúsunum og úti á gotu, mjog saett alltsaman.
Annars er ég búin ad vera veik í viku meira og minna, en ákvad samt ad fara til Salamanca. Var svolítid slopp alla helgina og á fostudagskvoldid missti ég alveg roddina, thad var bara fyndid, sérstaklega á theim tímapunkti thar sem ég taladi alveg eins og Marge Simpson.
Í dag er reyndar stór dagur í lífi mínu, ég fékk mér linsur. Thad er ótrúlega thaegilegt, thó ég finni svolítid fyrir theim. En thad venst víst fljótt.
Jaeja, bestu kvedjur, yfir og út.
Salamanca er dásamleg, thetta var ekki misminni hjá mér. Og allir ferdafélagar mínir voru sammála. Eiginlega var thad ekkert vidalega gód hugmynd hjá Erasmus-skrifstofunni ad fara med okkur til Sala, tví vid udrum hundfúl ad thurfa ad fara aftur til Alcalá, ég og Cristina frá Ítalíu grétum saman thegar vid sáum háskólabygginguna sem vid hefdum verid í ef vid hefdum farid til Sala. Beint fyrir framan dómkirkjurnar (já thad eru tvaer) og rétt hjá plaza mayor.. En ég gat ekki farid til Salamanca, thad er ekki samningur vid máladeildina thar...
En Alcalá hefur líka sitt, og ég hlakka til ad sjá Plaza Cervantes í fullum skrúda. Thad er mikid líf hérna, um helgar fara fjolskyldurnar nidur í bae og kaupa blodrur handa krokkunum og saetabraud handa sér og eru langt fram á kvold, oll fjolskyldan saman á borunum og veitingahúsunum og úti á gotu, mjog saett alltsaman.
Annars er ég búin ad vera veik í viku meira og minna, en ákvad samt ad fara til Salamanca. Var svolítid slopp alla helgina og á fostudagskvoldid missti ég alveg roddina, thad var bara fyndid, sérstaklega á theim tímapunkti thar sem ég taladi alveg eins og Marge Simpson.
Í dag er reyndar stór dagur í lífi mínu, ég fékk mér linsur. Thad er ótrúlega thaegilegt, thó ég finni svolítid fyrir theim. En thad venst víst fljótt.
Jaeja, bestu kvedjur, yfir og út.
mánudagur, mars 07, 2005
Í gaer fór ég í menningar og skemmtiferd til Madríd med 2 ítolskum og 3 spaenskum stelpum. Vid fórum á Prado safnid og sáum myndir eins og El Coloso eda Risann eftir Goya og Las Meninas eftir Velázquez. Ég aetladi ekki ad trúa tví thegar ég stód fyrir framan las Meninas, mynd sem ég er búin ad dást ad í morg ár...
en thegar vid vorum búnar á Prado var hámenningarpartinum lokid og vid fórum í bíó, á El Escondite eda Hide & seek eins og hún heitir víst á frummálinu. En vid fórum líka sér ferd til ad skoda Windsor bygginguna (sem brann) sem er eins og daudur kottur midad vid hvernig hún var. Thad er ennthá fullt af fólki ad taka myndir ad turninum, thó thad séu lidnar 2 vikur sídan hann brann. Thetta var líka óvenju glaesilegur bruni (og af tví enginn dó er allt í lagi ad segja thad!) En furdulegt ad hugsa um allar tolvurnar, símana, ljósritunarvélarnar, blýantana, heftarana og moppurnar sem brunnu inni í thessari ofvoxnu skrifstofubyggingu (106 metrar).
Ég er komin med stalker. Hann virdist alltaf finna mig á djamminu, stendur svo vid hlidina á mér á dansgólfinu og passar ad adrir strákar dansi ekki vid mig, alveg thangad til ég ákved ad fara heim, thá eltir hann mig út og heimtar ad fylgja mér heim, svo heimtar hann ad koma inn. Hann faer thad ekki. Hann talar líka skrýtna spaensku sem skil ekki. Thegar hann talar, thad er ad segja, tví thetta virdist vera eini spánverjinn í heiminum sem ekki talar eins og hann fái borgad fyrir thad. En saetur er hann, verst hvad hann er leidinlegur.
Thad er ágaett ad fá alltaf fylgd heim ad dyrum á nóttunni, en thetta er farid ad verda leidinlegt...
(Salamanca um helgina...! Ó hvad ég hlakka til!!!)
en thegar vid vorum búnar á Prado var hámenningarpartinum lokid og vid fórum í bíó, á El Escondite eda Hide & seek eins og hún heitir víst á frummálinu. En vid fórum líka sér ferd til ad skoda Windsor bygginguna (sem brann) sem er eins og daudur kottur midad vid hvernig hún var. Thad er ennthá fullt af fólki ad taka myndir ad turninum, thó thad séu lidnar 2 vikur sídan hann brann. Thetta var líka óvenju glaesilegur bruni (og af tví enginn dó er allt í lagi ad segja thad!) En furdulegt ad hugsa um allar tolvurnar, símana, ljósritunarvélarnar, blýantana, heftarana og moppurnar sem brunnu inni í thessari ofvoxnu skrifstofubyggingu (106 metrar).
Ég er komin med stalker. Hann virdist alltaf finna mig á djamminu, stendur svo vid hlidina á mér á dansgólfinu og passar ad adrir strákar dansi ekki vid mig, alveg thangad til ég ákved ad fara heim, thá eltir hann mig út og heimtar ad fylgja mér heim, svo heimtar hann ad koma inn. Hann faer thad ekki. Hann talar líka skrýtna spaensku sem skil ekki. Thegar hann talar, thad er ad segja, tví thetta virdist vera eini spánverjinn í heiminum sem ekki talar eins og hann fái borgad fyrir thad. En saetur er hann, verst hvad hann er leidinlegur.
Thad er ágaett ad fá alltaf fylgd heim ad dyrum á nóttunni, en thetta er farid ad verda leidinlegt...
(Salamanca um helgina...! Ó hvad ég hlakka til!!!)
miðvikudagur, mars 02, 2005
Thad er alveg ótrúlegt hvad Spánverjar reykja mikid! Ein vinkona mín asnadist til ad spyrja medleigjanda sinn hvort hann reykti, og hann leit á hana eins og hún hefdi spurt hann hvort hann bordadi eda andadi! Thad er ekki spurningin um ad reykja eda reykja ekki hérna, allir reykja. Á hárgreidslustofum, inni í búdum, á skrifstofum, inni í skólanum, meira ad segja konurnar á skrifstofunni í háskólanum sitja reykjandi vid skrifbordin. Og kaffistofan, eins og ég var farin ad hlakka til ad hreidra um mig thar eins og í honum Árna mínum, nei, thar er mest reykt af ollu, trátt fyrir flennistórt skilti sem bannar reykingar. Synd og skomm, tví annars er thetta ágaetis kaffistofa, og hrikalega ódýr, haegt ad fá sér kaffi og risasamloku á minna en hundradkall. En thad er varla ad ég geti verid thar inni, madur sér ekki handa sinna skil vegna reykskýsins.
Í gaer laesti ég mig úti, thad var ekki snidugt, thar sem ég var med fartolvuna og 4 thunga poka úr Champion (súpermarkadnum). Ég skrifadi Kathrin bréf og bad hana ad hringja thegar hún kaemi (vissi audvitad ekki ad hún var í Madrid) svo ég kaemist inn, fór svo á naesta bar og pantadi mér kók og fór ad spila Doktor Mario í tolvunni. Bordadi illa upphitadar patatas bravas sem fylgdu med(*) og fylgdist med fólkinu á barnum. Tveir karlar ad drekka kaffi sóló, kona í pels ad spjalla vid barthjóninn, gamall madur vid spilakassann. Tháttur um geimferdir og stjornuskodun í sjónvarpinu, stillt aaadeins og hátt. "Fjarlaegdin milli X og Z er 500 milljardir ljósára." Gamli madurinn í spilakassanum tautar, "ja, hérna, 500 milljardir ljósára, madre mía!" og vinnur stóra fúlgu í spilakassanum. Svo byrjar barnaefnid, stillt á sama styrk, ótholandi tuskubrúdur sem eiga ad kenna krokkum ensku. "This pen is BLUUUUUUEEE" "This is his MOOOOM" "He´s her SOOOOON" Svolítid yfirthyrmandi fyrir andrúmsloftid sem var tharna inni. Kannski var barthjónninn bara ad reyna ad reka mig út. Thad gekk ad lokum, ég fór í tíma í spaensku í kúrsinum fyrir útlendinga (skildi champion-pokana eftir fyrir utan dyrnar heima), thar laerdi ég EKKERT, en betra en ad sitja fyrir utan dyrnar heima med pokunum. Sídan á írskan bar thar sem er internacional kvold á tridjudogum. Kl hálf tíu um kvoldid hringdi Kathrin, komin heim frá Madrid. Ég fór heim gudslifandi fegin og skrifadi 7 póstkort...
(*)eftir smá tíma á Spáni verdur madur mjog vandfýsinn og vill fá sitt tapas thegar madur pantar sér drykk. Og ef thad er ekkert sem fylgir med verdur madur hundfúll og ákvedur ad fara aldrei á thann bar framar !
Í gaer laesti ég mig úti, thad var ekki snidugt, thar sem ég var med fartolvuna og 4 thunga poka úr Champion (súpermarkadnum). Ég skrifadi Kathrin bréf og bad hana ad hringja thegar hún kaemi (vissi audvitad ekki ad hún var í Madrid) svo ég kaemist inn, fór svo á naesta bar og pantadi mér kók og fór ad spila Doktor Mario í tolvunni. Bordadi illa upphitadar patatas bravas sem fylgdu med(*) og fylgdist med fólkinu á barnum. Tveir karlar ad drekka kaffi sóló, kona í pels ad spjalla vid barthjóninn, gamall madur vid spilakassann. Tháttur um geimferdir og stjornuskodun í sjónvarpinu, stillt aaadeins og hátt. "Fjarlaegdin milli X og Z er 500 milljardir ljósára." Gamli madurinn í spilakassanum tautar, "ja, hérna, 500 milljardir ljósára, madre mía!" og vinnur stóra fúlgu í spilakassanum. Svo byrjar barnaefnid, stillt á sama styrk, ótholandi tuskubrúdur sem eiga ad kenna krokkum ensku. "This pen is BLUUUUUUEEE" "This is his MOOOOM" "He´s her SOOOOON" Svolítid yfirthyrmandi fyrir andrúmsloftid sem var tharna inni. Kannski var barthjónninn bara ad reyna ad reka mig út. Thad gekk ad lokum, ég fór í tíma í spaensku í kúrsinum fyrir útlendinga (skildi champion-pokana eftir fyrir utan dyrnar heima), thar laerdi ég EKKERT, en betra en ad sitja fyrir utan dyrnar heima med pokunum. Sídan á írskan bar thar sem er internacional kvold á tridjudogum. Kl hálf tíu um kvoldid hringdi Kathrin, komin heim frá Madrid. Ég fór heim gudslifandi fegin og skrifadi 7 póstkort...
(*)eftir smá tíma á Spáni verdur madur mjog vandfýsinn og vill fá sitt tapas thegar madur pantar sér drykk. Og ef thad er ekkert sem fylgir med verdur madur hundfúll og ákvedur ad fara aldrei á thann bar framar !
mánudagur, febrúar 28, 2005
¡Hola chic@s!
Thad er kominn mánudagur og í dag byrjar blessad spaenskunámskeidid fyrir Erasmus-nema. Thad verdur mánudaga til fimmtudaga frá 19.00 til 21.00 naestu fimm vikur. Púff, og thad versta er ad ég er á kóraefingum á sama ´tima tridjudaga og fimmtudaga. Jaeja, sjáum til.
Í dag fór ég í líkamsraektina thar sem er afsláttur f. Erassmusa, en svo gífurlega heppilega vill til ad hún er ekki meira en 100 skref frá húsinu mínu, sem gefur mér enga afsokun fyrir ad fara ekki alltaf thegar ég hef lausa stund. Thar var einkatjálfarinn David sem sýndi mér skrilljón taeki sem ég hef aldrei séd ádur, amk finnast tau ekki í litla salnum í hálskólaleikfiminni..
Ég skrifadi víst sídasta laugardagskvold ad á laugardogum vaeri madur ordinn of treyttur til ad djamma, tja, thad hindradi mig ekki í tví ad fara út klukkan 1 til kl 6.30 eftir ad ég skrifadi thetta, og ég sem hélt ad ég vaeri á leidinni heim ad sofa! Nei aldeilis ekki. En ég skal segja ykkur thad, thad er ekkert grín ad vera ljóshaerdur thegar madur fer á djammid hérna, Spánverjar hafa innbyggda einhverja mynd af ljóshaerdum stelpum, og ef ad their sjá ljóst hár halda their ad stelpan sé til í allt, m.a. ad gefa símanúmer haegri vinstri. Ég hef nú farid ad rádum Bjarkar minnar og passad mig á tví, en í eitt skiptid var thad frekar ómogulegt, thad var á laugardagskvoldid thegar thad hringdi í mig strákur og spurdi mig hvort ég thekkti einhvern Spánverja í Madrid, ég sagdi neei, hvort ég hefdi einhvern tímann verid med einhverjum strák í Madrid, ég sagdi nei, alls ekki, einhverjum strák frá Marocco kannski, sem heitir Dani, ég sagdi nei, alveg pottthétt ekki. Og thá sagdi hann mér ad hann skildi ekki alveg af hverju hann vaeri med númerid mitt inni í símanum hjá sér, hélt vid hefdum kannski einhvern tímann verid saman. Ég sagdi NEI! en thad er ennthá rádga´ta af hverju hann er med númerid mitt. Svo spurdi hann hvort ég vaeri ljóshaerd med blá augu, ég asnadist til ad segja já og honum fannst hann aldeilis hafa dottid í lukkupottinn ad vera fyrir einhverja tilviljun med í símanum sínum númer hjá ljóshaerdri bláeygri stúlku. Vildi endilega hitta mig, ég sagdi nei held ekki. Hann hringdi aftúr í gaer. Ég svaradi ekki.
Svo Spánverjar reyna líka ad hosla ljoshaerdar stelpur í gegnum síma... thad er eitthvad nýtt!
Jaeja, málfraeditími, morfemgreining og gledi.
Kvedjur,
Lilia
Thad er kominn mánudagur og í dag byrjar blessad spaenskunámskeidid fyrir Erasmus-nema. Thad verdur mánudaga til fimmtudaga frá 19.00 til 21.00 naestu fimm vikur. Púff, og thad versta er ad ég er á kóraefingum á sama ´tima tridjudaga og fimmtudaga. Jaeja, sjáum til.
Í dag fór ég í líkamsraektina thar sem er afsláttur f. Erassmusa, en svo gífurlega heppilega vill til ad hún er ekki meira en 100 skref frá húsinu mínu, sem gefur mér enga afsokun fyrir ad fara ekki alltaf thegar ég hef lausa stund. Thar var einkatjálfarinn David sem sýndi mér skrilljón taeki sem ég hef aldrei séd ádur, amk finnast tau ekki í litla salnum í hálskólaleikfiminni..
Ég skrifadi víst sídasta laugardagskvold ad á laugardogum vaeri madur ordinn of treyttur til ad djamma, tja, thad hindradi mig ekki í tví ad fara út klukkan 1 til kl 6.30 eftir ad ég skrifadi thetta, og ég sem hélt ad ég vaeri á leidinni heim ad sofa! Nei aldeilis ekki. En ég skal segja ykkur thad, thad er ekkert grín ad vera ljóshaerdur thegar madur fer á djammid hérna, Spánverjar hafa innbyggda einhverja mynd af ljóshaerdum stelpum, og ef ad their sjá ljóst hár halda their ad stelpan sé til í allt, m.a. ad gefa símanúmer haegri vinstri. Ég hef nú farid ad rádum Bjarkar minnar og passad mig á tví, en í eitt skiptid var thad frekar ómogulegt, thad var á laugardagskvoldid thegar thad hringdi í mig strákur og spurdi mig hvort ég thekkti einhvern Spánverja í Madrid, ég sagdi neei, hvort ég hefdi einhvern tímann verid med einhverjum strák í Madrid, ég sagdi nei, alls ekki, einhverjum strák frá Marocco kannski, sem heitir Dani, ég sagdi nei, alveg pottthétt ekki. Og thá sagdi hann mér ad hann skildi ekki alveg af hverju hann vaeri med númerid mitt inni í símanum hjá sér, hélt vid hefdum kannski einhvern tímann verid saman. Ég sagdi NEI! en thad er ennthá rádga´ta af hverju hann er med númerid mitt. Svo spurdi hann hvort ég vaeri ljóshaerd med blá augu, ég asnadist til ad segja já og honum fannst hann aldeilis hafa dottid í lukkupottinn ad vera fyrir einhverja tilviljun med í símanum sínum númer hjá ljóshaerdri bláeygri stúlku. Vildi endilega hitta mig, ég sagdi nei held ekki. Hann hringdi aftúr í gaer. Ég svaradi ekki.
Svo Spánverjar reyna líka ad hosla ljoshaerdar stelpur í gegnum síma... thad er eitthvad nýtt!
Jaeja, málfraeditími, morfemgreining og gledi.
Kvedjur,
Lilia
laugardagur, febrúar 26, 2005
Ég er alveg búin ad gefast upp á ad heita Svanhvít. Ég var búin ad ákveda ádur en ég kom ad láta fólk kalla mig Svanhvíti, thó thad sé erfitt, en ég sá thad strax ad thad er ekki nokkur leid. Í stadinn heiti ég Lilja, eins og venjulega thegar ég er í útlondum. Ég er meira ad segja farin ad skrifa thad 'Lilia' til haegdarauka. Éger reyndar búin ad heyra svo margar útgáfur af nafninu mínu sídustu 3 vikur ad ég er haett ad telja, Lilia, Lily, Lilian, Liliana, osfrv, og ég fékk email í gaer frá einum sem mundi fyrra nafnid mitt, (sem mér thykir frekar addáunarvert) og skrifadi thad svona: Swanfit.
Hér gengur lífid sinn gang, djamm alla daga vikunnar svo á laugardogum er madur ordinn daudtreyttur og getur ekki djammad.. verd ad koma mér upp tholi. Jaeja, tíminn uppurinn, Kvedja.
Hér gengur lífid sinn gang, djamm alla daga vikunnar svo á laugardogum er madur ordinn daudtreyttur og getur ekki djammad.. verd ad koma mér upp tholi. Jaeja, tíminn uppurinn, Kvedja.
miðvikudagur, febrúar 23, 2005
Ég hélt ad ég vaeri ordin ruglud thegar ég vaknadi í morgun og leit út um gluggann og sá thetta
Allt hvítt. Ég er sammála Hlíf, ég held ad vid hofum verid sendar á Svalbarda, thetta er mjog dularfullt! Fullt af kennurum og nemendum komust ekki í skólann í dag út af snjónum - sem á okkar maelikvarda er nú ekkert nema smá fonn sem madur skefur af bílnum med annari hendi. Hér er thad soldid annad!
Ég fór á sunnudaginn á tónleika med hljómsveitinni Kilopapa, funk-jazz spiladur af gomlum spaenskum hippum med sítt hár og tverflautu, mjog gaman. Í kvold fara Rassmusarnir út ad borda á Pollo de Alcalá, thar sem adeins er haegt ad fá pollo (kjúkling) Á morgun er víst onnur fiesta á sama stad hjá kórmedlimum, einn gaurinn thar var mjog áhugasamur um ad ég kaemi og fékk hjá mér email og síma, sjáum til.
Annars er thetta ord, fiesta, alveg frabaert. Thad er haegt ad nota thad um allar típur af gledskap, hvort sem thad er gotuhátíd, ball, partí, veisla, matarbod, skrúdganga eda eitthvad annad.
Ég aetla ad fara á margar fiestur naestu mánudi.
Búin ad skrá mig í ferd til Salamanca gomlu gódu, 11-13 mars. thad verdur gaman, ég aetla ad heimsaekja skólann minn, og alla hina stadina, og fá mér ís á Plaza Mayor, sama hvernig vedrar.
Svo er spurningin med Ibiza, thad er ferd thangad í maí. Púff, ekki viss um ad mig langi í thad lastabaeli...
Jaeja, nú aetla ég ad osla snjóinn á leidinni heim til mín. (ps regnhlífar er líka haegt ad nota sem snjóhlífar, thetta fattadi ég fyrst í dag, eitthvad sem á íslandi er frekar ómogulegt)
Allt hvítt. Ég er sammála Hlíf, ég held ad vid hofum verid sendar á Svalbarda, thetta er mjog dularfullt! Fullt af kennurum og nemendum komust ekki í skólann í dag út af snjónum - sem á okkar maelikvarda er nú ekkert nema smá fonn sem madur skefur af bílnum med annari hendi. Hér er thad soldid annad!
Ég fór á sunnudaginn á tónleika med hljómsveitinni Kilopapa, funk-jazz spiladur af gomlum spaenskum hippum med sítt hár og tverflautu, mjog gaman. Í kvold fara Rassmusarnir út ad borda á Pollo de Alcalá, thar sem adeins er haegt ad fá pollo (kjúkling) Á morgun er víst onnur fiesta á sama stad hjá kórmedlimum, einn gaurinn thar var mjog áhugasamur um ad ég kaemi og fékk hjá mér email og síma, sjáum til.
Annars er thetta ord, fiesta, alveg frabaert. Thad er haegt ad nota thad um allar típur af gledskap, hvort sem thad er gotuhátíd, ball, partí, veisla, matarbod, skrúdganga eda eitthvad annad.
Ég aetla ad fara á margar fiestur naestu mánudi.
Búin ad skrá mig í ferd til Salamanca gomlu gódu, 11-13 mars. thad verdur gaman, ég aetla ad heimsaekja skólann minn, og alla hina stadina, og fá mér ís á Plaza Mayor, sama hvernig vedrar.
Svo er spurningin med Ibiza, thad er ferd thangad í maí. Púff, ekki viss um ad mig langi í thad lastabaeli...
Jaeja, nú aetla ég ad osla snjóinn á leidinni heim til mín. (ps regnhlífar er líka haegt ad nota sem snjóhlífar, thetta fattadi ég fyrst í dag, eitthvad sem á íslandi er frekar ómogulegt)
mánudagur, febrúar 21, 2005
fimmtudagur, febrúar 17, 2005
Haegt og haegt er ég ad breytast í evrópskan háskólastúdent (nei, thad er ekki thad sama og ad vera íslenskur háskólastúdent). Ég drekk kranavatn, elda med gasi, borda mozarella oná baguette, kyssi alltaf tvisvar, geng med kleenex-pakka á mér hvert sem ég fer og er meira ad segja farin ad snýta mér á almannafaeri (ónei, oll vígi fallin!) Brádum fae ég mér gat í nefid og lita hárid á mér í óskilgreindum raudum lit...
En sumt breytist tó ekki, ég fór í gaer í garnbúdina í húsinu vid hlidina og keypti mér garn og prjóna (med látbragdi, nú veit ég ad teir heita ujas) til ad prjóna mér vettlinga. Vettlingarnir voru nefnilega tad sídasta sem ég henti úr ferdatoskunni tegar ég var ad *hm* endurskipuleggja í toskuna mína sem var ordin heldur tung. En neydin kennir naktri konu ad spinna, tad er nefnilega skítkalt hérna, og ég er ekki med neitt of mikid af hlýjum fotum.
Ég er líka byrjud í háskólakórnum, tad er aefing í kvold, og eftir tad fiesta med hinum rassmusunum. Tetta er ágaetis kór, ég hlustadi á tau á sídustu aefingu, og eftir aefinguna komu bókstaflega allir bassarnir og tenórarnir og kysstu mig ad spaenskum sid, mjog gaman. Annars finnast mér allir tessir kossar soldid yfirthyrmandi, madur kyssir alla, líka tá sem madur tekkir ekki neitt, og tad tekur heví langan tíma tegar tad eru kannski 10 manns og allir turfa ad kyssa alla... tad eru, hvad, 100 kossar?
Nú kemst ég á netid úr skólatolvunum, tad er betra en helv. netkaffihúsid sem ég hef farid á hingad til, tetta er eiginlega frekar leikjasalur fyrir smástráka, og ordafordi teirra samanstendur held ég af tveimur ordum, 'joder' og 'coño'. Nú er ég laus vid tad. Ég var í tíma í Linguistica del texto, eda 'Málvísindum textans' og er á leidinni í 'Lengua española'. Ég er líka í kúrs sem heitir El tiempo de Cervantes, hann er mjog spennandi, eins konar stúdía á árunum 1548-1616, mér finnst tad líka eiginlega skylda ad taka kúrs um kallinn, fyrst madur er nú í tessum bae. Og líka af tví ég haetti vid ad taka Literatura española, adallega af tví ad tar tarf ad lesa 30 baekur, margar á fornspaensku, th.á.m Don Quijote, en líka af tví kennarinn býdur ekki af sér gódan thokka, talar á 270 km hrada og borar í eyrad á sér og bordar úr tví á medan hann heldur fyrirlestra. Frekar ógedslegt.
Jaeja, tettar er nóg í bili, hér er adressan mín ef einhver vill senda mér bréf eda kort, til daemis med kollum á naerbuxunum (Thura!)
Travesía del Val nº1, 4A
28804 Alcalá de Henares (Madrid)
España/Spánn
En sumt breytist tó ekki, ég fór í gaer í garnbúdina í húsinu vid hlidina og keypti mér garn og prjóna (med látbragdi, nú veit ég ad teir heita ujas) til ad prjóna mér vettlinga. Vettlingarnir voru nefnilega tad sídasta sem ég henti úr ferdatoskunni tegar ég var ad *hm* endurskipuleggja í toskuna mína sem var ordin heldur tung. En neydin kennir naktri konu ad spinna, tad er nefnilega skítkalt hérna, og ég er ekki med neitt of mikid af hlýjum fotum.
Ég er líka byrjud í háskólakórnum, tad er aefing í kvold, og eftir tad fiesta med hinum rassmusunum. Tetta er ágaetis kór, ég hlustadi á tau á sídustu aefingu, og eftir aefinguna komu bókstaflega allir bassarnir og tenórarnir og kysstu mig ad spaenskum sid, mjog gaman. Annars finnast mér allir tessir kossar soldid yfirthyrmandi, madur kyssir alla, líka tá sem madur tekkir ekki neitt, og tad tekur heví langan tíma tegar tad eru kannski 10 manns og allir turfa ad kyssa alla... tad eru, hvad, 100 kossar?
Nú kemst ég á netid úr skólatolvunum, tad er betra en helv. netkaffihúsid sem ég hef farid á hingad til, tetta er eiginlega frekar leikjasalur fyrir smástráka, og ordafordi teirra samanstendur held ég af tveimur ordum, 'joder' og 'coño'. Nú er ég laus vid tad. Ég var í tíma í Linguistica del texto, eda 'Málvísindum textans' og er á leidinni í 'Lengua española'. Ég er líka í kúrs sem heitir El tiempo de Cervantes, hann er mjog spennandi, eins konar stúdía á árunum 1548-1616, mér finnst tad líka eiginlega skylda ad taka kúrs um kallinn, fyrst madur er nú í tessum bae. Og líka af tví ég haetti vid ad taka Literatura española, adallega af tví ad tar tarf ad lesa 30 baekur, margar á fornspaensku, th.á.m Don Quijote, en líka af tví kennarinn býdur ekki af sér gódan thokka, talar á 270 km hrada og borar í eyrad á sér og bordar úr tví á medan hann heldur fyrirlestra. Frekar ógedslegt.
Jaeja, tettar er nóg í bili, hér er adressan mín ef einhver vill senda mér bréf eda kort, til daemis med kollum á naerbuxunum (Thura!)
Travesía del Val nº1, 4A
28804 Alcalá de Henares (Madrid)
España/Spánn
mánudagur, febrúar 14, 2005
Thó ég sé nú ekki lengra frá Íslandi en thetta, thá bloskrar mér oft thegar ég horfi á auglýsingarnar hérna. Mjog daemigerd auglýsing er kona sem er daudtreytt á tví ad skúra, thá kemur eitthvad undraefni fram sem vinnur oll verkin fyrir hana, og sagt er: og thá hefur tú meiri tíma fyrir thad sem tér finnst gaman. Og thá kemur mynd af konunni ad púla í raektinni med odrum konum. Konan er semsagt daudfegin yfir ad hafa tíma til ad gera sig fallega tví hún tarf ekki ad eyda svona miklum tíma í ad trífa. Ég veit ekki, mér finnst tetta svolítid vitlaust. Og svo sá ég lottó í gaer, (Spánverjar eru med lottó á heilanum) og thar voru svona 8 konur, allar gullfallegar, í nákvaemlega eins graenum kjólum, thaer stódu í rod, hver vid sína lottókúluvél, og thegar rodin kom ad teim sogdu thaer númerid á kúlunni sem kom upp: ¡el ocho!, ¡el dos!, osfrv. svo stódu taer og brostu. Tad var teirra verk. Tetta var audvitad ekkert nema kroppasýning...
Jaeja, annars er allt í fína, nema sídan ég kom hingad fyrir viku hefur snjóad meira en nokkru sinni í nágrenni Madrid,(ekki hér thó), bygging verid sprengd í loft upp af hrydjuverkamonnum og ein staersta bygging Madridar brunnin til kaldra kola. Ég vona ad tetta haldi ekki svona áfram!
Bid annars bara ad heilsa ollum, og minni á ad tad er ekki bannad ad senda mér sms= 8682140
Jaeja, annars er allt í fína, nema sídan ég kom hingad fyrir viku hefur snjóad meira en nokkru sinni í nágrenni Madrid,(ekki hér thó), bygging verid sprengd í loft upp af hrydjuverkamonnum og ein staersta bygging Madridar brunnin til kaldra kola. Ég vona ad tetta haldi ekki svona áfram!
Bid annars bara ad heilsa ollum, og minni á ad tad er ekki bannad ad senda mér sms= 8682140
föstudagur, febrúar 11, 2005
Já, nú er aldeilis kominn inn dágódur skammtur af bloggi! Ég minni á ad enginn er píndur til ad lesa meira en hann vill, tetta er meira eins og dagbók fyrir mig svo ég muni eitthvad hvad ég geri hérna...
En bestu kvedjur, og....
LIFI ROSKVA!!!
(Ps. tad búa storkar á takinu á háskólanum mínum)
En bestu kvedjur, og....
LIFI ROSKVA!!!
(Ps. tad búa storkar á takinu á háskólanum mínum)
10. febrero.
Ég fór til Madrid í gær, það var ekki mikið mál, og það kostar minna en strætómiði í Reykjavík. Ég var auðvitað bara ein, sem hafði auðvitað bæði með sér kosti og ókosti, ég heimsótti konungshöllina og gekk þar um alla salina. Reyndar hringdi pabbi í´mig þegar ég var á leiðinni í gegnum svaka öryggishlið til að komast inn í höllina, oghann sagði mér að það hefði verið sprenging í Madrid sama dag.. þá var ég bara ánægð með alla öryggisgæsluna þarna í höllinni. Ég fór svo á kebabstað og þar sá ég fre´ttirnar, það var auðvitað ekki talað um annað, og sprengingin var reyndar ekki svo langt frá þar sem ég hafði verið.. Svo hélt ég bara áfram að ganga um og skoða Madrid, hún er ekki jafn hræðileg og allir sögðu þegar ég var í Salamanca. En ég er samt fegin að vera aðeins út úr Madrir, hér í Alcalá. Hér er alveg samfélag og kúltúr út af fyrir sig.
Skólinn á samt eftir að vera erfiður, það er alveg á hreinu. Púff.
Ég fór til Madrid í gær, það var ekki mikið mál, og það kostar minna en strætómiði í Reykjavík. Ég var auðvitað bara ein, sem hafði auðvitað bæði með sér kosti og ókosti, ég heimsótti konungshöllina og gekk þar um alla salina. Reyndar hringdi pabbi í´mig þegar ég var á leiðinni í gegnum svaka öryggishlið til að komast inn í höllina, oghann sagði mér að það hefði verið sprenging í Madrid sama dag.. þá var ég bara ánægð með alla öryggisgæsluna þarna í höllinni. Ég fór svo á kebabstað og þar sá ég fre´ttirnar, það var auðvitað ekki talað um annað, og sprengingin var reyndar ekki svo langt frá þar sem ég hafði verið.. Svo hélt ég bara áfram að ganga um og skoða Madrid, hún er ekki jafn hræðileg og allir sögðu þegar ég var í Salamanca. En ég er samt fegin að vera aðeins út úr Madrir, hér í Alcalá. Hér er alveg samfélag og kúltúr út af fyrir sig.
Skólinn á samt eftir að vera erfiður, það er alveg á hreinu. Púff.
8° febrero
Nú er ég búin að ganga um í allan dag og kynnast bænum betur. Þetta er sætasti bær, en ekkert voðalega margt að sjá, kannski. En það er allt í lagi, því að það er stutt í Madrid, og ég er einmitt að hugsa um að fara þangað á morgun og skoða mig um.
Þar sem Alcalá ernú einu sinnifæðingarbær Cerbantes erfólk hérna með hann á heilanum. Það er líka sérstaklega slæmt í ár, því það er eitthvað afmælisár hjá kallinum. Þann 23. apríl á hann nefnilega afmæli, eins og margir aðrir góðir, Shakespeare, Laxness og Magnúsdóttir (Elín Ingibjörg). Þá á ég örugglega eftir að óverdósa alveg á grey Cervantes..sérstaklega ef ég tek kúrsinn sem mér var sagt frá í dag, "el tiempo de Cervantes" sem fjallar um samtíma Cervantes. Kennarinn er víst klikkaður, en hvenær var það eitthvað slæmt? En áfram um Cervantes. Í dag fór ég á myndlistarsýningu í gamalli kapellu á ...jú Plaza de Cervantes, aðaltorginu, og þar var ekkert annað en andlitsmyndir af Cervantes og Don Quijote. Og ég meina svona u.þ.b. 100 myndir af þeim til skiptis, allt málað af sama manninum. Á síðasta ári. Hér er líka allt fullt af götum, torgum og húsum tileinkað Cervantes, og auðvitað alls kyns búðir, til dæmis sá ég í dag "Gleraugnabúð Cervantes". ´
Ætli ég þurfi víst ekki að lesa þessa blessuðu bók áður en önnin er úti...
Svo er auðvitað karnival þessa dagana á Spáni, og í dag sá ég skrúðgöngu alls kyns ellilífeyrisþega í skógardísa, skordýra og mínu músar-búningum, að ógleymdum Don kíkóta með vinum sínum vindmyllunum, Sancho Panza og Dulcineu. Svo kom grenjandi rigning svo að allir búningarnir rennblotnuðu, aðeinsjapönsku geisjurnar voru svo heppnar að hafa með sér pappasólhlífar sem skýldu þeim frá verstu bleytunni. Sumir litu svolítið sorglega út, eins og konurnar sem voru klæddar eins og lampaskermar (hvað var það nú eiginlega?) og Mínurnar, með málninguna klessta út um allt andlit. En þetta var skemmtilegt, og svo voruveitt verðlaun fyrir bestu búningana og bestu atriðin. Það voru gamlar kellingar í maríuhænubúningum sem unnu, og fengu í verðlaun styttu af..... auðvitað Don Quijote.
Ég var að koma úr bíói, fór að sjá franska mynd sem heitir Los chicos del coro. Hún var mjög skemmtileg, en ég elska líka svona myndir þar sem kennari með háleitar hugmyndir kemur inn í skóla þar sem allt er í rugli og hann breytir öllu, helst með kórstarfi, eins og hér. Svona myndir eins og Dangerous Minds, Sister Act II og fleiri.
Ég keypti mér trefil í dag. Og úr. Það er frekar kalt hérna, eins ogég hafði ímyndað mér - hver hlær núna, þið sem gerðuð grín að mér fyrir aðtaka með mér ullarsokka! Ég sé bara eftir að hafa ekki komið með betri yfirhöfn.
Jæja, þetta er nóg í dag, ég ætla að fara að reyna að lesa einhverja af bókunum sem Vicente lánaði mér.
Nú er ég búin að ganga um í allan dag og kynnast bænum betur. Þetta er sætasti bær, en ekkert voðalega margt að sjá, kannski. En það er allt í lagi, því að það er stutt í Madrid, og ég er einmitt að hugsa um að fara þangað á morgun og skoða mig um.
Þar sem Alcalá ernú einu sinnifæðingarbær Cerbantes erfólk hérna með hann á heilanum. Það er líka sérstaklega slæmt í ár, því það er eitthvað afmælisár hjá kallinum. Þann 23. apríl á hann nefnilega afmæli, eins og margir aðrir góðir, Shakespeare, Laxness og Magnúsdóttir (Elín Ingibjörg). Þá á ég örugglega eftir að óverdósa alveg á grey Cervantes..sérstaklega ef ég tek kúrsinn sem mér var sagt frá í dag, "el tiempo de Cervantes" sem fjallar um samtíma Cervantes. Kennarinn er víst klikkaður, en hvenær var það eitthvað slæmt? En áfram um Cervantes. Í dag fór ég á myndlistarsýningu í gamalli kapellu á ...jú Plaza de Cervantes, aðaltorginu, og þar var ekkert annað en andlitsmyndir af Cervantes og Don Quijote. Og ég meina svona u.þ.b. 100 myndir af þeim til skiptis, allt málað af sama manninum. Á síðasta ári. Hér er líka allt fullt af götum, torgum og húsum tileinkað Cervantes, og auðvitað alls kyns búðir, til dæmis sá ég í dag "Gleraugnabúð Cervantes". ´
Ætli ég þurfi víst ekki að lesa þessa blessuðu bók áður en önnin er úti...
Svo er auðvitað karnival þessa dagana á Spáni, og í dag sá ég skrúðgöngu alls kyns ellilífeyrisþega í skógardísa, skordýra og mínu músar-búningum, að ógleymdum Don kíkóta með vinum sínum vindmyllunum, Sancho Panza og Dulcineu. Svo kom grenjandi rigning svo að allir búningarnir rennblotnuðu, aðeinsjapönsku geisjurnar voru svo heppnar að hafa með sér pappasólhlífar sem skýldu þeim frá verstu bleytunni. Sumir litu svolítið sorglega út, eins og konurnar sem voru klæddar eins og lampaskermar (hvað var það nú eiginlega?) og Mínurnar, með málninguna klessta út um allt andlit. En þetta var skemmtilegt, og svo voruveitt verðlaun fyrir bestu búningana og bestu atriðin. Það voru gamlar kellingar í maríuhænubúningum sem unnu, og fengu í verðlaun styttu af..... auðvitað Don Quijote.
Ég var að koma úr bíói, fór að sjá franska mynd sem heitir Los chicos del coro. Hún var mjög skemmtileg, en ég elska líka svona myndir þar sem kennari með háleitar hugmyndir kemur inn í skóla þar sem allt er í rugli og hann breytir öllu, helst með kórstarfi, eins og hér. Svona myndir eins og Dangerous Minds, Sister Act II og fleiri.
Ég keypti mér trefil í dag. Og úr. Það er frekar kalt hérna, eins ogég hafði ímyndað mér - hver hlær núna, þið sem gerðuð grín að mér fyrir aðtaka með mér ullarsokka! Ég sé bara eftir að hafa ekki komið með betri yfirhöfn.
Jæja, þetta er nóg í dag, ég ætla að fara að reyna að lesa einhverja af bókunum sem Vicente lánaði mér.
Hér set ég hugleidingar sídustu daga, ég bara hef ekki komist med tetta á netid fyrr:
7. febrero
Fyrsti dagurinn í Alcalá hefur gengiðeins og í sögu. Þegar ég leit út um gluggann í morgun sá ég tvo lögregluþjóna á gangi á götunni fyrir neðan. Ég pældi ekkert meira í því en svo, að ég hugsaði um það að venjulega sér maður ekki lögregluþjóna á vappi á mánudagsmorgni í Reykjavík. En þegar ég hélt af stað í bæinn sá ég fleiri og fleiri löggur, og sá að eitthvað hlaut vera á seyði. Verið var að loka götum og alls staðar voru löggur með talstöðvar. Þegar ég svo loksins fann háskólann (barafimm mínútna labb,mjög þægilegt) áttaði ég mig loksins á því hvað var að gerast. Þar stóðu fyrir framan aðalháskólabygginguna ca 12 svartir bílar og virðulegir menn í jakkafötum að tala í talstöðvar. Og um það bil 100 manns sem stóð og fylgdist með. Allir störðu á innganginn að háskólanum. Til að staðfesta grunsemdir mínar spurði ég gamla manninn við hliðina á mér hver væri hér á ferð:jú, stóð heima, Zapatero, forsætisráðherra Spánar og (man ekki nafnið), forseti Evrópusambandsins voru í háskólanum í heimsókn. Ég mundi þá að ég fékk fyrir nokkrum dögum póst frá skólanum þar sem mér var boðið á einhverja athöfn með Zapatero og félögum, en var svo upptekin við að hafa áhyggjur af ferðinni að ég steingleymdi því.En þarna stóð ég, og komst auðvitað ekki inn í skólann fyrir öllum bílunum og löggunum, svo ég varð bara að bíða eftir mikilmennunum. Það var áhugavert að hlusta á gömlu kallana sem greinilega höfðu mætt þarna sérstaklega til að sjá forsætisráðherrann sinn. Þeir töluðu um hvað hann væri að gera þarna inni, sögðu : "nú er örugglega verið að bjóða honum jamón ibérico de pata negra" (frægustu skinku Spánar, sem er fá þessum slóðum) og við hverja einustu hreyfingu kölluðu þeir,"mira, mira, nú gerist eitthvað". Svo var ein gamla konan sem kallaði á einn lögregluþjóninn, "Hola, policia guapo"(hæ sæta lögga) og blikkaði hann.
Þegar Zapatero (sem í raun þýðir skósmiður) og hinn kallinn komu svo loksins út var búið að færa bílana þeirra næstum INN í skólann, en þeir stoppuðu í smástund og vinkuðu til fagnandi mannfjöldans. Síðan var allt búið og ég komst inn í skólann. Þetta er auðvitað eldgömul bygging og mjög falleg, og þar fann ég Erasmus skrifstofuna þar sem ég skráði mig. Svo fór ég í Champion, sem er svona Hagkaup, og keypti slatta í matinn, þ.á meðal tortillu de patatas! Por fin!! Það var alls ekkert svo ódýrt að kaupa í matinn, og þýska stelpan segir að verðin séu svipuðog í Þýskalandi. Það gerir Evran...
Fólkið sem ég bý með virkar mjög vel, en það var eitthvað dularfullt við stelpuna sem leigði herbergið mitt á undan mér, hún ætlaði að vera fram í júní,en fór á laugardaginn, og enginn veit af hverju! En hin, Vincente frá Frakklandi og Kristine frá Þýskalandi eru mjög fín. Konan sem leigir mér, Regina, og maðurinn hennar Pedro tóku á móti mér, þau eru svona hjón sem eru ekki sammála um neinn skapaðan hlut. Í gær spurðu þau mig eitthvað um tímamismuninn milli íslands og spánar, og fóru svo að rífast um af hverju það væri tímamismunur á milli landa,eitthvað sem ég skildi ekki helminginn af, og heldur ekki hvernig væri á annað borð hægt að rífast um þetta! Annars gengur ágætlega að skilja spænskuna, mesta furða.
Og já, það var nú þrautin þyngri að komast hingað í gærkvöldi. ég tók leigubíl, af því það hafði mér verið ráðlagt, en bílstjórinn rataði alls ekki, og spurði grínlaust um það bil 15 manns til vegar. Það er MIKIÐ! Svo eftir laaangan tíma tók ég af honum kortið og varð að finna götuna sjálf. Svona menn eiga ekki að keyra leigubíl, hann var álíka óratvís og ég og Steini í Barcelona! Og svo þurfti ég að borga MORÐFJÁR fyrir. En ég ætla ekkert að hugsa um það meira, þetta eru bara peningar, og ég er komin á staðinn í heilu lagi með allt dótið mitt.
7. febrero
Fyrsti dagurinn í Alcalá hefur gengiðeins og í sögu. Þegar ég leit út um gluggann í morgun sá ég tvo lögregluþjóna á gangi á götunni fyrir neðan. Ég pældi ekkert meira í því en svo, að ég hugsaði um það að venjulega sér maður ekki lögregluþjóna á vappi á mánudagsmorgni í Reykjavík. En þegar ég hélt af stað í bæinn sá ég fleiri og fleiri löggur, og sá að eitthvað hlaut vera á seyði. Verið var að loka götum og alls staðar voru löggur með talstöðvar. Þegar ég svo loksins fann háskólann (barafimm mínútna labb,mjög þægilegt) áttaði ég mig loksins á því hvað var að gerast. Þar stóðu fyrir framan aðalháskólabygginguna ca 12 svartir bílar og virðulegir menn í jakkafötum að tala í talstöðvar. Og um það bil 100 manns sem stóð og fylgdist með. Allir störðu á innganginn að háskólanum. Til að staðfesta grunsemdir mínar spurði ég gamla manninn við hliðina á mér hver væri hér á ferð:jú, stóð heima, Zapatero, forsætisráðherra Spánar og (man ekki nafnið), forseti Evrópusambandsins voru í háskólanum í heimsókn. Ég mundi þá að ég fékk fyrir nokkrum dögum póst frá skólanum þar sem mér var boðið á einhverja athöfn með Zapatero og félögum, en var svo upptekin við að hafa áhyggjur af ferðinni að ég steingleymdi því.En þarna stóð ég, og komst auðvitað ekki inn í skólann fyrir öllum bílunum og löggunum, svo ég varð bara að bíða eftir mikilmennunum. Það var áhugavert að hlusta á gömlu kallana sem greinilega höfðu mætt þarna sérstaklega til að sjá forsætisráðherrann sinn. Þeir töluðu um hvað hann væri að gera þarna inni, sögðu : "nú er örugglega verið að bjóða honum jamón ibérico de pata negra" (frægustu skinku Spánar, sem er fá þessum slóðum) og við hverja einustu hreyfingu kölluðu þeir,"mira, mira, nú gerist eitthvað". Svo var ein gamla konan sem kallaði á einn lögregluþjóninn, "Hola, policia guapo"(hæ sæta lögga) og blikkaði hann.
Þegar Zapatero (sem í raun þýðir skósmiður) og hinn kallinn komu svo loksins út var búið að færa bílana þeirra næstum INN í skólann, en þeir stoppuðu í smástund og vinkuðu til fagnandi mannfjöldans. Síðan var allt búið og ég komst inn í skólann. Þetta er auðvitað eldgömul bygging og mjög falleg, og þar fann ég Erasmus skrifstofuna þar sem ég skráði mig. Svo fór ég í Champion, sem er svona Hagkaup, og keypti slatta í matinn, þ.á meðal tortillu de patatas! Por fin!! Það var alls ekkert svo ódýrt að kaupa í matinn, og þýska stelpan segir að verðin séu svipuðog í Þýskalandi. Það gerir Evran...
Fólkið sem ég bý með virkar mjög vel, en það var eitthvað dularfullt við stelpuna sem leigði herbergið mitt á undan mér, hún ætlaði að vera fram í júní,en fór á laugardaginn, og enginn veit af hverju! En hin, Vincente frá Frakklandi og Kristine frá Þýskalandi eru mjög fín. Konan sem leigir mér, Regina, og maðurinn hennar Pedro tóku á móti mér, þau eru svona hjón sem eru ekki sammála um neinn skapaðan hlut. Í gær spurðu þau mig eitthvað um tímamismuninn milli íslands og spánar, og fóru svo að rífast um af hverju það væri tímamismunur á milli landa,eitthvað sem ég skildi ekki helminginn af, og heldur ekki hvernig væri á annað borð hægt að rífast um þetta! Annars gengur ágætlega að skilja spænskuna, mesta furða.
Og já, það var nú þrautin þyngri að komast hingað í gærkvöldi. ég tók leigubíl, af því það hafði mér verið ráðlagt, en bílstjórinn rataði alls ekki, og spurði grínlaust um það bil 15 manns til vegar. Það er MIKIÐ! Svo eftir laaangan tíma tók ég af honum kortið og varð að finna götuna sjálf. Svona menn eiga ekki að keyra leigubíl, hann var álíka óratvís og ég og Steini í Barcelona! Og svo þurfti ég að borga MORÐFJÁR fyrir. En ég ætla ekkert að hugsa um það meira, þetta eru bara peningar, og ég er komin á staðinn í heilu lagi með allt dótið mitt.
sunnudagur, febrúar 06, 2005
Ég erkomin til Köben. Ég held ég hafi aldrei nokkurn tímann verið svona þreytt, ég svaf ekkert í nótt og lítið nóttina þar áður, og ég er með hita. En hingað er ég komin, sit á Karen Blixen Cafe og borða samloku með hlussu mozarellaoststykki á milli. Í Keflavík þurfti ég auðvitað að borga yfirvigt, 4700 kr., og konan þar hótaði mér að handfarangurinn minn væri alltof stór. Ég komst þó í gegn og svaf (illa,eins og ég geri alltaf í flugvélum) alla leiðina. Þegar ég kom á Kastrup komst ég að því að ég gat tékkað strax inn hjá maersk. Ég fann strax maersk púltið og það var bara einn fyrir framan mig. En það var víst of auðvelt til að vera satt, því konan við það púlt gat með engu móti innritað mig, og hún og önnur stóðu í 10 mínútur að reyna að skilja af hverju ég komst ekki í gegn. Komust að því fyrir rest að maersk er með samning við iberiu, annað flugfélag, svo ég þurfti að fara í terminal 2, þar sem ég er nú. Hér get ég auðvitað ekki tékkað inn strax, svo ég sit hér með ca 45 kíló af eigum mínum og þori ekki að líta af þeim. Ég tími ekki að fara á netið, svo þetta blogg bíður betri tíma og ókeypis nets.
Maðurinn sem afgreiddi mig var mjög imponeraður yfir að e´g talaði dönsku, það hefur hann næstum aldrei séð, sagði hann. Hann var þó miklu meira hrifinn af debetkortinu mínu, hann sagði að það væri eitthvað alveg sérstakt við þessi íslensku kort,þau virka þar sem þau eiga alls ekki að geta virkað.
Þar sem ég na´ði í farangurinn voru nokkur hundruð Sádí-Arabar, allir í kyrtlum og með slæður. Ég hitti Ölmu úr MH, hún sagðist hafa séð stefna í fjölskylduslagsmál út af farangri hjá einhverri fjölskyldunni, svo það þurfti flugmann til að skakka leikinn. Svo þegar ég gekk út með allan farangurinn tóku á móti mér svona 1000 Sádi-Arabar í viðbót, greinilegt að þeir voru annaðhvort að taka á móti ættingjum í heimsókn eða til að flytja til Danmerkur. Það var að minnsta kosti mikið um dýrðir, blómakransar, gleði og gaman.
Nú ætla ég aftur að reyna að innrita mig, sjáum hvað e´g þarf að borga núna í yfirvigt, ég græt bara smá og segist vera fátækur námsmaður á leiðinni í nám (eins og ég gerði í Leifsstöð en tókst ekki). Yfir og út.
[nýjustu upplýsingar]
Nú er ég komin á netið, pungaði út 40 dkr til að finna símanúmerið hjá duenjunni minni henni Reginu. Ég þurfti EKKI að borga yfirvigt,gerði mig bara voðalega aumingjalega og sagðist vera að flytja. Gaurinn aumkaði sig yfir mér og sagði "hvis du ikke siger noget... så.." og svo gerði hann uss-merki.
Af hverju er ég ekki bara að fara að læra dönsku, ég get talað hana ágætlega, ég væri í góðum málum! Það verður svo erfitt að byrja að tala á spænsku, ég er farin að hugsa allt á dönsku þegar ég reyni að hugsa á útlensku. En ég fer nú ekki alltaf auðveldustu leiðina, ég þarf alltaf að gera mér erfitt fyrir.. og nú er ég að hugsa um að fara á ungverskunámskeið í Madrid, svo ég verði í stuði ef ég fer til Ungverjalands aftur að læra þar.
Úff.
Þetta er nú meiri vitleysan.. líklega nennir nú enginn að lesa þetta bull, en ég hef EKKERT betra að gera, ég þarf að hanga hér á Kastrup í 3 tíma.
Ég bið þá bara að heilsa,held ég reyni að leggja mig.
Farvel
Maðurinn sem afgreiddi mig var mjög imponeraður yfir að e´g talaði dönsku, það hefur hann næstum aldrei séð, sagði hann. Hann var þó miklu meira hrifinn af debetkortinu mínu, hann sagði að það væri eitthvað alveg sérstakt við þessi íslensku kort,þau virka þar sem þau eiga alls ekki að geta virkað.
Þar sem ég na´ði í farangurinn voru nokkur hundruð Sádí-Arabar, allir í kyrtlum og með slæður. Ég hitti Ölmu úr MH, hún sagðist hafa séð stefna í fjölskylduslagsmál út af farangri hjá einhverri fjölskyldunni, svo það þurfti flugmann til að skakka leikinn. Svo þegar ég gekk út með allan farangurinn tóku á móti mér svona 1000 Sádi-Arabar í viðbót, greinilegt að þeir voru annaðhvort að taka á móti ættingjum í heimsókn eða til að flytja til Danmerkur. Það var að minnsta kosti mikið um dýrðir, blómakransar, gleði og gaman.
Nú ætla ég aftur að reyna að innrita mig, sjáum hvað e´g þarf að borga núna í yfirvigt, ég græt bara smá og segist vera fátækur námsmaður á leiðinni í nám (eins og ég gerði í Leifsstöð en tókst ekki). Yfir og út.
[nýjustu upplýsingar]
Nú er ég komin á netið, pungaði út 40 dkr til að finna símanúmerið hjá duenjunni minni henni Reginu. Ég þurfti EKKI að borga yfirvigt,gerði mig bara voðalega aumingjalega og sagðist vera að flytja. Gaurinn aumkaði sig yfir mér og sagði "hvis du ikke siger noget... så.." og svo gerði hann uss-merki.
Af hverju er ég ekki bara að fara að læra dönsku, ég get talað hana ágætlega, ég væri í góðum málum! Það verður svo erfitt að byrja að tala á spænsku, ég er farin að hugsa allt á dönsku þegar ég reyni að hugsa á útlensku. En ég fer nú ekki alltaf auðveldustu leiðina, ég þarf alltaf að gera mér erfitt fyrir.. og nú er ég að hugsa um að fara á ungverskunámskeið í Madrid, svo ég verði í stuði ef ég fer til Ungverjalands aftur að læra þar.
Úff.
Þetta er nú meiri vitleysan.. líklega nennir nú enginn að lesa þetta bull, en ég hef EKKERT betra að gera, ég þarf að hanga hér á Kastrup í 3 tíma.
Ég bið þá bara að heilsa,held ég reyni að leggja mig.
Farvel
mánudagur, janúar 31, 2005
Tengo un piso en Espanya, muy cerca de mi faculdad, totalmente amueblado y todo... 200 Euros.
Ég er komin með íbúð á Spáni, mjög nálægt skólanum og öllu, með húsgögnum og öllu og kostar 200 evrur á mánuði. Ég mun búa með Frakka og Þjóðverja, og mér skilst að þau tali spænsku heima hjá sér.. svo ég er í skýjunum!
Ég er komin með íbúð á Spáni, mjög nálægt skólanum og öllu, með húsgögnum og öllu og kostar 200 evrur á mánuði. Ég mun búa með Frakka og Þjóðverja, og mér skilst að þau tali spænsku heima hjá sér.. svo ég er í skýjunum!
laugardagur, janúar 29, 2005
Gaman í gær
Í dag borðaði ég hálfan tómat og helling af ís. Drakk vatn. Annað ekki. Eiginlega hefur maginn á mér virkað sem skammtímageymsla fyrir mat og drykk í dag. En það þýðir ekki að ég ætli að hætta að drekka, ónei, þegar ég er á leiðinni til lands sangríunnar...
En það var gaman í gær, ég vil þakka öllum sem kíktu á mig á Gauknum. Bjórmiðarnir í rassvasanum gufuðu upp og fólk varð drukknara í hlutfalli við það.
Nú fer ég undir sæng með góðan Matadorþátt í fartölvunni. Góðar stundir.
Í dag borðaði ég hálfan tómat og helling af ís. Drakk vatn. Annað ekki. Eiginlega hefur maginn á mér virkað sem skammtímageymsla fyrir mat og drykk í dag. En það þýðir ekki að ég ætli að hætta að drekka, ónei, þegar ég er á leiðinni til lands sangríunnar...
En það var gaman í gær, ég vil þakka öllum sem kíktu á mig á Gauknum. Bjórmiðarnir í rassvasanum gufuðu upp og fólk varð drukknara í hlutfalli við það.
Nú fer ég undir sæng með góðan Matadorþátt í fartölvunni. Góðar stundir.
fimmtudagur, janúar 27, 2005
Ein úr Tungunum
Í gær þrammaði ég niður í bæ og þræddi hannyrðaverslanir miðbæjarins. Ég keypti mér stóran troðfullan poka af ull (til að þæfa úr) á Skólavörðustígnum og dýrindis garn í sjal í Storkinum. Svo labbaði ég mér niður á Ingólfstorg með poka í jólasveinastærð á bakinu og sem ég stóð og var að ákveða mig inn í hvaða "icelandic wool" "tax free" búð ég ætlaði inn í næst, kom að mér ágætis róni sem spurði mig hvort ég væri villt. Ég sagði það nú ekki vera, en hann trúði því ekki alveg og spurði svo: Ertu kannski ekki Reykvíkingur.?" Ég svaraði staðföst að það væri ég nú víst, ég væri bara að ákveða mig í hvaða búð ég ætti að fara næst.
Þá tók hann í handlegginn á mér og sagði (óþægilega beint ofan í andlitið á mér): "Ó afsakaðu, og gangi þér vel. Þú ert fín" Svo hélt hann sína leið.
Þennan mann hefur greinilega langað til að hjálpa saklausri sveitastelpu að rata í stórborginni Reykjavík þar sem hann er sjálfur öllum hnútum kunnugur. Ég ákvað strax að segja honum ekkert frá því að ég væri nú með lögheimili úti á landi og hefði bara búið í Reykjavík í tæp 6 ár. En ég lái honum ekki að hafa haldið að ég hafi verið sveitalubbi þar sem ég stóð með fullan poka af óþæfrði ull lítandi í kringum mig á Ingólfstorgi. Hann hefur kannski fundið sauðalyktina sem lagði af ullinni. Það er samt svolítið óhugnanlegt að enn sé litið á mig sem sveitastelpu, en kannski geri ég líka óvart eitthvað í því að viðhalda ímyndinni. Það eru nefnilega margir sem halda að það séu bara stelpur utan af landi sem prjóna og sauma sér sjálfar föt. Það er mesta rugl eins og dæmin sanna.
PARTÝ
Föstudaginn 28. jan ætla ég að halda kveðjuhóf þar sem ég er nú að fara að yfirgefa þetta land (vonandi ekki fyrir fullt og allt þó heldur bara fram í júní)
Hófið verður haldið á Gauki á Stöng, efri hæð, þar verður smá bjór í boði en svo er bjór á einungis 350 kr á barnum eftir það. Gamanið hefst klukkan 20 og ég vonast til að sjá sem flesta. Og þó ég hafi ekki hringt í alla þýðir það ekki að þeir séu ekki boðnir, þetta er formlegt boðskort og menn mega alveg tjá sig um það hér fyrir neðan. Æskilegt er þó að ég þekki viðkomandi.
Verið velkomin, Svanhvít sveitalubbi.
En hér er tilkynning fyrir þá sem
Í gær þrammaði ég niður í bæ og þræddi hannyrðaverslanir miðbæjarins. Ég keypti mér stóran troðfullan poka af ull (til að þæfa úr) á Skólavörðustígnum og dýrindis garn í sjal í Storkinum. Svo labbaði ég mér niður á Ingólfstorg með poka í jólasveinastærð á bakinu og sem ég stóð og var að ákveða mig inn í hvaða "icelandic wool" "tax free" búð ég ætlaði inn í næst, kom að mér ágætis róni sem spurði mig hvort ég væri villt. Ég sagði það nú ekki vera, en hann trúði því ekki alveg og spurði svo: Ertu kannski ekki Reykvíkingur.?" Ég svaraði staðföst að það væri ég nú víst, ég væri bara að ákveða mig í hvaða búð ég ætti að fara næst.
Þá tók hann í handlegginn á mér og sagði (óþægilega beint ofan í andlitið á mér): "Ó afsakaðu, og gangi þér vel. Þú ert fín" Svo hélt hann sína leið.
Þennan mann hefur greinilega langað til að hjálpa saklausri sveitastelpu að rata í stórborginni Reykjavík þar sem hann er sjálfur öllum hnútum kunnugur. Ég ákvað strax að segja honum ekkert frá því að ég væri nú með lögheimili úti á landi og hefði bara búið í Reykjavík í tæp 6 ár. En ég lái honum ekki að hafa haldið að ég hafi verið sveitalubbi þar sem ég stóð með fullan poka af óþæfrði ull lítandi í kringum mig á Ingólfstorgi. Hann hefur kannski fundið sauðalyktina sem lagði af ullinni. Það er samt svolítið óhugnanlegt að enn sé litið á mig sem sveitastelpu, en kannski geri ég líka óvart eitthvað í því að viðhalda ímyndinni. Það eru nefnilega margir sem halda að það séu bara stelpur utan af landi sem prjóna og sauma sér sjálfar föt. Það er mesta rugl eins og dæmin sanna.
PARTÝ
Föstudaginn 28. jan ætla ég að halda kveðjuhóf þar sem ég er nú að fara að yfirgefa þetta land (vonandi ekki fyrir fullt og allt þó heldur bara fram í júní)
Hófið verður haldið á Gauki á Stöng, efri hæð, þar verður smá bjór í boði en svo er bjór á einungis 350 kr á barnum eftir það. Gamanið hefst klukkan 20 og ég vonast til að sjá sem flesta. Og þó ég hafi ekki hringt í alla þýðir það ekki að þeir séu ekki boðnir, þetta er formlegt boðskort og menn mega alveg tjá sig um það hér fyrir neðan. Æskilegt er þó að ég þekki viðkomandi.
Verið velkomin, Svanhvít sveitalubbi.
En hér er tilkynning fyrir þá sem
sunnudagur, janúar 09, 2005
Súlu dans-trans
Því þetta er þitt og mitt
Það er mjög sérstakt elskan
Það er mitt og þitt
Það eru staðreyndir
Það hefur verið all svo langt
Þú skiptir öllu máli
Ástin þú og ég
Gátum verið saman villt
og frjáls
Oh, hvar er súlan hér
Svo ég geti sveiflað mér
Út í salinn hér, þá get ég unað mér
Það hefur verið allt svo langt
Þú skiptir öllu máli
Ástin þú og ég,
Gátum verið saman villt og frjáls
Taktu mig inn
í klefann þinn
Sannaðu það, að þú
getir þrykkt honum
í réttan stað
Ég er eldheit nú, þú
ert alltaf graður,
þú færð aldrei nóg,
það eru staðreyndir
Höf: Leoncie
Hvar er súlan hér segi ég nú bara?
Því þetta er þitt og mitt
Það er mjög sérstakt elskan
Það er mitt og þitt
Það eru staðreyndir
Það hefur verið all svo langt
Þú skiptir öllu máli
Ástin þú og ég
Gátum verið saman villt
og frjáls
Oh, hvar er súlan hér
Svo ég geti sveiflað mér
Út í salinn hér, þá get ég unað mér
Það hefur verið allt svo langt
Þú skiptir öllu máli
Ástin þú og ég,
Gátum verið saman villt og frjáls
Taktu mig inn
í klefann þinn
Sannaðu það, að þú
getir þrykkt honum
í réttan stað
Ég er eldheit nú, þú
ert alltaf graður,
þú færð aldrei nóg,
það eru staðreyndir
Höf: Leoncie
Hvar er súlan hér segi ég nú bara?
laugardagur, janúar 01, 2005
væmna bloggið
Er það ekki furðulegt hversu mikið getur breyst á einu ári? Í byrjun ársins hefði mér ALDREI dottið í hug að ég myndi vera að gera það sem ég er að gera núna. Fyrir ári síðan bjó ég á Ásvallagötu hjá Steina og vissi lítið um hvernig framtíðin myndi verða. Ég bjóst samt ekkert við neinum gríðarlegum breytingum. En síðan hefur ýmislegt gerst, ég hef farið þrisvar sinnum til útlanda á árinu, til fimm landa, búið á þremur stöðum og á engan kærasta lengur. Ég bý nú á Reynimel með Pólverja, Dana og fötluðum strák sem ég vinn við að aðstoða. Ég er búin að missa samband við góðan vin sem ég vona að ég hafi einhvern tímann manndóm og kjark í mér til að reyna að endurheimta en ég kynntist mörgum öðrum í staðinn, aðallega fólki sem ég þekkti svolítið fyrir og kynntist mun betur á árinu, eins og Láru, Sigurrósu, Tótu, Siggu og Björk, og ég er mjög ánægð með það.
Allar þessar breytingar hafa tekið á, og ég er ennþá að vinna í mínum málum. En svona er þetta líf nú bara, og ég sé ekki eftir neinu sem ég gerði á árinu og lít ekki bitur til baka. Í staðinn ætla ég að láta næsta ár verða viðburðaríkt, og efast ekki um að það verði, því núna í febrúar er ég á leiðinni til Spánar þar sem ég verð allavegana fram í júní, það verður ævintýri sem ég hlakka til að lenda í. Þegar ég kem heim aftur veit ég ekkert hvað bíður mín, ég veit ekki einu sinni hvar ég á að búa... En svona er lífið bara hjá mér þessa dagana, og það er bara allt í lagi.
Vonandi verður árið hjá ykkur öllum gott, og betra en síðasta ár.
Alltof væmin kveðja,
Svanhvít
Er það ekki furðulegt hversu mikið getur breyst á einu ári? Í byrjun ársins hefði mér ALDREI dottið í hug að ég myndi vera að gera það sem ég er að gera núna. Fyrir ári síðan bjó ég á Ásvallagötu hjá Steina og vissi lítið um hvernig framtíðin myndi verða. Ég bjóst samt ekkert við neinum gríðarlegum breytingum. En síðan hefur ýmislegt gerst, ég hef farið þrisvar sinnum til útlanda á árinu, til fimm landa, búið á þremur stöðum og á engan kærasta lengur. Ég bý nú á Reynimel með Pólverja, Dana og fötluðum strák sem ég vinn við að aðstoða. Ég er búin að missa samband við góðan vin sem ég vona að ég hafi einhvern tímann manndóm og kjark í mér til að reyna að endurheimta en ég kynntist mörgum öðrum í staðinn, aðallega fólki sem ég þekkti svolítið fyrir og kynntist mun betur á árinu, eins og Láru, Sigurrósu, Tótu, Siggu og Björk, og ég er mjög ánægð með það.
Allar þessar breytingar hafa tekið á, og ég er ennþá að vinna í mínum málum. En svona er þetta líf nú bara, og ég sé ekki eftir neinu sem ég gerði á árinu og lít ekki bitur til baka. Í staðinn ætla ég að láta næsta ár verða viðburðaríkt, og efast ekki um að það verði, því núna í febrúar er ég á leiðinni til Spánar þar sem ég verð allavegana fram í júní, það verður ævintýri sem ég hlakka til að lenda í. Þegar ég kem heim aftur veit ég ekkert hvað bíður mín, ég veit ekki einu sinni hvar ég á að búa... En svona er lífið bara hjá mér þessa dagana, og það er bara allt í lagi.
Vonandi verður árið hjá ykkur öllum gott, og betra en síðasta ár.
Alltof væmin kveðja,
Svanhvít
fimmtudagur, desember 23, 2004
"Þorláksmessukvöld er hátíð út af fyrir sig/ forleikur að jólunum......"
Jólakveðjur Baggalúts eru í strangri keppni við jólakveðjur Ríkisútvarpsins þetta árið, að mínu mati að minnsta kosti. Hér má hlusta á þær.
Ég óska annars öllum gleðilegrar hátíðar í faðmi fjölskyldunnar.. eða einhvers annars...
Jólakveðjur Baggalúts eru í strangri keppni við jólakveðjur Ríkisútvarpsins þetta árið, að mínu mati að minnsta kosti. Hér má hlusta á þær.
Ég óska annars öllum gleðilegrar hátíðar í faðmi fjölskyldunnar.. eða einhvers annars...
miðvikudagur, desember 22, 2004
laugardagur, desember 18, 2004
Ég er að fara í próf eftir tæpan klukkutíma. Mér finnst ég þurfa að loka augunum og munninum, setja klemmu á nefið og puttana í eyrun, klemma rassinn og setja plástur á naflann svo lærdómurinn sleppi ekki út! Nei, þarna fór neitandi boðháttur fleirtölu í annari persónu í spænsku beint úr um annað eyrað!!!
Annars fann ég síðu sem sýnir öðrum betur geðveikina sem heltekur grannþjóð okkar í vestri á þessum tíma árs... Uglychristmaslights.com....já, þar eru sýndar myndir af viðbjóðslega ósmekklegum amerískum húsum, þar sem sjá má heilu herina af snjóköllum og jesúbörnum.
Gangi mér svo vel í prófinu!
Annars fann ég síðu sem sýnir öðrum betur geðveikina sem heltekur grannþjóð okkar í vestri á þessum tíma árs... Uglychristmaslights.com....já, þar eru sýndar myndir af viðbjóðslega ósmekklegum amerískum húsum, þar sem sjá má heilu herina af snjóköllum og jesúbörnum.
Gangi mér svo vel í prófinu!
fimmtudagur, desember 16, 2004
Svefngufurnar sem stíga upp úr bókmenntafræðiglósunum og bókunum eru að gera út af við mig, og þær eru búnar að smitast yfir í færeyskuglósurnar og keppast við að halda mér frá öllu sem heitir námsefni. Ég ætla að halda spænsku málfræðinni frá öllum færeysku- og bókmenntafræðibókum þar til fram yfir próf til að gufurnar nái ekki að komast þangað líka. Kannski ætti ég að fara að ganga með gasgrímu...
miðvikudagur, desember 15, 2004
Ég sofna ALLTAF þegar ég byrja að lesa bókmenntafræði!
Þetta er hræðilegt!
Hvað á ég að gera ??
(nei, ég ætla ekki að fara að drekka kaffi, mér finnst það vont)
Eitt er víst, að þessi próf verða ein þau slöppustu hjá mér nokkurn tímann. Afsakið svo leiðinlegt blogg, en ég er að nálgast það að vera orðin of stressuð til að vera skemmtileg :) Próf á föstudag, laugardag og mánudag og 2 afmælisveislur Benna óhaldnar á sama tíma.
.
(þessi mynd lýsir ástandi mínu þessa dagana mjög vel)
Þetta er hræðilegt!
Hvað á ég að gera ??
(nei, ég ætla ekki að fara að drekka kaffi, mér finnst það vont)
Eitt er víst, að þessi próf verða ein þau slöppustu hjá mér nokkurn tímann. Afsakið svo leiðinlegt blogg, en ég er að nálgast það að vera orðin of stressuð til að vera skemmtileg :) Próf á föstudag, laugardag og mánudag og 2 afmælisveislur Benna óhaldnar á sama tíma.
.
(þessi mynd lýsir ástandi mínu þessa dagana mjög vel)
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
