Í gær var ég að horfa á þriðja hluta Hringadróttinssögu með foreldrum mínum, og við komumst að því að dulinn boðskapur myndarinnar, ef ekki skáldverksins líka, er að það séu garðyrkjumennirnir sem standa uppi þegar allir aðrir gefast upp, það var Sámur sem þurfti að bera Fróða greyið til ad drösla honum upp fjallið svo hann gæti hent hringnum oní. Og það er einmitt þess vegna sem Fróði tók garðyrkjumanninn sinn í þessa hættulegustu ferð lífs síns. Það er Sám að þakka að Fróði nær að bjarga heiminum, en hann fær ekki heiðurinn af því.

Systirin komin frá Japan. Öll fjölskyldan er montin upp fyrir haus og niður fyrir tær að þrettán ára stelpan söng einsöng á opnunardegi Íslandsvikunnar á EXPO í borginni Chiryu, með ekki ómerkara fólki en Ragnhildi Gísladóttur og Stomu Yamash'ta en hann hefur einmitt unnið með ekki ómerkara fólki en Rolling Stones og David Bowie, (samdi tónlistina fyrir the man who fell to earth), en þessir menn þekkja ekki ómerkari menn en Bítlana. Og það er merkilegt!

Ég er svo stoltur/ að opinn er minn skoltur

Það væri örugglega hægt að setja saman magnaða galdravísu úr lélegu rími í dægurlögum, hún myndi hafa drápskraft!

Ekki eru allar Svanhvítirnar eins

Það er alltaf gaman að gúggla nafnið sitt, og maður kemst fljótt að því að þessi spjöld sem maður getur keypt með nafninu sínu þar sem er sagt t.d. "Anna er tryggur vinur en á það til að vera skapstór ef eitthvað er gert á hennar hlut. Hún er falleg og heilsuhraust" eru bara rugl. Amk vil ég ekki líkjast í neinu manneskjunni sem skrifaði þetta og ber sama nafn og ég. (og ef hún gúgglar sitt nafn og finnur þetta má hún alveg vita það). Mér þykir vænt um nafnið mitt, af því það eru ekki svo margar sem heita það, og vil ekki saurga svanhvítarstofninn með svona eintaki:

"Á laugardaginn var reunion og var það mjög gaman. Ég var orðin dálítið full þegar ég kom niður í bæ og fór á Hressó og varð alveg æf og dansaði smávegis. Svo var einhver hóra sem rakst í mig meðan ég var að dansa og ég gaf henni olnbogaskot og hún reif þá í hárið á mér og þá snéri ég upp á vinstri geirvörtuna á henni og kýldi hana í fésið með hinni hendinni. Þoli ekki svona dópista- stelpur. Vona að hún hafi verið tekin ósmurð í rassgatið seinna um kvöldið- hún hefði svo átt það skilið. Eða þá að það hafi verið keyrt yfir hana- annað hvort.
Annars þá á Ísak Freyr barnaafmæli í dag. Hann er eins árs í dag litla dúllan. Til hamingju með daginn litli Ísak!"

smekklegt! :)

Loksins komin með mold undir neglurnar.

Komin heim....


...í grillaða bleikju
...í Baugsmálið
...í vinnuna
...í frestun þungs nafnliðar
...í rigningu á ská - og á hlið og upp..
...í útilegupælingar
...í kókómjólk!
...í íslensk lög í útvarpinu
...í bæinn um helgina(!), hringið í mig 8682140 ef þið viljið hafa samband!!

Glæpaklanið amma, Svanhvít og Reynir var tekið í tollinum með hálft kíló af danskri spøgepølse, og Svanhvít (a.k.a. "Spøgelset") lenti í skýrslutöku hjá tollstjóra og bíður nú eftir símtali frá sýslumanni sem mun refsa henni með sekt sem hljóðar upp á 500 krónur íslenskar. Svanhvít bar illa söguna af vistinni á skrifstofu tollsins, þar var annað glæpakvendi í haldi (greinilega öllu reyndari í bransanum) sem sagði farir sínar ekki sléttar og neitaði að láta sitt spægipylsukíló af hendi nema sjá tollstjóra brenna það sjálfan, og fullvissaði aðra glæpamenn viðstadda að víst væri að starfsmenn tollsins skiptu spægipylsunni á milli sín og ætu hana. Hinir reyndu nú að malda í móinn, fannst bara frekar hart að sjá af spægipylsunni, og furðuðu sig á íslensku lögunum, eða eins og höfuðpaur glæpaklansins ógurlega "Amman" fullyrti: "Ég hef nú ekki komið til landsins ÁN spægipylsu í hálfa öld!" Þess má geta að Amman er dönsk.

Túristar í Köben

Við erum búin að krúsa Kaupmannahöfn síðustu daga, í dag aðallega umkringd af skítugum Íslendingum með armbönd. Í gær á Bakken (mitt fyrsta skipti, ótrúlegt nokk), hestaferð að skoða dádýr í skóginum, svo nautasteik á Jensens böfhus, í dag vandbussen (sigling í höfninni og inn í borgina í þröngum síkjum) og túristarútuferð. Hún var frekar fyndin, eða það er að segja sataníski rútubílstjórinn sem keyrði okkur. Hann var greinilega svolítið pirraður og þegar við vorum komin á Langelinie og rútan fyrir framan hann stoppaði lengur en honum líkaði hvæsti hann djöfullegri röddu "FOR SATAN!" "JESUS CRIST" og "FOR HELVEDE", og ég lýg því ekki að röddin var eins og hún kæmi úr iðrum jarðar, maður bjóst við að heyra næst eitthvað eins og "I AM THE LORD OF HELL FIRE" - en þegar rútan fyrir framan fór ekkert af stað öskraði hann í kallkerfið: FIVE MINUTES TO SEE THE LITTLE MERMAID!" og ég horfði á viðbrögðin hjá fólkinu í rútunni, það kipptust allir til, og hrökkluðust út, þorðu ekki annað en fara að sjá hafmeyjugreyið. Hann öskraði svo á eftir okkur "DO NOT FEED THE MERMAID". Svo hvæsti hann, "OG EF ÞIÐ ERUÐ EKKI KOMIN EFTIR FIMM MÍNÚTUR ÞÁ FER ÉG SAMT". Það sem eftir var af ferðinni öskraði hann af og til eitthvað eins og "GO OUT HERE TO SEE THE CHANGE OF THE QUEEN´S GUARDS" "ANYBODY WANTS TO TAKE A COFFEE WITH THE QUEEN?", og alltaf hrökk mannskapurinn í rútunni jafnmikið við. Svo heyrði ég hann tala "eðlilega" á eftir, þ.e. í samræðutón, en alltaf með sömu rödd, greinilegt að félaginn hefur drukkið of mikið öl og reykt for mange smøger i sit liv.

Bátsferðin var góð, svo ég segi ekki frá henni.

Í kvöld fórum við svo í Tívolí eins og tilheyrir Kaupmannahafnartúr. Þar vann Reynir bangsa sem hann gaf mér eftir að sýna glæsilega takta í körfuboltakasti, þetta var annar bangsinn sem hann vann á tveimur dögum, hinn í gær á Bakken í golfleik.

Amma var löngu búin að ákveða að bjóða okkur barnabörnunum fínt út að borða á Færgekroen (Ferjukrána)í Tívolí, en þar hefur hún farið reglulega örugglega a.m.k. síðustu hálfa öld og fengið sinn síldarplatta eða Mørbrad gryde, Pariserbøf og rødbeder og annan ekta danskan mat, og ætlaði aldeilis að sýna okkur hvað þetta væri nú gott. Svo ég hringdi til að panta borð, þeir sögðu mér að mæta bara, þeir væru með borð. Svo þegar við komum þurftum við nú samt að bíða í korter, og að okkur fór að læðast illur grunur, því nú var komin bruggverksmiðja þar sem áður voru borð fyrir gesti, og nú stóð á öllum skiltum "Færgekroens bryghus", og matseðillinn var eitt blað með 2 aðalréttum. Við hugsuðum að þegar okkur væri vísað til borðs þá fengjum við nú annan matseðil og allt yrði eðlilegt, en nei, það kom sami snepillinn, og þá varð amma gamla ekki kát. Það var búið að skipta út reykta álnum fyrir Osso buco og ekkert rauðkál að fá heldur rucola... Við fórum útt fussandi og sveiandi og lofuðum að koma aldrei aftur. Allt .arf nú að breytast, og við hlógum af því að við vorum nýbúnar að horfa á tvo síðustu þættina af Matador þar sem allar breytingar eru einmitt svo illa séðar, en óhjákvæmilegar, og einmitt frá þeim tíma þegar amma var ung. svo við enduðum á næsta stað, ekki mjög dönskum, reyndar austurrískum, hét Edelweiss og serveraði þessa fínu gryde með kalvekød og bratkartoffler, og við amma fengum okkur rauðvínsglas, sem gravøl fyrir Færgekroen.

"Estimada alumna: se me olvidaba decirte que te subo la nota hasta el 10, como a
algunos de tus compañeros, pues os lo merecéis. Salud, Emilio Sola."

Og hvað þýðir þetta? Jú, kennarinn minn var svo ánægður með greinina um Tyrkja-Guddu að hann ákvað að hækka einkunnina mína í Cervantes kúrsinum úr 8,5 í 10!

Annars er það að frétta af mér að ég er í Kaupmannahöfn núna, ein á voða fínu hóteli við hliðina á lestarstöðinni, Ég svaf á öðru hóteli í nótt, rétt hjá flugvellinum. Vélin lenti ekki fyrr en klukkan eitt í gærnótt, svo ég var orðin nokkuð þreytt og rugluð, svo rugluð að ég talaði einhverja furðulega blöndu af spænsku og dönsku við leigubílstjórann og mundi svo ekki hvernig ég átti að segja ´taska´ á dönsku! Strákurinn í hótelmóttökunni var voða góður, ég sagðist verða meget taknemlig ef ég fengi herbergi á þessari hæð, og hann horfði á allar fjórar töskurnar mínar, og gaf mér et dobbeltværelse... ég spurði hvenær ég þyrfti að vera farin út af herberginu, hann sagði klukkan 11. Ég reyndi að fela örvæntingarsvipinn en hann hlýtur að hafa séð hann því hann spurði hvort ég vildi frekar fara út klukkan tólf. Ég vildi það. Nú er ég búin að dröslast með allt mitt hafurtask á þetta líka fína hótel, þar sem ég steinsofnaði þegar ég var loksins komin. Ég ákvað að ég gæti alveg tekið lest með allt dótið mitt milli hótela, og fólk var mjög almennilegt og hjálpaði mér að bera 32 kílóa töskuna upp þrepin inn í lestina - en lestarvörðurinn sagði mér, og ég horfði á hann eitruði augnaráði: "Man skal ikke have mere med en man selv kan slæve". Ég hafði auðvitað þurft að borga yfirvigt á flugvellinum í Madrid, 6200 krónur takk. Seinna segi ég frá leigubílstjóranum sem keyrði mig á flugvöllinn í Madrid, sú ferð er efni í heila smásögu.

Nú er samt aðaláhyggjuefni mitt að ég á ingen penge. Ég þarf að fara út á flugvöll og ná í ömmu og Reyni núna á eftir, kannski þarf ég bara að labba út á Kastrup! Ég er samt svo heppin að það er ókeypis nettenging á hótelinu, svo ég get allavegana hangið á netinu! Hej hej!

húff!

ég var ad enda vid ad senda grein á kennarann minn í Cervantes-kúrsinum, vona ad hún sé ekki stútfull af útlendingamálvillum! Málid er ad lokaprófid fólst í tví ad skýra út "hvernig ég hef unnid á onninni í thessu námskeidi", og thar sem ég hafdi sama sem ekkert gert, vard ég ad skálda upp eitthvad. Á sama tíma var ég ad lesa Reisubók Gudrídar Símonardóttur (Tyrkja-Guddu), og var búin ad laera um ad Cervantes var líka tekinn sem fangi og fluttur til Alsír, svo ég ákvad ad skrifa um `Tyrkja-Guddu á prófinu. Thad kom agaetlega út, ég fékk 8,5, en kennarinn spurdi hvort ég vildi skrifa grein um thessa konu til ad setja á vefsvaedi sem hann og fleiri halda uppi: www.archivodelafrontera.com . Svo ég er búin ad sitja sídustu daga med ordabókina í annari hendi og fartolvuna í kjoltunni og nú er greinin tilbúin, sjáum hvort hann skellir henni á netid!

Sídasti dagurinn minn í Alcalá í dag, mikid ad gera, nú er ég ad fara í hátídlega athofn hjá vinum mínum frá Chile: "Sídasti bjórinn" Their eru á sídasta hálfa ári búnir ad reisa háan turn af bjórdósum í stofunni, og thad eru their sem kynntu mig líka fyrir hinum frekar vidbjódslega drykk viskí í bjór.

úff, verd ad fara, heyrumst í danmorku!!

create your own visited country map
or check our Venice travel guide

Nei, thetta er ekki listi yfir lond sem ég hef heimsótt, heldur lond thar sem ég thekki fólk núna! Ég er nú komin med fulla bók af símanúmerum og heimilisfongum og netfongum, svo thad verdur lítid mál ad finna gistingu ef ég skyldi vilja ferdast um evrópu eda sudur-ameríku. Tharna vantar grátlega einhvern frá Afríku, ekki margir Erasmus thadan. Enginn held ég.

úbbs thetta átti ad vera lengra, en nú loka their tolvustofunni!

Carlinhos Brown!!!!

Fór á tónleika med Carlinhos Brown frá Brasilíu, thad var de puta madre!!! (gaman) fór med Ítolum, Spánverjum, brasilískum stelpum og strák frá Colombiu, sem tholdu oll hitann tharna mun betur en ég, allar 40 og eitthvad grádurnar... thad var oft naestum lidid yfir mig, sem hefdi ekki verid gott, tharna var milljón manns. Bókstaflega milljón, ekki bara til ad segja einhverja tolu! Carlonhos Brown er gedveikur, var í 26 metra longum trukk med heila hljómsveit og gógópíur dansandi á pallinum med honum, hann er kúl. Eins og sést á myndinni máludum vid okkur oll í framan vorum oll í hvítu og ég breytti Stenhus Kostkole bolnum mínum í brasilíska fánann.

Thegar ég kem heim aetla ég ad halda Caipirinha partí!

Rétt upp hond sem thekkir dásemdir Caipirinha!

dagarnir lída hjá í saelu og gledi thessa dagana, sundlaug og sól og ís á daginn og djamm og gaman á kvoldin, vakna alltof seint og fer of seint ad sofa, drekk of mikid, borda of mikid og hef thad bara of gott. Fátt naer ad slá ryki í augun á mér núna, en samt er ég ekkert fúl yfir ad vera á leidinni heim, og hlakka rosalega til thess. Ég aetla í svo margar útilegur og fjallgongur og og og ... og vinna eins og hestur.

Nú fer ég ad borda lasagna og tiramisú í ekta ítalskri veislu..

Ciao ciao!

Aftur gerist thad, ég missi út fullkomna faerslu, og í thetta sinn ágaetis faerslu, langa og djúsí. Málid er ad ef madur er of lengi ad skrifa thá dettur madur út af blogger, tharf ad skrá sig inn aftur og thá er faerslan farin fjandans til.

Highlights frá faerslu daudans:

*ein fimma, ein 8 og 8,5.
*mexíkóskar sápuóperur - mitt nýja uppáhald
*ekkert ad gera nema fara í kvedjuveislur
*soldid trist ad fara í kvedjuveislur
*CARLINHOS BROWN!!!!
*heiiiiitttt! 43 grádur!
*grill í kvold - og kvedjuveisla
*strákar eru hálfvitar

Ef einhver hefur áhuga má hann reyna ad endurskrifa faersluna eftir eigin gedthótta med tví ad nota thessa punkta. Ekki nenni ég tví!

Ef tré fellur í skógi og enginn nálægt til að heyra...

ohooo.... var búin ad skrifa einstaklega fraedilegt blogg og háskólanám á Spáni, en thad glatadist, og enginn recover post takki á thessum gomlu tolvum..

Pósturinn er glatadur ad eilífu, kannski eiga ordin eftir ad sveima um á oldum internetsins um ómunatíd, kannski eru thau einfaldlega horfin, ekkert eftir af theim nema óljós minning mín um hvernig ég hafdi radad theim. Hvernig get ég svosem vitad hvort ég skrifadi eitthvad yfirhofud? Var thad ekki Tolstoj sem skrifadi einu sinni um ad thegar hann vaeri ad thurrka rykid af húsgognunum í herberginu sínu (allir ad ímynda sér herbergi Tolstoj núna)og thegar hann var kominn hringinn mundi hann ekki hvort hann hafdi thurrkad af skrifbordinu eda ekki. Og engin leid fyrir hann ad muna thad, svo hversdagslegur er atburdurinn, og engin voru vitnin. Aldrei mun hann vita hvort hann hafi thurrkad af skrifbordinu eda ekki, aldrei mun ég geta skrifad thessi ord í somu rod, med somu tilfinningu og ádur, thetta eru onnur ord, skrifud á odrum tíma, einnig thessi ord eru ord andartaksins, ord ord ord....

....best ad fara heima ad fá mér síestu

Er thad ekki furdulegt ad thegar ég hef tíma til ad kíkja á eina vefsídu og langar í fréttir frá Íslandi, thá fer ég frekar á Baggalút en á mbl.is? Og fae venjulega miklu áhugaverdari fréttir...

¡Tengo un calor que te cages!

Hitinn hérna og ég erum "ekki alveg ad dansa" eins og madurinn sagdi. Thegar hitamaelirinn sýnir 36-39 grádur á hverjum degi thá fer Svanhvít litla ad eiga bágt med sig. Nú er gott ad eiga blaevaeng, sem ég bregd nú oft á dag thegar ég fer ad svitna ad helvede til.

Reyndar er mesti thurrkur hér á svaedinu í 50 ár, svo mikill ad borgaryfirvold í Alcalá hafa bedid fólk um ad spara vatn, og thad voru birtar leidbeiningar um hvernig madur getur gert thad, t.d. fara frekar í sturtu en bad, thrífa badherbergid allt úr sama vatninu í sérstakri rod, vokva plontur ekki of mikid (erfitt í thurrkinum) og fleira. Íslendingurinn í mér á soldid erfitt med ad spara vatn, ekki von tví, en reyni thó eins og best ég get.

Annars er Alcalá furduleg borg, ég hef sagt mikid frá thessari Cervantes-maníu (um daginn tók ég thátt í ljósmyndamarathoni thar sem themad var Alcalá 400 árum eftir Cervantes, thad var mjog gaman), en um daginn vard ég eiginlega bara hraedd: klukkan var 5 á laugardagsmorgni, ég var steinsofandi og dreymandi eitthvad óskilgreint, thegar alltí einu byrjadi kór fólks ad kyrja í draumnum, Aaaaave María Madre Dios, Santa Marííía... Svo áttadi ég mig á ad mig var ekkert ad dreyma thetta, thá hélt ég án gríns í svona sekúndubrot ad ég vaeri komin til himnaríkis, en nei, ég fattadi ad ég var bara í rúminu mínu og ad songurinn kom inn um gluggann. Svo ég kíkti út og sá fullt af fólki á mjooog haegri gongu, og bíll med hátolurum á thakinu. Bíllinn stoppadi og thá byrjadi lestur úr biblíunni. Á medan stód fólkid og thagdi. Svo fór bíllinn aftur í gang og fólkid fór aftur ad kyrja. Eftir svona hundrad metra ad tví er mér heyrdist stoppadi bíllinn aftur og lesturinn hélt áfram. Og ekkert lágt sko! Svo komst ég ad tví ad thetta er gert á hverjum laugardegi, og thá mundi ég óraett einhverja drauma sem mig hafdi dreymt um furdulega sofnudi kyrjandi helgisongva ,thad voru thá bara Alcala-ellilífeyristhegar í Maríugongunni sinni.

Thad er allt of lítill tími eftir hérna, bara ´taepur mánudur!! ég (og allir hinir erassmussarnir) erum ordin soldid sentimental, ótrúlegt ad thurfa ad segja bara bless vid fólk sem madur er búinn ad vera med á naestum hverjum degi í 5 mánudi!

Á morgun er landafraedipróf, ég er búin ad laera allar hofudborgir í Sudur-Ameríku og langflestar í Midameríku (hver veit annars hvad hofudborgin í Hondúrass heitir). Svo aetla ég bara ad nota kommon sens. Vona ad ég hafi thad, kommon sens thad er ad segja...

Ibiiiiiza.....

Já, Ibiza...

Ibiza er alveg eins og madur ímyndar sér Ibiza. Pálmatré, rándýrir kokteilar á rándýrum diskótekum, hvítar strendur fullar af túristum, steikjandi sól, fólk klaett eins og madur ímyndar sér ad fólk klaedi sig á Ibiza (stutt og flegid, helst engin fot) á kvoldin neonljós eins og í Las Vegas.

Ég var med theim finnsku allan tímann, og thad sem thaer vildu var ad liggja á strondinni ALLAN tímann. Thar sem ég og minn líkami erum ekki gerd fyrir slíkt skadbrann ég audvitad og var med órádi á fostudagskvoldid, skiptist á ad skjálfa úr kulda og steikjast úr hita, á medan allir adrir (nema thaer finnsku) fóru ad leika sér á rándýru diskótekunum. Eftir thad keyrdi ég stelpurnar á strendurnar sem thaer vildu fara á og fór svo sjálf og rúntadi um Ibiza... thad fannst mér gaman. Ég fór á "besta hippamarkad í Evrópu" sem heitir Las Dalias, ekta markadur med alvoru hippum. Thad var frekar dýrt thar, en ég fékk fullt af hugmyndum um hvad ég aetla ad thaefa og sauma thegar ég kem heim! Skór, toskur pils, leggid inn pantanir núna!

Ég veit ad ég hefdi ekki meikad mikid fleiri daga af thessum stad, og á medan allir grétu yfir ad vera á leidinni til Alcalá í gaernótt var ég bara nokkud fegin, sérstaklega af tví ad í dag er skýjad, meira ad segja smá rigningardropar sem gloddu mig ósegjanlega. Brunasárid á hokunni á mér fagnar líka ad sleppa vid sól. (ég fór í apótek á Ibiza og bad um krem eda eitthvad á brunann, konan sem vann thar hrópadi upp yfir sig, ¡Madre mía! Hvad gerdist fyrir thig?!)
Thad sem ég var hins vegar ekki ánaegd med var thegar ég lagdi frá mér toskuna mína á útidyratroppunum thegar ég kom heim í nótt kl hálf fjogur, thá brotnadi í henni raudvínsflaska sem ég geymdi thar og raudvín lak á allt dótid mitt. Ég tók símann minn uppúr og hellti mesta víninu úr toskunni og ákvad ad gleyma vandamálinu, verd ad takast á vid thad í dag.

Var ad kaupa mida til Koben, 1. júlí, thar aetla ég ad eyda nokkrum dogum med mínum kaera bródur ádur en ég held heim. Knus og kram.

Úff, ég hef svo morgu frá ad segja ad ég veit ekki hvar ég á ad byrja og enn sídur hvar ég á ad enda!

Ferskustu fréttirnar eru thó thaer ad S. Lilja Ingólfsdóttir er á leidinni til Ibiza eftir 2 daga! Thetta kom í ljós fyrir u.th.b. hálftíma, thegar ég frétti ad ein af brasilísku stelpunum hefdi dottid út, og thad vaeri pláss fyrir mig. Sídan thá er ég búin ad borga og er ad detta inn í Ibiza gírinn, tharf núna bara ad fara ad kaupa mér bikini og fleira lífsnaudsynlegt! Ég aetladi alls alls alls ekki ad fara, en núna thegar ég veit ad naestum ALLIR sem ég thekki í Alcalá eru ad fara thá get ég ekki annad, sérstaklega tví ég hef ekkert ad gera á medan.

Já, aldrei hefdi ég trúad tví ad ég vaeri á leidinni í lastabaelid Ibiza thar sem epillur eru bruddar eins og brjóstsykur og syndin lúrir í hverju horni. Látum okkur sjá hversu spillt ég kem til baka...

en af odru, fór til Niinu og horfdi á Eurovision á laugardaginn, thad var nú meira hvad thad var slappt... thad sem átti hins vegar athygli mína alla á medan rassar voru skeknir í sjónvarpinu var ad Niina og sambýlingar hennar Fernandino og Gonzalo fottudu ad thad vantadi mat í ísskápinn. Fyrst tók ég thad nú ekki alvarlega, annad eins hefur nú gerst ad einhver haldi ad hann hafi átt eitthvad ad borda og ekki áttad sig á ad hann var búinn med thad, en thegar thau voru komin med langan lista af dóti sem vantadi haetti mér ad lítast á blikuna. Thad sem vantadi var m.a. pakki af ostsneidum, pakki af skinkusneidum, 2l af kóki, ferna af safa, bjór og morgunkorn, allt horfid eins og dogg fyrir sólu!
Niina og Fernandino reyndu ad skýra thetta med tví ad Gonzalo hefdi bordad thetta um nóttina thegar hann kom heim af fylleríi, en áttudu sig svo á ad hann hefdi líklega ekki stútad 16 ostsneidum og 10 af skinku, og ca. 5 lítrum af kóki, djús og bjór. Ekkert annad hafdi verid tekir úr íbúdinni, en thar voru m.a. myndavélar, fartolva, og svo allt hitt, sjónvarp, orbylgjuofn ofl. toluvert verdmaetara en ostur og skinka. Thegar vid svo fórum út á svalir til ad athuga hvernig haegt vaeri ad loka og laesa thar tryggilega sáum vid ljótan feitan ca. 15 ára ungling glápandi upp á svalirnar, og hann vard ansi skommustulegur thegar vid stordum á hann á móti med eitrudu augnarádi.
Thetta voru thá greinilega bara krakkafífl sem vantadi eitthvad ad gera og voru svong. En nóg til ad hraeda thau oll upp úr skónum, ekki thaegilegt ad vita ad einhver hafi nád ad brjótast inn á heimilid manns og verid ad dunda sér vid ad ná í mat í ísskápnum. En nú vonum vid ad their reyni thetta ekki aftur, fyrst vid hofum nú séd aulann sem reyndi thetta .... hann var meira ad segja med bjórinn í hendinni!!

Fleira aetla ég ekki ad segja núna, skrepp á markadinn ad kaupa badhandklaedi eda bikini eda eitthvad, ofundid mig por favor!!

Fleiri skólar lifa vid fjársvelti en Háskóli Íslands. Hér í Alcalá á ad leggja nidur heimspekideildina.. eda innlima hana í eitthvad annad. Thá er ég ad tala um námsleidina Humanidades sem er haegt ad taka hér, thar sem madur laerir tungumál, landafraedi, sogu, málvísindi, félagsfraedi og fleira, allt sem vidkemur manninum. Nú á semsagt bara ad vera haegt ad laera eitt af thessu, og allir, jafnt kennarar sem nemendur eru brjáladir. Sídustu vikur hefur verid mótmaelt hástofum, nemendur hafa verid ótrúlega duglegir vid ad hengja upp plakot og risastór bordi med áletruninni: "Humanidades deyja, Cervantes kvelst" er strengdur utan á humanidades-bygginguna, (var sett upp 23. apríl, dánardaegur Cervantes og daginn sem Zapatero forsaetisrádherra og konungshjónin komu til Alcalá til ad veita verdlaun. Vid verdlaunaafhendinguna voru líka mótmaeli sem ég tók adeins thátt í). Thad hafa verid samdir kvaedabálkar, eins konar harmkvaedi, frí hafa verid gefin í tímum til ad fara og mótmaela í Madrid og í gaer thegar ég kom í skólann, thurfti ég ad ganga í gegnum risastórt forhengi (segir madur thad?) sem var fyrir dyrunum, í laginu eins og risastór dollarasedill til ad minna á ad thad er verid ad gera thetta tví "sam´félagid graedir ekki á hugvísindafólki". Thegar ég kom svo inn voru allir veggir fódradir med raudum pappír og á theim voru myndir af ollum helstu listamonnum, rithofundum og skáldum heimsins med tárin í augunum og dollarasedlar héngu úr loftinu. Í dag eru allir svartklaeddir og búid er ad hengja upp dánartilkynningar um Humanidades, listasogu, tónlistarsogu og fleira sem á alveg ad leggja nidur. Í dag er jardarforin á plaza Cervantes, ég aetla ad reyna ad ná henni.

Thetta eru mótmaeli í lagi! Svona hefur madur aldrei séd á Íslandi, hvorki í MH né (úff nei) hjá Stúdentarádi. Og thó ad kannski hafi thetta ekkert ad segja var ad minnsta kosti ekki haegt ad leggja nidur heila deild án thess ad fólk léti heyra í sér, og thad svakalega! Ég fer ad hugsa um thad ad ekki létum vid mikid í okkur heyra thegar fastrádnum kennurum í íslenskuskor (6 held ég) var sagt upp storfum og adeins 2 rádnir í stadinn. (Leidréttid mig ef ég fer med fleipur(hehe, fyndid ord, fleipur)).

Vid thurfum ad laera ad láta í okkur heyra!

En af ordu háskólatengdu, ég fór í snemmbúid lokapróf í morgun, skrifadi 5 bls um Cervantes vin minn, en tókst á soldid langsóttan hátt ad troda Gudrídi Símonardóttur inn í prófid, en ég held hann fíli thad, kennarinn, hann er svo ágaetur. En í midju prófi fór eldvarnarkerfid af stad, ég hélt audvitad ad thetta vaeri bara óvart, von tví ad kerfid faeri í gang oft á dag í MH og í grunnskóla, en thetta var víst brunaaefing, sú fyrsta sem ég fer í á aevinni, og hún var í midju lokaprófi. Thad var ekki vinsaelt. Thad komu menn inn í gulum endurskinsvestum og ráku okkur út hardri hendi, og vid thurftum ad bída thar í nokkrar mínútur af okkar dýrmaeta próftíma.
Jaeja, geografían bídur.

Jaeja, thad er gott ad vera komin heim, thó thad hafi verid gaman á íslandi. Hitti ádan ítolsku vinkonur mínar sem ég elska, thaer voru búnar ad gera glaesilegt lokaverkefni úr Cervantes-kúrsinum, og settu mitt nafn undir! ...og spurdu hvort ég hefdi nokkud á móti tví! Ég hélt nú ekki.

Ferdin í gaer gekk eins og í sogu, kannski af tví ég var ad lesa ferdasogu sem gerist á somu slódum, Reisubók Gudrídar Símonardóttur, sem ég kláradi naestum á einum degi, og komst ad tví ad hún kom til allra 4 landanna sem ég fór til í gaer, Íslands, Danmerkur, Hollands og Spánar. Thad fannst mér snidugt.

Nú fer ég ad laera undir lokaprófid sem er á morgun í Cervantes. Takk fyrir samveruna á íslandi, sjáumst fljótt.

Hæ ho, eg er i Køben, hef litid ad gera thar sem eg er buin ad fa mer soft ice og pølse og labba Strikid tvert og endilangt og kaupa mer næstsidasta Matador-diskinn. Thad er agætt herna, skarra en ad drepa timann i Schiphol eins og eg tharf ad gera a eftir. Eg verd ekki komin heim til Alcala fyrr en upp ur midnætti byst eg vid...

...Thessi Islandsheimsokn var frabær, tho stutt væri, eg nadi ad hitta flesta, for i fullt af heimsoknum, eitt ferdalag og fermingu, nadi meira ad segja ad kikja a Kofann i sma alvoru tonlist, er ordin soldid leid a pikupoppinu tharna uti, thad er sama hvada stad madur fer a, alltaf er sama tonlistin spilud! Hun er fin til sins bruks, en agætis tilbreyting ad heyra sma Raggatonlist a Kofanum.

Nu verd eg aldeilis ad fara ad passa mig a blogginu, half fermingarveislan eda her um bil fekk veffangid ad sidunni svo ættmenni um allt land geta farid ad fylgjast med mer! Nei, svo mikla skandala er eg nu ekki ad gera ad their tharfnist ritskodunar...

Næstu 6 vikur ætla eg ad vinna i tvi ad (ju, taka prof) og na mer i sma brunku, thegar eg hitti folk sagdi thad: "hæ, en hvad thu ert sæt og br.....heyrdu thu ert bara ekkert brun!" Planid er ad fara til Mallorca i eins og eina viku, Pepi vinkona fer ad vinna thar a hoteli, vid getum fengid ad vera thar a hotelherberginu sem hun fær til afnota. Og thegar thad er buid styttist bara i ad eg komi heim! Thetta er nu ekki langur timi ef madur hugsar um thad!

Jæja, kominn timi til ad koma ser a Kastrup og byrja adra lotu, flug til Hollands, og thar a eftir thadan til Madrid... ja, hvad gerir madur ekki til ad spara, 3 flug a einum degi!

"La cucaracha, la cucaracha, ya no puede caminar...."

Kakkalakki í íbúdinni í gaer!!!!

Hann skreid undan sjónvarpsskápnum og ég og franska kaerastan hans Vicente hniprudum okkur saman í kúlu, sá franski stokk til og drap hann med inniskónum sínum, thurfti reyndar margar atlogur, thessi kvikindi drepast ekki svo audveldlega...

svo nú er hreingerningaraedi í íbúdinni, ruslafotur thrifnar og oll skúmaskot sem kakkalokkum líkar sótthreinsud.

Ég ákvad bara ad flýja land, á morgun, eftir ca 25 tíma renn ég í hlad á Leifsstod, og vonast til ad geta leitad haelis í thann tíma sem kakkalakkahaettan stendur yfir... skelli mér í fermingu og vorferd mímis og svona í leidinni.

Vonandi geta svo vinir mínir stúdentarnir rifid nefid upp úr námsbókunum til ad fá sér thó ekki vaeri nema einn kaffibolla med mér. Og kannski verda einhverjir búnir thá, hafid samband, ég verd med venjulega númerid frá tví á morgun.
Kvedja, sjáumst í kuldanum,
Lilja

Já, sumarid er komid og med tví rodnar húd og hár lýsist. Sólin hér er stórhaettuleg, ég fór út ad skokka ádan (já!), og brann á bara hálftíma í sólinni! Thó ég vaeri med sólarvorn. Leidin sem ég skokkadi er annars mjog falleg, medfram ánni, og hinumegin vid hana eru fjoll sem ég vaeri alveg til í ad klífa (...verst ad ég hef ekki ennthá fundid brú yfir ána...) Thetta var mjog rómantískt, ég heyrdi innan úr skóginum blokkflaututóna, sem komu frá ástfongnu pari sem sat á árbakkanum og spiladi á flautu. Svo gerdi ég magaaefingar og flýtti mér heim til ad brenna ekki meira.

Ferdin til Tékklands var svo frábaer ad ég er ekki viss um ad ég geti lýst henni nógu vel med ordum. Ég á myndir sem ég aetla ad taka med til Íslands thegar ég kem á fimmtudaginn, thaer segja miklu meira.

En eitthvad get ég nú sagt, ég var semsagt ad hitta vinkonur mínar sem ég kynntist í Ungverjalandi í ágúst, ein frá Prag, ein frá Sviss og ein frá Slóvakíu. Vid fórum í skodunarferd í Prag, (m.a. í H&M, madur verdur ad standa sig í ad heimsaekja H&M í hverju landi) og thad var mjog fallegt allt, en trodid af túristum. Ég hálfvorkenni íbúum Prag ad geta aldrei haft midbaeinn útaf fyrir sig, hann er ALLTAF fullur af túristum. En their eru víst naudsynlegir, their koma med peningana... En ég var semsagt med tékkneskri vinkonu sem fór med okkur fáfarnar styttri leidir og á litla saeta veitingastadi thar sem máltíd med ollu kostar 3 evrur.

En thad besta var samt thegar vid fórum á litla bílnum hennar Jonu vinkonu út fyrir Prag ad skoda Karlstejn kastalann, og fórum líka í svakalegan gongutúr í leit ad 3 manngerdum gljúfrum sem voru einu sinni námur: Litlu Ameríkum, Stóru Ameríku og Mexíkó. Thau voru ágaet, en fyrir íslendinginn voru thau svosem ekkert svo spes. Vid vorum 8 saman, tékkar og slóvakar og ungverji, slóvakarnir voru alltaf aftastir og reyktu og drukku raudvín úr gosflosku til ad svala thorstanum á gongunni. Raudvín var sirka thad sídasta sem mig langadi í í hitanum svo ég afthakkadi (já, nota bene, thá var óvenju heitt alla helgina, jafngott vedur og hér á Spáni!).

Eftir gonguna fórum vid stelpurnar svo í sumarbústad fjolskyldu hennar Jonu (sem er reyndar miklu flottari en íbúdin theirra í Prag) og kveiktum vardeld og eldudum tékkneskar pulsur sem eru svona stuttar og feitar pulsur sem madur sker í endana á til ad thaer krullist upp thegar madur grillar thaer yfir eldinum. (Ae, thad er ekki haegt ad lýsa tví.) Vid sátum vid eldinn med pabba Jonu og systur hennar sogdum brandara á 6 tungumálum og hlógum langt fram á nótt. Thetta kvold var einhver nornahátíd í Tékklandi svo thad voru kveikt bál út um allt og fólk setti upp maístengur. Daginn eftir sáum vid ad einhver hafdi málad ljód á gotuna, thad er thá víst hefd líka.

Morguninn eftir, ádur en vid thurftum ad leggja af stad til Prag, snaeddum vid morgunmat úti í gardi (jardarberjasulta og radísur beint úr gardinum theirra, Jana gaf mér eina krukku af sultu!) og svo roltum vid upp á haedina fyrir ofan húsid, thar er alveg frábaert útsýni yfir gul tún og graena skóga... soldid vaemid en thetta var alveg frábaert til ad hlada batteríin.

Sem var eins gott tví vid vorum búnar ad maela okkur mót vid vini okkar í almenningsgardi ad fara ad spila Petanque sem er eins og boccia nema ekki fyrir fatlada... ég var soldid hissa á ad sjá ad thetta er mjog vinsaelt tharna, thad voru 4 hópar á vellinum thar sem vid vorum ad spila. Thad var bara gaman, adallega af tví vid unnum... Svo nádi ég naestum ad breyta brúdkaupsferd vina minna frá tví ad fara til Nýfundnalands og Kanada yfir í ad fara til Íslands, honum til gledi en henni til hryllings! Annars er ég í vondum málum ef allt thetta fólk sem ég er búin ad bjóda í heimsókn kemur einhvern daginn!


Úff, thetta er ordid of langt og leidinlegt, og ég er ad fara ad hitta gódvin minn Angel, ég vaeri líka alveg til í eins og einn ís á Plaza Cervantes, thad er nýbúid ad opna ísbúd thar...

¡hasta pronto!

Tvennt er mér mjog hugleikid í dag:
1) Hvernig á ég ad fara ad tví ad ná prófi í setningafraedi á spaensku thegar ég hef ekki verid í setningafraedi sídan í ísl 203 og skil ekki bofs í tímunum hérna. Núna er ég ad bogglast vid ad greina fyrstu málsgreinina í don Quijota setningafraedilega (já, thetta er týpískt Alcalá) og tharf ad grenja út lausnina hjá ítolsku vinkonum mínum sem eru búnar med verkefnid til ad fá thetta ekki í hausinn allt útatad í leidréttingum eins og sídasta verkefni.
Hjálp!!

og hitt:
2) Á ég ad fara til Ibiza? Ég var longu búin ad ákveda ad fara ekki, en í dag vard mér ljóst ad ALLAR vinkonur mínar hérna eru ad fara, svo ad ég verd ein í Alcalá á medan thaer eru ad skemmta sér í sólinni og á diskótekunum á Ibiza. Ferdin kostar med ollu ca 15.000 kall, 5 dagar, svo ég missi 2 daga úr skóla... Hvad á ég ad gera? Ég vil heidarleg svor.

Ferdasaga frá Prag kemur brátt, frábaer ferd, á morgun nae ég í ca 80 myndir sem ég er ad láta framkallast, 25 af theim frá Prag, thad verdur ekki leidinlegt ad sjá. Nú held ég áfram í atvikslidunum...

Aetlar í alvorunni enginn ad nýta sér thetta kostabod ad heimsaekja mig í Madrid í júní fyrir adeins 24.000 kr? jaeja, thá leggid thid bara í púkk fyrir alla yfirvigtina sem ég verd ad borga thegar ég kem heim...


Hér hefur fólk grídarlegar áhyggjur af húdinni á mér, allir gefa mér gód rád um ad passa mig, setja á mig krem, hylja á mér hofudid, augun, handleggina, fótleggina, bakid, ég held ad ef fólkid hérna fengi ad ráda myndi thad loka mig inni. Hér er vedrid núna svona eins og heitustu sumardagar á Íslandi, og vid útlendingarnir komnir í sandala og pils, á medan Spánverjarnir ganga ennthá í sídum frokkum og úlpum. Í gaer sagdi gamall thjónn mér hryllingssogur af tví thegar sídasta sumar hitinn komst upp í 50 grádur á daginn og 40 á nóttunni.. líst ekkert á ef satt er. Hann gaf mér nákvaemar leidbeiningar um ad ég aetti ad´fá einhvern til ad bera á mig á hverjum morgni sólarvorn númer 90 (er thad nú til?) og ganga med hatt og drekka vatn og og og og... mjog hjálpsamur, en ég veit best sjálf ad ég tharf ad brenna smá fyrst ádur en ég get farid ad verda brún (brún er kannski of mikid sagt, minna hvít er kannski réttara), nennti thó ekki ad skýra thad út fyrir kappanum.

En hvad um thad, naest á dagskrá hjá mér er ad á morgun fer ég til Prag, ad upplifa vorid í gódra vinkvenna hópi (ein frá Prag, ein frá Kosice (Slóvakíu) og ein frá Sviss. Thar aetla ég ad eyda helginni, sný svo til Alcala á mánudaginn og verd thar 10 daga, svo thann 12 kem e´g í skreppitúr til íslands..

hasta entonces,

adios...

Óvenju sumarlegt á Sumardaginn fyrsta

Þetta er í alvörunni fyrirsögn á mbl.is í dag. Sorglegt, ekki satt? En við erum líka að mínu viti eina þjóðin sem heldur upp á fyrsta sumardag og við gerum þad aaaalltof snemma.

Einhverjir taka kannski eftir því að þetta blogg inniheldur íslenska stafi, þad er af því að ég var ad finna hlekk á sniduga síðu sem breytir útlenskum stöfum í íslenska.

Aðrir kunna að taka eftir því að þetta er annað bloggið mitt í dag. Þad kemur til af því ad ég hef barasta ekkert ad gera og hangi því bara á netinu eins og auli. Tógapartí á Erasmusadiskóinu í kvöld, spurning hvort maður fari, held ég beili samt á tóganu, á ekkert hvítt lak.

Maðurinn við hliðina á mér er gamall og feitur og ofboðslega stoltur af syni sínum, sem er þyrluflugmaður einhvers staðar, hann sýndi mér stoltur mynd af honum í
þyrlunni og aðra mynd sem sonurinn hafði tekið úr þyrlunni af strönd Brasilíu. Spurði hvaðan ég væri, frá Íslandi sagði ég, hann varð voðalega ánægður ad kunna nafnið á einhverju héraði á Finnlandi, en eins og allir hérna hélt hann að ég væri þaðan.
Mér finnst alveg frábært þegar fólk hérna byrjar bara að spjalla upp úr þurru, í gær var ég til dæmis stoppuð úti á miðri götu af fólki sem sagði mér að þeim þættu Spánverjar ljótir, og sögðu að ég þyrfti ekkert að hafa áhyggjur, ég liti ekkert út eins og Spánverji. Þau voru frá Rúmeníu. Í gær hjálpaði ég líka konunni sem vinnur í kínversku búðinni á horninu með spænskuverkefnið sitt, hún var ein að vinna og vantaði hjálp.. Samt er fólkið hér á Madridarsvædinu sagt mjög kalt og lokað, það er miklu blóðheitara og ópnara fyrir sunnan, og ég tók líka eftir því að í Galissu (fyrir nordan) er fólkið mun almennilegra, fólk segir "verði þér að góðu" þegar það gengur fram hjá borðinu manns á veitingahúsi, og búðarkonurnar hreyta ekki bara framan í mann "Díme" (segðumér) (sem er reyndar alls ekki dónalegt, en það er soldið erfitt að venjast því).

Margir af Erasmus krökkunum eru hundleiðir á Alcalá og nenna ekkert að hanga hérna lengur. En mér finnst fínt hérna, finnst alveg nóg af fólki og ef maður vill meira þá er Madrid bara hálftíma í burtu, þar er alveg nóg af fólki.. ætli það sé ekki af því að ég er frá Íslandi þar sem ekki býr mikið af fólki..? Annars er ég alltaf hrifnari af litlum borgum en stórum, Reykjavík er til dæmis alveg fullkomin fyrir mig!

Jæja, ég ætla að reyna að leita uppi einhverja vini til að leika við í kvöld, ætli það verði ekki finnskurnar...

Papa Ratzinger = paparazzi

Bara kominn nýr páfamann.. varla talad um annad hérna, heyrdi hróp og koll sambýliskonu minnar thýsku thegar kardinálinn á svolunum sagdi "habemus papam". hún er ekkert smá stolt af tví ad landi hennar sé páfi. Mér líst ekkert á hann, thori samt lítid ad segja, fólk hérna lítur á thennan mann sem heilagan, thad heldur orugglega ad hann fari ekki á klósettid... thad eru orugglega ekki klósett í páfagardi tví hver getur ímyndad sér páfann á klóstinu? (Thá fer madur ad velta fyrir sér uppruna ordatiltaekisins "ad tefla vid páfann", hvernig kom thad nú til?)

Svona fer madur nú ad rugla thegar madur hefur ekki neinn til ad tala íslensku vid!


En eitt enn: hér med auglýsi ég eftir einhverjum sem vill koma og heimsaekja mig í lok júní/byrjun júlí, thad er verid ad auglýsa ódýra netsmelli beint til Madrid á icelandair.is, 24.000 kall. Thad vaeri frábaert ef einhvern langar ad kíkja á mig og hjálpa mér svo ad flytja allt dótid mitt til Íslands á heimleidinni. Einstakt tilbod sem býdst ekki á hverjum degi.

Hafid samband í síma 00 34 606695974 eda á sli@hi.is vegna dagsetninga og nánari upplýsinga.

Svo vil ég óska Thuru og Elínu alveg ótrúlega vel til hamingju med afmaelin sín, thaer eru nú ordnar 44 ára.

Og Halldór Laxness, Shakespeare og Cervantes fá geggjadar studkvedjur vegna sameiginlegs dánar/og-eda/afmaelisdags theirra 23. apríl.

(P.s. nú er allt ad tryllast hér í Alcalá út af Cervantes, risa bókamarkadur á Cervantes-torginu og búid ad setja upp trilljón fána og risamyndir (svona eins og á austurvelli í fyrra) Á diskótekunum eru Cervantes-fiestur og Cervantes matsedlar og tilbod á veitingahúsum og í búdum. Thetta er aedislegt. Meira ad segja á matnum sem madur kaupir úti í búd er stimpill vegna afmaelisársins, smjor, braud, djús, allt tileinkad Cervantes gamla.
Og á laugardaginn (23.) er verdlaunaafhending í háskólanum eins og á hverju ári, en óvenju vegleg í ár, konungshjónin maeta til ad afhenda verdlaunin og ég veit ekki hvad. Ég er ad spá í ad maeta, nú thegar ég er búin ad sjá forsaetisrádherrann verd ég ekki ad sjá konungshjónin?)


.
konungshjónin á gódri stund

Jaeja, loksins er ég komin aftur til Alcalá. Sjaldan hef ég farid í lélegra ferdalag, ég segi ekki annad. Fórum í fjogurra daga rigningarferd til Galissu, thar af fóru 2 heilir dagar í ad komast á stadinn og heim. Á prógramminu sem vid fengum stód ad vid kaemum á fyrsta stadinn sem vid áttum ad heimsaekja klukkan 13, vid vorum komin thangad klukkan 18.30. Thad var einn viti. Thar stoppudum vid í klukkutíma og héldum svo áfram á farfuglaheimilid thar sem vid gistum. Thangad komum vid klukkan 22 um kvoldid. Á farfuglaheimilinu var ísjokulkalt vid sváfum allar í fotunum med 2-3 teppi en vorum ad frjósa úr kulda allar naeturnar. Vid fórum til A Coruña, sem er orugglega mjog galleg borg thegar ekki rignir, Ferrol, sem er orugglega ekkert falleg thegar ekki rignir, og Santiago thar sem vid eyddum bara 3 tímum,... í rigningu. Nádum samt ad fara í messu í dómkirkjunni og sjá ofvoxnu reykelsiskrukkuna sem 7 prestar sveifludu til og frá svo hún snerti naestum loftid thegar mest lét.

Annars er ég ordin soldid leid á ad ferdast med Skandinovum sem gera ekki annad en ad kvarta og noldra og tala um ad thad sé nú miklu betra í Skandinavíu, meira pláss í rútunni, hreinni klósett, betri matur, saetari strákar og ég veit ekki hvad. Ég er ekki mikid fyrir ad noldra á medan ég er ad ferdast, reyni ad gera gott úr tví sem ég get, svo get ég daemt á eftir hvernig ferdin svo reynist vera. Ég held vid séum alltof gódu von, vid sem búum á Nordurlondunum, vid aettum adeins ad slaka á og reyna ad láta noldrid eiga sig.

Núna, daginn eftir, er ég fárveik og nádi rétt ad staulast hingad til ad komast á netid, allt regnid og kuldinn gaf mér svona fína flensu, ágaetis minjagrip frá Galissu.

Ég aetla ekkert ad fara í tímann sem byrjadi fyrir 20 mín. heldur heim ad horfa á einhverja góda bíómynd sem ég og Thura keyptum af gotusolum fyrir nokkrum vikum (Ray, Shrek 2 (já thura, hann virkar, og er meira ad segja á ensku), Million dollar baby, Aviator). Segi seinna frá gotusolunum, their eru kafli út af fyrir sig.

Kvedja frá Alcalá (loksins)

Jess, ég fer í vorferd Mímis!

Hversu mikil tilviljun er thad, ad skreppa heim til Íslands og lenda beint í vorferd á slódir Eyrbyggju!

Annars gengur allt svona líka glimrandi hér í Alcalá, skólinn er svolítid ad leika á mig med adeins of morgum verkefnum á skildaga, en ég lifi af, tharf madur ekki bara ad NÁ til ad fá metid? Thá getur landafraedin og oll kortin sem ég tharf ad lita bara átt sig. Og línulega textagreiningin í textalegu málvísindunum.

Vid erasmusarnir erum soldid búin ad tala um thad hve erfitt thad er ad kynnast Spánverjum vel. Their eru voda almennilegir, heilsa manni med kossi og finnst ofbodslega gaman ad tala, en thad er einhvern veginn erfitt ad komast yfir thetta threp, ad kynnast theim almennilega. Thad hefur audvitad med tungumálid ad gera, en líka menninguna held ég.

Af hverju minnist ég á thetta, jú, af tví ad einn bassinn úr kórnum, sá sem hvad mest hefur spjallad vid mig, spurdi mig (í email) hvernig mér lidi í kórnum og hvort stelpurnar vaeru ekki gódar vid mig. Ég sagdi jú, allt gengur vel, en thad er alltaf soldid erfitt ad kynnast spánverjum. Og eitthvad svoleidis.

Í gaer fékk ég svo laaangan póst sem var titladur: Spánn og Spánverjarnir. Thar fór thessi blessadi Alberto mikinn um hvernig Spánverjar vaeru, lokadir í gard útlendinga og jafnvel innan kórsins vaeri erfitt ad kynnast nýju fólki. En u.th.b. helmingurinn af póstinum fór í thad ad segja: En ég, ég er ekki svona, ég er mjog vingjarnlegur, baedi vid útlendinga og adra, og finnst gaman ad koma vel fram vid fólk. thess vegna líkar kannski ekki ollum í kórnum vid mig. Og meira í thessum dúr. Alveg frábaert, hló lengi ad thessu med Christinu vinkonu minni.

Annars er ég ad paela í ad haetta í kórnum, vid erum bara ad aefa thessa einu óperettu um Don Quijote sem verdur ekki sýnd fyrr en í júlí, thegar ég verd farin, og thá er takmarkad gaman, sérstaklega thegar sá eini sem talar vid mig ad fyrra bragdi er thessi madur sem sendir email til ad auglýsa eigin kosti! ;)

Ég fer til Galiciu á fimmtudaginn, thad á víst ad rigna.. líst ekkert á thad. En eftir tví sem allir segja er thetta magnadur stadur, og mig hefur lengi langad til ad fara, thó ad peningar séu af skornum skammti eftir flugmidakaup. Thad verdur ad hafa thad, lifi bara á sameiginlegu hrísgrjónunum og pastanu (og ollu fáránlega ódýra graenmetinu, í gaer fór ég med Pepi vinkonu á markadinn sem er hérna rétt hjá á mánudagsmorgnum og vid keyptum okkur held ég 10 kíló af glaenýju graenmeti og ávoxtum)

Yfir og út

Í dag er ég búin ad gera stórinnkaup á flugmidum. Frá Madrid til Kaupmannahafnar gegnum Holland, frá Koben til Ísalands og alla leid til baka. Thessi ferd verdur farin 12. til 17. maí, gerid ykkur tilbúin tví Svanhvítin er á leid í heimsókn! Adallega thó til ad verda vitni ad tví thegar hún María Sól litla systa verdur vígd í kristinna manna tolu á hvítasunnudag, en líka til ad fá ad knúsa adeins vini mína, kannski kíkja í heimsókn í ponnukokur á stoku stad og fylla á lakkrísbirgdir (nei Thura, ég er EKKI búin med drakúla og Tyrkisk peberinn)

Hin midainnkaupin voru frá Madrid til Prag, 28. apríl til 2. maí, thad aetla ég ad hitta vinkonur mínar Ivku (Slóvakía), Jonu(Tékkland) og Manuelu (Sviss). Ég held ad thetta verdi alveg aedisleg ferd, vid fáum ad gista heima hjá Jonu, skodum okkur um í Prag og forum í bíltúr ad skoda kastala.

En thangad til er reyndar ein ferd í vidbót í bígerd, aetli ég borgi hana ekki á eftir, hún er til Galiciu á Nordur-Spáni, vid forum á strondina og til Santiago de Compostela og fleiri stada, 14.-17. apríl, semsagt bara rétt brádum. Ég skal vinka frá strondinni, gáid hvort thid sjáid mig ekki! Ég verd alveg á horninu á Spáni...

Skriffinnskan hér á Spáni er reyndar alveg ad fara med okkur, amk okkur skandinavana, Niina vinkona gerdi sér ferd til Guadalajara (baerinn thar sem deildin hennar er, 50 km í burtu) til ad ná í háskólaskírteinid sitt (NB ég er ekki búin ad fá mitt og fae thad ekki fyrr en í júní). Hún var búin ad láta taka af sér mynd fyrir kortid og búin ad bída í thessar vikur sem thad tók ad búa thad til, svo thegar hún aetladi ad ná í thad var henni sagt ad, nei, thitt kort er ekki tilbúid, thú skiladir inn SVART/HVÍTRI mynd, hún á ad vera í LIT!

Ég veit ekki hvert Niina aetladi hún var svo pirrud...

Thad er líka alveg merkilegt hvad Spánverjar eru uppteknir ad passamyndum. Sídan ég kom hingad er ég búin ad láta frá mér hátt í 20 myndir af sjálfri mér í alls kyns plogg, kort og skírteini. Tharf madur nokkur ad skila inn nokkurri mynd thegar madur skráir sig í HÍ?
Hér tharf 3 myndir fyrir Erasmus skrifstofuna, 2 fyrir heimspekideildina, eina fyrir hvert einasta námskeid sem madur tekur, adra fyrir Erasmusskírteini, meira ad segja er ég med mynd af mér á kortinu í líkamsraektarstodinni.. Ég komst fljótt upp á lagid med ad láta litljósrita myndir af mér, thad er thad sem allir gera hérna.

Mest af thessu er bara skriffinnska, en konan sem vinnur á erasmusskrifstofunni í heimspekideildinni (hún er reyndar sú einasem kallar mig Svanhvíti) sagdi mér ad kennararnir notudu líka myndirnar til ad gefa einkunn, ef their kannast vid andlit sem maetti oft í tíma og spurdi mikid er líklegra ad sá hinn sami fái haerri einkunn. Hmm... spurning um ad fara ad sitja alltaf fremst?

Jaeja, thetta er nú komid nóg er thad ekki. Bid ad heilsa,

Svankvit