mánudagur, maí 30, 2005

Ibiiiiiza.....

Já, Ibiza...

Ibiza er alveg eins og madur ímyndar sér Ibiza. Pálmatré, rándýrir kokteilar á rándýrum diskótekum, hvítar strendur fullar af túristum, steikjandi sól, fólk klaett eins og madur ímyndar sér ad fólk klaedi sig á Ibiza (stutt og flegid, helst engin fot) á kvoldin neonljós eins og í Las Vegas.

Ég var med theim finnsku allan tímann, og thad sem thaer vildu var ad liggja á strondinni ALLAN tímann. Thar sem ég og minn líkami erum ekki gerd fyrir slíkt skadbrann ég audvitad og var med órádi á fostudagskvoldid, skiptist á ad skjálfa úr kulda og steikjast úr hita, á medan allir adrir (nema thaer finnsku) fóru ad leika sér á rándýru diskótekunum. Eftir thad keyrdi ég stelpurnar á strendurnar sem thaer vildu fara á og fór svo sjálf og rúntadi um Ibiza... thad fannst mér gaman. Ég fór á "besta hippamarkad í Evrópu" sem heitir Las Dalias, ekta markadur med alvoru hippum. Thad var frekar dýrt thar, en ég fékk fullt af hugmyndum um hvad ég aetla ad thaefa og sauma thegar ég kem heim! Skór, toskur pils, leggid inn pantanir núna!

Ég veit ad ég hefdi ekki meikad mikid fleiri daga af thessum stad, og á medan allir grétu yfir ad vera á leidinni til Alcalá í gaernótt var ég bara nokkud fegin, sérstaklega af tví ad í dag er skýjad, meira ad segja smá rigningardropar sem gloddu mig ósegjanlega. Brunasárid á hokunni á mér fagnar líka ad sleppa vid sól. (ég fór í apótek á Ibiza og bad um krem eda eitthvad á brunann, konan sem vann thar hrópadi upp yfir sig, ¡Madre mía! Hvad gerdist fyrir thig?!)
Thad sem ég var hins vegar ekki ánaegd med var thegar ég lagdi frá mér toskuna mína á útidyratroppunum thegar ég kom heim í nótt kl hálf fjogur, thá brotnadi í henni raudvínsflaska sem ég geymdi thar og raudvín lak á allt dótid mitt. Ég tók símann minn uppúr og hellti mesta víninu úr toskunni og ákvad ad gleyma vandamálinu, verd ad takast á vid thad í dag.

Var ad kaupa mida til Koben, 1. júlí, thar aetla ég ad eyda nokkrum dogum med mínum kaera bródur ádur en ég held heim. Knus og kram.

mánudagur, maí 23, 2005

Úff, ég hef svo morgu frá ad segja ad ég veit ekki hvar ég á ad byrja og enn sídur hvar ég á ad enda!

Ferskustu fréttirnar eru thó thaer ad S. Lilja Ingólfsdóttir er á leidinni til Ibiza eftir 2 daga! Thetta kom í ljós fyrir u.th.b. hálftíma, thegar ég frétti ad ein af brasilísku stelpunum hefdi dottid út, og thad vaeri pláss fyrir mig. Sídan thá er ég búin ad borga og er ad detta inn í Ibiza gírinn, tharf núna bara ad fara ad kaupa mér bikini og fleira lífsnaudsynlegt! Ég aetladi alls alls alls ekki ad fara, en núna thegar ég veit ad naestum ALLIR sem ég thekki í Alcalá eru ad fara thá get ég ekki annad, sérstaklega tví ég hef ekkert ad gera á medan.

Já, aldrei hefdi ég trúad tví ad ég vaeri á leidinni í lastabaelid Ibiza thar sem epillur eru bruddar eins og brjóstsykur og syndin lúrir í hverju horni. Látum okkur sjá hversu spillt ég kem til baka...

en af odru, fór til Niinu og horfdi á Eurovision á laugardaginn, thad var nú meira hvad thad var slappt... thad sem átti hins vegar athygli mína alla á medan rassar voru skeknir í sjónvarpinu var ad Niina og sambýlingar hennar Fernandino og Gonzalo fottudu ad thad vantadi mat í ísskápinn. Fyrst tók ég thad nú ekki alvarlega, annad eins hefur nú gerst ad einhver haldi ad hann hafi átt eitthvad ad borda og ekki áttad sig á ad hann var búinn med thad, en thegar thau voru komin med langan lista af dóti sem vantadi haetti mér ad lítast á blikuna. Thad sem vantadi var m.a. pakki af ostsneidum, pakki af skinkusneidum, 2l af kóki, ferna af safa, bjór og morgunkorn, allt horfid eins og dogg fyrir sólu!
Niina og Fernandino reyndu ad skýra thetta med tví ad Gonzalo hefdi bordad thetta um nóttina thegar hann kom heim af fylleríi, en áttudu sig svo á ad hann hefdi líklega ekki stútad 16 ostsneidum og 10 af skinku, og ca. 5 lítrum af kóki, djús og bjór. Ekkert annad hafdi verid tekir úr íbúdinni, en thar voru m.a. myndavélar, fartolva, og svo allt hitt, sjónvarp, orbylgjuofn ofl. toluvert verdmaetara en ostur og skinka. Thegar vid svo fórum út á svalir til ad athuga hvernig haegt vaeri ad loka og laesa thar tryggilega sáum vid ljótan feitan ca. 15 ára ungling glápandi upp á svalirnar, og hann vard ansi skommustulegur thegar vid stordum á hann á móti med eitrudu augnarádi.
Thetta voru thá greinilega bara krakkafífl sem vantadi eitthvad ad gera og voru svong. En nóg til ad hraeda thau oll upp úr skónum, ekki thaegilegt ad vita ad einhver hafi nád ad brjótast inn á heimilid manns og verid ad dunda sér vid ad ná í mat í ísskápnum. En nú vonum vid ad their reyni thetta ekki aftur, fyrst vid hofum nú séd aulann sem reyndi thetta .... hann var meira ad segja med bjórinn í hendinni!!

Fleira aetla ég ekki ad segja núna, skrepp á markadinn ad kaupa badhandklaedi eda bikini eda eitthvad, ofundid mig por favor!!

fimmtudagur, maí 19, 2005

Fleiri skólar lifa vid fjársvelti en Háskóli Íslands. Hér í Alcalá á ad leggja nidur heimspekideildina.. eda innlima hana í eitthvad annad. Thá er ég ad tala um námsleidina Humanidades sem er haegt ad taka hér, thar sem madur laerir tungumál, landafraedi, sogu, málvísindi, félagsfraedi og fleira, allt sem vidkemur manninum. Nú á semsagt bara ad vera haegt ad laera eitt af thessu, og allir, jafnt kennarar sem nemendur eru brjáladir. Sídustu vikur hefur verid mótmaelt hástofum, nemendur hafa verid ótrúlega duglegir vid ad hengja upp plakot og risastór bordi med áletruninni: "Humanidades deyja, Cervantes kvelst" er strengdur utan á humanidades-bygginguna, (var sett upp 23. apríl, dánardaegur Cervantes og daginn sem Zapatero forsaetisrádherra og konungshjónin komu til Alcalá til ad veita verdlaun. Vid verdlaunaafhendinguna voru líka mótmaeli sem ég tók adeins thátt í). Thad hafa verid samdir kvaedabálkar, eins konar harmkvaedi, frí hafa verid gefin í tímum til ad fara og mótmaela í Madrid og í gaer thegar ég kom í skólann, thurfti ég ad ganga í gegnum risastórt forhengi (segir madur thad?) sem var fyrir dyrunum, í laginu eins og risastór dollarasedill til ad minna á ad thad er verid ad gera thetta tví "sam´félagid graedir ekki á hugvísindafólki". Thegar ég kom svo inn voru allir veggir fódradir med raudum pappír og á theim voru myndir af ollum helstu listamonnum, rithofundum og skáldum heimsins med tárin í augunum og dollarasedlar héngu úr loftinu. Í dag eru allir svartklaeddir og búid er ad hengja upp dánartilkynningar um Humanidades, listasogu, tónlistarsogu og fleira sem á alveg ad leggja nidur. Í dag er jardarforin á plaza Cervantes, ég aetla ad reyna ad ná henni.

Thetta eru mótmaeli í lagi! Svona hefur madur aldrei séd á Íslandi, hvorki í MH né (úff nei) hjá Stúdentarádi. Og thó ad kannski hafi thetta ekkert ad segja var ad minnsta kosti ekki haegt ad leggja nidur heila deild án thess ad fólk léti heyra í sér, og thad svakalega! Ég fer ad hugsa um thad ad ekki létum vid mikid í okkur heyra thegar fastrádnum kennurum í íslenskuskor (6 held ég) var sagt upp storfum og adeins 2 rádnir í stadinn. (Leidréttid mig ef ég fer med fleipur(hehe, fyndid ord, fleipur)).

Vid thurfum ad laera ad láta í okkur heyra!

En af ordu háskólatengdu, ég fór í snemmbúid lokapróf í morgun, skrifadi 5 bls um Cervantes vin minn, en tókst á soldid langsóttan hátt ad troda Gudrídi Símonardóttur inn í prófid, en ég held hann fíli thad, kennarinn, hann er svo ágaetur. En í midju prófi fór eldvarnarkerfid af stad, ég hélt audvitad ad thetta vaeri bara óvart, von tví ad kerfid faeri í gang oft á dag í MH og í grunnskóla, en thetta var víst brunaaefing, sú fyrsta sem ég fer í á aevinni, og hún var í midju lokaprófi. Thad var ekki vinsaelt. Thad komu menn inn í gulum endurskinsvestum og ráku okkur út hardri hendi, og vid thurftum ad bída thar í nokkrar mínútur af okkar dýrmaeta próftíma.
Jaeja, geografían bídur.

miðvikudagur, maí 18, 2005

Jaeja, thad er gott ad vera komin heim, thó thad hafi verid gaman á íslandi. Hitti ádan ítolsku vinkonur mínar sem ég elska, thaer voru búnar ad gera glaesilegt lokaverkefni úr Cervantes-kúrsinum, og settu mitt nafn undir! ...og spurdu hvort ég hefdi nokkud á móti tví! Ég hélt nú ekki.

Ferdin í gaer gekk eins og í sogu, kannski af tví ég var ad lesa ferdasogu sem gerist á somu slódum, Reisubók Gudrídar Símonardóttur, sem ég kláradi naestum á einum degi, og komst ad tví ad hún kom til allra 4 landanna sem ég fór til í gaer, Íslands, Danmerkur, Hollands og Spánar. Thad fannst mér snidugt.

Nú fer ég ad laera undir lokaprófid sem er á morgun í Cervantes. Takk fyrir samveruna á íslandi, sjáumst fljótt.

þriðjudagur, maí 17, 2005

Hæ ho, eg er i Køben, hef litid ad gera thar sem eg er buin ad fa mer soft ice og pølse og labba Strikid tvert og endilangt og kaupa mer næstsidasta Matador-diskinn. Thad er agætt herna, skarra en ad drepa timann i Schiphol eins og eg tharf ad gera a eftir. Eg verd ekki komin heim til Alcala fyrr en upp ur midnætti byst eg vid...

...Thessi Islandsheimsokn var frabær, tho stutt væri, eg nadi ad hitta flesta, for i fullt af heimsoknum, eitt ferdalag og fermingu, nadi meira ad segja ad kikja a Kofann i sma alvoru tonlist, er ordin soldid leid a pikupoppinu tharna uti, thad er sama hvada stad madur fer a, alltaf er sama tonlistin spilud! Hun er fin til sins bruks, en agætis tilbreyting ad heyra sma Raggatonlist a Kofanum.

Nu verd eg aldeilis ad fara ad passa mig a blogginu, half fermingarveislan eda her um bil fekk veffangid ad sidunni svo ættmenni um allt land geta farid ad fylgjast med mer! Nei, svo mikla skandala er eg nu ekki ad gera ad their tharfnist ritskodunar...

Næstu 6 vikur ætla eg ad vinna i tvi ad (ju, taka prof) og na mer i sma brunku, thegar eg hitti folk sagdi thad: "hæ, en hvad thu ert sæt og br.....heyrdu thu ert bara ekkert brun!" Planid er ad fara til Mallorca i eins og eina viku, Pepi vinkona fer ad vinna thar a hoteli, vid getum fengid ad vera thar a hotelherberginu sem hun fær til afnota. Og thegar thad er buid styttist bara i ad eg komi heim! Thetta er nu ekki langur timi ef madur hugsar um thad!

Jæja, kominn timi til ad koma ser a Kastrup og byrja adra lotu, flug til Hollands, og thar a eftir thadan til Madrid... ja, hvad gerir madur ekki til ad spara, 3 flug a einum degi!

miðvikudagur, maí 11, 2005

"La cucaracha, la cucaracha, ya no puede caminar...."

Kakkalakki í íbúdinni í gaer!!!!

Hann skreid undan sjónvarpsskápnum og ég og franska kaerastan hans Vicente hniprudum okkur saman í kúlu, sá franski stokk til og drap hann med inniskónum sínum, thurfti reyndar margar atlogur, thessi kvikindi drepast ekki svo audveldlega...

svo nú er hreingerningaraedi í íbúdinni, ruslafotur thrifnar og oll skúmaskot sem kakkalokkum líkar sótthreinsud.

Ég ákvad bara ad flýja land, á morgun, eftir ca 25 tíma renn ég í hlad á Leifsstod, og vonast til ad geta leitad haelis í thann tíma sem kakkalakkahaettan stendur yfir... skelli mér í fermingu og vorferd mímis og svona í leidinni.

Vonandi geta svo vinir mínir stúdentarnir rifid nefid upp úr námsbókunum til ad fá sér thó ekki vaeri nema einn kaffibolla med mér. Og kannski verda einhverjir búnir thá, hafid samband, ég verd med venjulega númerid frá tví á morgun.
Kvedja, sjáumst í kuldanum,
Lilja

föstudagur, maí 06, 2005

Já, sumarid er komid og med tví rodnar húd og hár lýsist. Sólin hér er stórhaettuleg, ég fór út ad skokka ádan (já!), og brann á bara hálftíma í sólinni! Thó ég vaeri med sólarvorn. Leidin sem ég skokkadi er annars mjog falleg, medfram ánni, og hinumegin vid hana eru fjoll sem ég vaeri alveg til í ad klífa (...verst ad ég hef ekki ennthá fundid brú yfir ána...) Thetta var mjog rómantískt, ég heyrdi innan úr skóginum blokkflaututóna, sem komu frá ástfongnu pari sem sat á árbakkanum og spiladi á flautu. Svo gerdi ég magaaefingar og flýtti mér heim til ad brenna ekki meira.

Ferdin til Tékklands var svo frábaer ad ég er ekki viss um ad ég geti lýst henni nógu vel med ordum. Ég á myndir sem ég aetla ad taka med til Íslands thegar ég kem á fimmtudaginn, thaer segja miklu meira.

En eitthvad get ég nú sagt, ég var semsagt ad hitta vinkonur mínar sem ég kynntist í Ungverjalandi í ágúst, ein frá Prag, ein frá Sviss og ein frá Slóvakíu. Vid fórum í skodunarferd í Prag, (m.a. í H&M, madur verdur ad standa sig í ad heimsaekja H&M í hverju landi) og thad var mjog fallegt allt, en trodid af túristum. Ég hálfvorkenni íbúum Prag ad geta aldrei haft midbaeinn útaf fyrir sig, hann er ALLTAF fullur af túristum. En their eru víst naudsynlegir, their koma med peningana... En ég var semsagt med tékkneskri vinkonu sem fór med okkur fáfarnar styttri leidir og á litla saeta veitingastadi thar sem máltíd med ollu kostar 3 evrur.

En thad besta var samt thegar vid fórum á litla bílnum hennar Jonu vinkonu út fyrir Prag ad skoda Karlstejn kastalann, og fórum líka í svakalegan gongutúr í leit ad 3 manngerdum gljúfrum sem voru einu sinni námur: Litlu Ameríkum, Stóru Ameríku og Mexíkó. Thau voru ágaet, en fyrir íslendinginn voru thau svosem ekkert svo spes. Vid vorum 8 saman, tékkar og slóvakar og ungverji, slóvakarnir voru alltaf aftastir og reyktu og drukku raudvín úr gosflosku til ad svala thorstanum á gongunni. Raudvín var sirka thad sídasta sem mig langadi í í hitanum svo ég afthakkadi (já, nota bene, thá var óvenju heitt alla helgina, jafngott vedur og hér á Spáni!).

Eftir gonguna fórum vid stelpurnar svo í sumarbústad fjolskyldu hennar Jonu (sem er reyndar miklu flottari en íbúdin theirra í Prag) og kveiktum vardeld og eldudum tékkneskar pulsur sem eru svona stuttar og feitar pulsur sem madur sker í endana á til ad thaer krullist upp thegar madur grillar thaer yfir eldinum. (Ae, thad er ekki haegt ad lýsa tví.) Vid sátum vid eldinn med pabba Jonu og systur hennar sogdum brandara á 6 tungumálum og hlógum langt fram á nótt. Thetta kvold var einhver nornahátíd í Tékklandi svo thad voru kveikt bál út um allt og fólk setti upp maístengur. Daginn eftir sáum vid ad einhver hafdi málad ljód á gotuna, thad er thá víst hefd líka.

Morguninn eftir, ádur en vid thurftum ad leggja af stad til Prag, snaeddum vid morgunmat úti í gardi (jardarberjasulta og radísur beint úr gardinum theirra, Jana gaf mér eina krukku af sultu!) og svo roltum vid upp á haedina fyrir ofan húsid, thar er alveg frábaert útsýni yfir gul tún og graena skóga... soldid vaemid en thetta var alveg frábaert til ad hlada batteríin.

Sem var eins gott tví vid vorum búnar ad maela okkur mót vid vini okkar í almenningsgardi ad fara ad spila Petanque sem er eins og boccia nema ekki fyrir fatlada... ég var soldid hissa á ad sjá ad thetta er mjog vinsaelt tharna, thad voru 4 hópar á vellinum thar sem vid vorum ad spila. Thad var bara gaman, adallega af tví vid unnum... Svo nádi ég naestum ad breyta brúdkaupsferd vina minna frá tví ad fara til Nýfundnalands og Kanada yfir í ad fara til Íslands, honum til gledi en henni til hryllings! Annars er ég í vondum málum ef allt thetta fólk sem ég er búin ad bjóda í heimsókn kemur einhvern daginn!


Úff, thetta er ordid of langt og leidinlegt, og ég er ad fara ad hitta gódvin minn Angel, ég vaeri líka alveg til í eins og einn ís á Plaza Cervantes, thad er nýbúid ad opna ísbúd thar...

¡hasta pronto!

miðvikudagur, maí 04, 2005

Tvennt er mér mjog hugleikid í dag:
1) Hvernig á ég ad fara ad tví ad ná prófi í setningafraedi á spaensku thegar ég hef ekki verid í setningafraedi sídan í ísl 203 og skil ekki bofs í tímunum hérna. Núna er ég ad bogglast vid ad greina fyrstu málsgreinina í don Quijota setningafraedilega (já, thetta er týpískt Alcalá) og tharf ad grenja út lausnina hjá ítolsku vinkonum mínum sem eru búnar med verkefnid til ad fá thetta ekki í hausinn allt útatad í leidréttingum eins og sídasta verkefni.
Hjálp!!

og hitt:
2) Á ég ad fara til Ibiza? Ég var longu búin ad ákveda ad fara ekki, en í dag vard mér ljóst ad ALLAR vinkonur mínar hérna eru ad fara, svo ad ég verd ein í Alcalá á medan thaer eru ad skemmta sér í sólinni og á diskótekunum á Ibiza. Ferdin kostar med ollu ca 15.000 kall, 5 dagar, svo ég missi 2 daga úr skóla... Hvad á ég ad gera? Ég vil heidarleg svor.

Ferdasaga frá Prag kemur brátt, frábaer ferd, á morgun nae ég í ca 80 myndir sem ég er ad láta framkallast, 25 af theim frá Prag, thad verdur ekki leidinlegt ad sjá. Nú held ég áfram í atvikslidunum...

miðvikudagur, apríl 27, 2005

Aetlar í alvorunni enginn ad nýta sér thetta kostabod ad heimsaekja mig í Madrid í júní fyrir adeins 24.000 kr? jaeja, thá leggid thid bara í púkk fyrir alla yfirvigtina sem ég verd ad borga thegar ég kem heim...


Hér hefur fólk grídarlegar áhyggjur af húdinni á mér, allir gefa mér gód rád um ad passa mig, setja á mig krem, hylja á mér hofudid, augun, handleggina, fótleggina, bakid, ég held ad ef fólkid hérna fengi ad ráda myndi thad loka mig inni. Hér er vedrid núna svona eins og heitustu sumardagar á Íslandi, og vid útlendingarnir komnir í sandala og pils, á medan Spánverjarnir ganga ennthá í sídum frokkum og úlpum. Í gaer sagdi gamall thjónn mér hryllingssogur af tví thegar sídasta sumar hitinn komst upp í 50 grádur á daginn og 40 á nóttunni.. líst ekkert á ef satt er. Hann gaf mér nákvaemar leidbeiningar um ad ég aetti ad´fá einhvern til ad bera á mig á hverjum morgni sólarvorn númer 90 (er thad nú til?) og ganga med hatt og drekka vatn og og og og... mjog hjálpsamur, en ég veit best sjálf ad ég tharf ad brenna smá fyrst ádur en ég get farid ad verda brún (brún er kannski of mikid sagt, minna hvít er kannski réttara), nennti thó ekki ad skýra thad út fyrir kappanum.

En hvad um thad, naest á dagskrá hjá mér er ad á morgun fer ég til Prag, ad upplifa vorid í gódra vinkvenna hópi (ein frá Prag, ein frá Kosice (Slóvakíu) og ein frá Sviss. Thar aetla ég ad eyda helginni, sný svo til Alcala á mánudaginn og verd thar 10 daga, svo thann 12 kem e´g í skreppitúr til íslands..

hasta entonces,

adios...

fimmtudagur, apríl 21, 2005

Óvenju sumarlegt á Sumardaginn fyrsta

Þetta er í alvörunni fyrirsögn á mbl.is í dag. Sorglegt, ekki satt? En við erum líka að mínu viti eina þjóðin sem heldur upp á fyrsta sumardag og við gerum þad aaaalltof snemma.

Einhverjir taka kannski eftir því að þetta blogg inniheldur íslenska stafi, þad er af því að ég var ad finna hlekk á sniduga síðu sem breytir útlenskum stöfum í íslenska.

Aðrir kunna að taka eftir því að þetta er annað bloggið mitt í dag. Þad kemur til af því ad ég hef barasta ekkert ad gera og hangi því bara á netinu eins og auli. Tógapartí á Erasmusadiskóinu í kvöld, spurning hvort maður fari, held ég beili samt á tóganu, á ekkert hvítt lak.

Maðurinn við hliðina á mér er gamall og feitur og ofboðslega stoltur af syni sínum, sem er þyrluflugmaður einhvers staðar, hann sýndi mér stoltur mynd af honum í
þyrlunni og aðra mynd sem sonurinn hafði tekið úr þyrlunni af strönd Brasilíu. Spurði hvaðan ég væri, frá Íslandi sagði ég, hann varð voðalega ánægður ad kunna nafnið á einhverju héraði á Finnlandi, en eins og allir hérna hélt hann að ég væri þaðan.
Mér finnst alveg frábært þegar fólk hérna byrjar bara að spjalla upp úr þurru, í gær var ég til dæmis stoppuð úti á miðri götu af fólki sem sagði mér að þeim þættu Spánverjar ljótir, og sögðu að ég þyrfti ekkert að hafa áhyggjur, ég liti ekkert út eins og Spánverji. Þau voru frá Rúmeníu. Í gær hjálpaði ég líka konunni sem vinnur í kínversku búðinni á horninu með spænskuverkefnið sitt, hún var ein að vinna og vantaði hjálp.. Samt er fólkið hér á Madridarsvædinu sagt mjög kalt og lokað, það er miklu blóðheitara og ópnara fyrir sunnan, og ég tók líka eftir því að í Galissu (fyrir nordan) er fólkið mun almennilegra, fólk segir "verði þér að góðu" þegar það gengur fram hjá borðinu manns á veitingahúsi, og búðarkonurnar hreyta ekki bara framan í mann "Díme" (segðumér) (sem er reyndar alls ekki dónalegt, en það er soldið erfitt að venjast því).

Margir af Erasmus krökkunum eru hundleiðir á Alcalá og nenna ekkert að hanga hérna lengur. En mér finnst fínt hérna, finnst alveg nóg af fólki og ef maður vill meira þá er Madrid bara hálftíma í burtu, þar er alveg nóg af fólki.. ætli það sé ekki af því að ég er frá Íslandi þar sem ekki býr mikið af fólki..? Annars er ég alltaf hrifnari af litlum borgum en stórum, Reykjavík er til dæmis alveg fullkomin fyrir mig!

Jæja, ég ætla að reyna að leita uppi einhverja vini til að leika við í kvöld, ætli það verði ekki finnskurnar...
Papa Ratzinger = paparazzi

Bara kominn nýr páfamann.. varla talad um annad hérna, heyrdi hróp og koll sambýliskonu minnar thýsku thegar kardinálinn á svolunum sagdi "habemus papam". hún er ekkert smá stolt af tví ad landi hennar sé páfi. Mér líst ekkert á hann, thori samt lítid ad segja, fólk hérna lítur á thennan mann sem heilagan, thad heldur orugglega ad hann fari ekki á klósettid... thad eru orugglega ekki klósett í páfagardi tví hver getur ímyndad sér páfann á klóstinu? (Thá fer madur ad velta fyrir sér uppruna ordatiltaekisins "ad tefla vid páfann", hvernig kom thad nú til?)

Svona fer madur nú ad rugla thegar madur hefur ekki neinn til ad tala íslensku vid!


En eitt enn: hér med auglýsi ég eftir einhverjum sem vill koma og heimsaekja mig í lok júní/byrjun júlí, thad er verid ad auglýsa ódýra netsmelli beint til Madrid á icelandair.is, 24.000 kall. Thad vaeri frábaert ef einhvern langar ad kíkja á mig og hjálpa mér svo ad flytja allt dótid mitt til Íslands á heimleidinni. Einstakt tilbod sem býdst ekki á hverjum degi.

Hafid samband í síma 00 34 606695974 eda á sli@hi.is vegna dagsetninga og nánari upplýsinga.

Svo vil ég óska Thuru og Elínu alveg ótrúlega vel til hamingju med afmaelin sín, thaer eru nú ordnar 44 ára.

Og Halldór Laxness, Shakespeare og Cervantes fá geggjadar studkvedjur vegna sameiginlegs dánar/og-eda/afmaelisdags theirra 23. apríl.

(P.s. nú er allt ad tryllast hér í Alcalá út af Cervantes, risa bókamarkadur á Cervantes-torginu og búid ad setja upp trilljón fána og risamyndir (svona eins og á austurvelli í fyrra) Á diskótekunum eru Cervantes-fiestur og Cervantes matsedlar og tilbod á veitingahúsum og í búdum. Thetta er aedislegt. Meira ad segja á matnum sem madur kaupir úti í búd er stimpill vegna afmaelisársins, smjor, braud, djús, allt tileinkad Cervantes gamla.
Og á laugardaginn (23.) er verdlaunaafhending í háskólanum eins og á hverju ári, en óvenju vegleg í ár, konungshjónin maeta til ad afhenda verdlaunin og ég veit ekki hvad. Ég er ad spá í ad maeta, nú thegar ég er búin ad sjá forsaetisrádherrann verd ég ekki ad sjá konungshjónin?)


.
konungshjónin á gódri stund

mánudagur, apríl 18, 2005

Jaeja, loksins er ég komin aftur til Alcalá. Sjaldan hef ég farid í lélegra ferdalag, ég segi ekki annad. Fórum í fjogurra daga rigningarferd til Galissu, thar af fóru 2 heilir dagar í ad komast á stadinn og heim. Á prógramminu sem vid fengum stód ad vid kaemum á fyrsta stadinn sem vid áttum ad heimsaekja klukkan 13, vid vorum komin thangad klukkan 18.30. Thad var einn viti. Thar stoppudum vid í klukkutíma og héldum svo áfram á farfuglaheimilid thar sem vid gistum. Thangad komum vid klukkan 22 um kvoldid. Á farfuglaheimilinu var ísjokulkalt vid sváfum allar í fotunum med 2-3 teppi en vorum ad frjósa úr kulda allar naeturnar. Vid fórum til A Coruña, sem er orugglega mjog galleg borg thegar ekki rignir, Ferrol, sem er orugglega ekkert falleg thegar ekki rignir, og Santiago thar sem vid eyddum bara 3 tímum,... í rigningu. Nádum samt ad fara í messu í dómkirkjunni og sjá ofvoxnu reykelsiskrukkuna sem 7 prestar sveifludu til og frá svo hún snerti naestum loftid thegar mest lét.

Annars er ég ordin soldid leid á ad ferdast med Skandinovum sem gera ekki annad en ad kvarta og noldra og tala um ad thad sé nú miklu betra í Skandinavíu, meira pláss í rútunni, hreinni klósett, betri matur, saetari strákar og ég veit ekki hvad. Ég er ekki mikid fyrir ad noldra á medan ég er ad ferdast, reyni ad gera gott úr tví sem ég get, svo get ég daemt á eftir hvernig ferdin svo reynist vera. Ég held vid séum alltof gódu von, vid sem búum á Nordurlondunum, vid aettum adeins ad slaka á og reyna ad láta noldrid eiga sig.

Núna, daginn eftir, er ég fárveik og nádi rétt ad staulast hingad til ad komast á netid, allt regnid og kuldinn gaf mér svona fína flensu, ágaetis minjagrip frá Galissu.

Ég aetla ekkert ad fara í tímann sem byrjadi fyrir 20 mín. heldur heim ad horfa á einhverja góda bíómynd sem ég og Thura keyptum af gotusolum fyrir nokkrum vikum (Ray, Shrek 2 (já thura, hann virkar, og er meira ad segja á ensku), Million dollar baby, Aviator). Segi seinna frá gotusolunum, their eru kafli út af fyrir sig.

Kvedja frá Alcalá (loksins)

þriðjudagur, apríl 12, 2005

Jess, ég fer í vorferd Mímis!

Hversu mikil tilviljun er thad, ad skreppa heim til Íslands og lenda beint í vorferd á slódir Eyrbyggju!

Annars gengur allt svona líka glimrandi hér í Alcalá, skólinn er svolítid ad leika á mig med adeins of morgum verkefnum á skildaga, en ég lifi af, tharf madur ekki bara ad NÁ til ad fá metid? Thá getur landafraedin og oll kortin sem ég tharf ad lita bara átt sig. Og línulega textagreiningin í textalegu málvísindunum.

Vid erasmusarnir erum soldid búin ad tala um thad hve erfitt thad er ad kynnast Spánverjum vel. Their eru voda almennilegir, heilsa manni med kossi og finnst ofbodslega gaman ad tala, en thad er einhvern veginn erfitt ad komast yfir thetta threp, ad kynnast theim almennilega. Thad hefur audvitad med tungumálid ad gera, en líka menninguna held ég.

Af hverju minnist ég á thetta, jú, af tví ad einn bassinn úr kórnum, sá sem hvad mest hefur spjallad vid mig, spurdi mig (í email) hvernig mér lidi í kórnum og hvort stelpurnar vaeru ekki gódar vid mig. Ég sagdi jú, allt gengur vel, en thad er alltaf soldid erfitt ad kynnast spánverjum. Og eitthvad svoleidis.

Í gaer fékk ég svo laaangan póst sem var titladur: Spánn og Spánverjarnir. Thar fór thessi blessadi Alberto mikinn um hvernig Spánverjar vaeru, lokadir í gard útlendinga og jafnvel innan kórsins vaeri erfitt ad kynnast nýju fólki. En u.th.b. helmingurinn af póstinum fór í thad ad segja: En ég, ég er ekki svona, ég er mjog vingjarnlegur, baedi vid útlendinga og adra, og finnst gaman ad koma vel fram vid fólk. thess vegna líkar kannski ekki ollum í kórnum vid mig. Og meira í thessum dúr. Alveg frábaert, hló lengi ad thessu med Christinu vinkonu minni.

Annars er ég ad paela í ad haetta í kórnum, vid erum bara ad aefa thessa einu óperettu um Don Quijote sem verdur ekki sýnd fyrr en í júlí, thegar ég verd farin, og thá er takmarkad gaman, sérstaklega thegar sá eini sem talar vid mig ad fyrra bragdi er thessi madur sem sendir email til ad auglýsa eigin kosti! ;)

Ég fer til Galiciu á fimmtudaginn, thad á víst ad rigna.. líst ekkert á thad. En eftir tví sem allir segja er thetta magnadur stadur, og mig hefur lengi langad til ad fara, thó ad peningar séu af skornum skammti eftir flugmidakaup. Thad verdur ad hafa thad, lifi bara á sameiginlegu hrísgrjónunum og pastanu (og ollu fáránlega ódýra graenmetinu, í gaer fór ég med Pepi vinkonu á markadinn sem er hérna rétt hjá á mánudagsmorgnum og vid keyptum okkur held ég 10 kíló af glaenýju graenmeti og ávoxtum)

Yfir og út

þriðjudagur, apríl 05, 2005

Í dag er ég búin ad gera stórinnkaup á flugmidum. Frá Madrid til Kaupmannahafnar gegnum Holland, frá Koben til Ísalands og alla leid til baka. Thessi ferd verdur farin 12. til 17. maí, gerid ykkur tilbúin tví Svanhvítin er á leid í heimsókn! Adallega thó til ad verda vitni ad tví thegar hún María Sól litla systa verdur vígd í kristinna manna tolu á hvítasunnudag, en líka til ad fá ad knúsa adeins vini mína, kannski kíkja í heimsókn í ponnukokur á stoku stad og fylla á lakkrísbirgdir (nei Thura, ég er EKKI búin med drakúla og Tyrkisk peberinn)

Hin midainnkaupin voru frá Madrid til Prag, 28. apríl til 2. maí, thad aetla ég ad hitta vinkonur mínar Ivku (Slóvakía), Jonu(Tékkland) og Manuelu (Sviss). Ég held ad thetta verdi alveg aedisleg ferd, vid fáum ad gista heima hjá Jonu, skodum okkur um í Prag og forum í bíltúr ad skoda kastala.

En thangad til er reyndar ein ferd í vidbót í bígerd, aetli ég borgi hana ekki á eftir, hún er til Galiciu á Nordur-Spáni, vid forum á strondina og til Santiago de Compostela og fleiri stada, 14.-17. apríl, semsagt bara rétt brádum. Ég skal vinka frá strondinni, gáid hvort thid sjáid mig ekki! Ég verd alveg á horninu á Spáni...

Skriffinnskan hér á Spáni er reyndar alveg ad fara med okkur, amk okkur skandinavana, Niina vinkona gerdi sér ferd til Guadalajara (baerinn thar sem deildin hennar er, 50 km í burtu) til ad ná í háskólaskírteinid sitt (NB ég er ekki búin ad fá mitt og fae thad ekki fyrr en í júní). Hún var búin ad láta taka af sér mynd fyrir kortid og búin ad bída í thessar vikur sem thad tók ad búa thad til, svo thegar hún aetladi ad ná í thad var henni sagt ad, nei, thitt kort er ekki tilbúid, thú skiladir inn SVART/HVÍTRI mynd, hún á ad vera í LIT!

Ég veit ekki hvert Niina aetladi hún var svo pirrud...

Thad er líka alveg merkilegt hvad Spánverjar eru uppteknir ad passamyndum. Sídan ég kom hingad er ég búin ad láta frá mér hátt í 20 myndir af sjálfri mér í alls kyns plogg, kort og skírteini. Tharf madur nokkur ad skila inn nokkurri mynd thegar madur skráir sig í HÍ?
Hér tharf 3 myndir fyrir Erasmus skrifstofuna, 2 fyrir heimspekideildina, eina fyrir hvert einasta námskeid sem madur tekur, adra fyrir Erasmusskírteini, meira ad segja er ég med mynd af mér á kortinu í líkamsraektarstodinni.. Ég komst fljótt upp á lagid med ad láta litljósrita myndir af mér, thad er thad sem allir gera hérna.

Mest af thessu er bara skriffinnska, en konan sem vinnur á erasmusskrifstofunni í heimspekideildinni (hún er reyndar sú einasem kallar mig Svanhvíti) sagdi mér ad kennararnir notudu líka myndirnar til ad gefa einkunn, ef their kannast vid andlit sem maetti oft í tíma og spurdi mikid er líklegra ad sá hinn sami fái haerri einkunn. Hmm... spurning um ad fara ad sitja alltaf fremst?

Jaeja, thetta er nú komid nóg er thad ekki. Bid ad heilsa,

Svankvit

fimmtudagur, mars 31, 2005

Páskarnir ad baki, ekki af verra taginu í thetta skiptid. Thura var hjá mér í naestum heila viku og thrátt fyrir "smávaegilegt vandamál" (tosku stolid) og alveg hreint glatad vedur thá skemmtum vid okkur frábaerlega. Bordudum, sváfum, ferdudumst og djommudum. Mest gerdum vid thó af tví ad borda og sofa. Og tala. Ég hafdi ekki talad íslensku í 7 vikur svo ég taladi látlaust, thurfti audvitad ad segja Thuru frá ollum sem ég hafdi kynnst, ollum stodunum sem ég hafdi farid á og ollum furdulegu venjunum sem ég er ad venjast hérna. Vid fórum einn dag til Toledo med Cristinu og ítalska kaerastanum hennar, thad var daginn sem vid vorum gersamlega peningalausar (jú, vid áttum 10 evrur thegar vid vorum komnar til Toledo, thad kostadi 12 ad fara til baka!) En thad reddadist allt thegar ég hringdi í mommu gódu sem hjálpar manni alltaf thegar madur á bágt. Svo vid gátum farid ad eyda, og vorum bara nokkud duglegar, thó ég segi sjálf frá...

Sáum fullt af páskagongum, thad er sem sagt fólk í skrúdgongu klaett í svona skikkjur med hettur eins og Ku Klux Klan (no relation), sumir berfaettir, og menn sem bera risastóra vagna skreytta med blómum og kertum, med stóru líkneski af Maríu mey eda Jesú. Og lúdrasveit lék undir jardarfarartónlist, mikil stemning.

Ég veit ekki betri manneskju til ad ferdast med en Thuru, thad er svo audvelt ad lenda í aevintýrum med henni, madur bara gerir allt sem hún segir, en samt er hún svo skipulogd ad allt hefst á endanum. Svona eins og thegar vid gengum til Strawberry Fields, matarlausar og klósettthurfi, og gétum og hlógum í módursýkiskasti thegar vid loksins komum á stadinn. Takk fyrir ferdina, Thura.

Gabanna í kvold, thad er svokallad "umferdarljósakvold" thar sem madur á ad klaeda sig í rautt ef madur er á fostu, graent ef madur er á lausu og gult ef madur er á fostu en than má samt hosla mann... Held ég fari bara í raudu, thad virdist kalla á faesta sveitta gaura, their virdast allir flykkjast á Gabanna á fimmtudogum thegar thad eru erasmuskvold. Býst vid skemmtilegri helgi, og langri eins og venjulega (byrjar á fimmtudegi, endar á mánudegi kl 17. :)


Bestu kvedjur frá Alcalá - thar sem allt er ad tryllast núna út af hátídarholdum vegna Cervantes.

þriðjudagur, mars 22, 2005

Bara ad láta vita af mér, hér er allt í thessu fína, ég er búin ad ákveda ad fara til Prag í lok apríl ad hitta vinkonur mínar sem ég kynntist í Ungverjalandi. Thad verdur sko ekki leidinlegt!

Fór til Valencia á laugardaginn, thad var thó vandkvaedum hád, og trassaskapur minn vard til thess ad ég naestum thví fór ekki. Í fyrsta lagi gleymdi ég ad skrá mig, og var thví aftast á bidlista, en sem betur fer var fjolgad allverulega um rútur svo ég komst ad og var súperkát. Thad átti ad leggja af stad klukkan 8 svo ég stillti vekjaraklukkuna á 7 til ad hafa gódan tíma. Vandamálid er bara ad kvoldid ádur fór ég med Niinu og Peppiinu ad dansa salsa (eda ég og Pepi ad horfa á hvad Niina er gód í ad dansa salsa) og vid fórum ekki ad sofa fyrr en 3. Svooo, einhvern veginn hef ég slokkt á vekjaraklukkunni tharna klukkan 7, og vaknadi ekki fyrr en ég fékk sms frá Niinu, thar sem hún spurdi mig hvar ég vaeri, hvort´ég vaeri í annari rútu. Thá var klukkan 8.25! Ég thaut af stad eins og elding, og á ótrúlegum methrada - 5 mínútum seinna var ég komin á Plaza Cervantes, thar sem vid áttum ad hittast. Thar var ein rúta í gangi med opna hurd, ég hljóp inn og var aldeilis ánaegd, en rútan var tóm fyrir utan bílstjórann sem sagdi mér ad rúturnar 4 hefdu allar farid fyrir 2 mínútum. Ég hringdi í Niinu og hljóp af stad í áttina sem bílstjórinn benti mér, í óskop veikri von um ad hlaupa rúturnar uppi. En sem betur fer voru thau ekki komin langt, svo einn erasmussgaurinn kom og nádi í mig hlaupandi, og thegar ég kom upp í rútuna var ég naer dauda en lífi af maedi.. 8 mín eftir ad hafa vaknad En ég var á leidinni til Valencia á Las Fallas, sem ég hafdi heyrt svo mikid um. Og ég vard sko ekki fyrir vonbrigdum, thad var frábaert!

Hér er sída um hátídina, og svo tók ég líka fullt af gódum myndum. Tharna var svona 10 metra há stytta af maríu mey, gerd úr nellikkum. thad var ekkert smá flott.

Og svo hitti ég Íslendinga - fyrstu íslendingana sem ég sé í 6 vikur. Thad var Einar, vinur hennar Ingunnar og kaerastan hans. Thad var soldid fyndid.

Rútan fór svo aftur til Alcalá klukkan 4.00 um nóttina, svolítid seint fyrir langflesta, nema nokkra spánverja sem vildu ekkert frekar en meiri fiestu í rútunni. Komum heim klukkan 9 um morguninn og ég svaf allan sunnudaginn.

Thura kemur á morgun.
Thad verdur frábaert, svo margt sem vid thurfum ad gera, drekka, borda, tala um...

Kvedjur,

Svanhvít á hlýrabol

fimmtudagur, mars 17, 2005

Hitt og thetta

Hér í Alcalá er komid sumar. +30ºC á hverjum degi og kirsuberjatrén sprungu út á tridjudaginn. Ég fór naestum tví ad gráta, thetta er thad sem mig hefur alltaf langad til ad sjá, ekta evrópskt vor, sem leysist ekki upp í einhvern andskota um páskana og hverfur, thangad til thad er komid haust aftur.

Ég var sammála Hlíf thegar hún sagdi ad madur hefdi thurft ad fara á námskeid í salsa og um Ísland. Ég lendi í somu spurningum, og líka, hvad eru margir háskólastúdentar á Íslandi?, hvad er landid margir kílómetrar á breidd, hvad eru margir kílómetrar frá Íslandi til Madrid? Thad tekur á, og enginn til ad spyrja, ég á ad heita upplýsinganáman um Ísland.

Ég aetlast ekki til mikils af fólki thegar kemur ad fródleik um Ísland, og ad sama skapi býst ég ekki vid tví ad fólk módgist thegar ég veit ekki eitthvad um einhverja eyju í Karíbahafinu. Ég hef ekkert hneykslast thegar Thjódverjarnir spyrja mig hvada tungumál sé talad á Íslandi, eda hvort Ísland sé í Evrópu, eda hvort ísland sé ekki hluti af Danmorku. En thegar kemur ad Donum, thá finnst mér nú ad ákvedinn lágmarksfródleikur sé naudsynlegur. Í fyrradag fór ég á írska pobbinn sem vid forum alltaf á á tridjudogum, og thar voru 3 danskar hnátur. Af tví mér finnst svo gaman ad tala donsku heilsadi ég theim, thaer spurdu mig hvadan ég vaeri, og sogdu mér svo, ad einmitt kvoldid ádur hafi thaer verid ad paela í tví hvort Ísland vaeri hluti af Danmorku. Og komust ad theirri nidurstodu ad svo vaeri. Mig langadi til ad oskra, en sagdi theim bara pent ad thad vaeri nú ekki, og ad thaer aettu nú ad vita betur, verandi danskar og svona. Sagdi svo pent farvel. En á eftir hneyksludum vid okkur lengi vel á thessu, ég og vinkonur mínar frá Finnlandi, sem bentu réttilega á ad thetta vaeri álíka og ef Svíi spyrdi thaer hvort Finnland tilheyrdi ekki Svíthjód.

Reyndar fannst mér svolítid fyndid ad einn Thjódverjinn hérna var alveg furdu lostinn thegar ég sagdist vera frá Íslandi, thad var eins og ég hefdi sagt honum ad ég kaemi frá annari stjornuthoku. Hann lét taka mynd af sér med mér til ad sýna vinum sínum heima íslendinginn sem hann hitti...

Erum vid svona sjaldgaef?

mánudagur, mars 14, 2005

Jaeja, sumarid er komid í Alcalá held ég bara. Nema thad komi páskahret, en ég held thad sé nú bara sérislenskt fyrirbaeri.. Um páskana kemur Thura. Thá verdur gaman, vid munum fara á Perro verde og fá okkur Caipiriñas og fara á Casa Antigua og Gabanna og og og og... Thad verdur svo gaman.

Salamanca er dásamleg, thetta var ekki misminni hjá mér. Og allir ferdafélagar mínir voru sammála. Eiginlega var thad ekkert vidalega gód hugmynd hjá Erasmus-skrifstofunni ad fara med okkur til Sala, tví vid udrum hundfúl ad thurfa ad fara aftur til Alcalá, ég og Cristina frá Ítalíu grétum saman thegar vid sáum háskólabygginguna sem vid hefdum verid í ef vid hefdum farid til Sala. Beint fyrir framan dómkirkjurnar (já thad eru tvaer) og rétt hjá plaza mayor.. En ég gat ekki farid til Salamanca, thad er ekki samningur vid máladeildina thar...

En Alcalá hefur líka sitt, og ég hlakka til ad sjá Plaza Cervantes í fullum skrúda. Thad er mikid líf hérna, um helgar fara fjolskyldurnar nidur í bae og kaupa blodrur handa krokkunum og saetabraud handa sér og eru langt fram á kvold, oll fjolskyldan saman á borunum og veitingahúsunum og úti á gotu, mjog saett alltsaman.

Annars er ég búin ad vera veik í viku meira og minna, en ákvad samt ad fara til Salamanca. Var svolítid slopp alla helgina og á fostudagskvoldid missti ég alveg roddina, thad var bara fyndid, sérstaklega á theim tímapunkti thar sem ég taladi alveg eins og Marge Simpson.

Í dag er reyndar stór dagur í lífi mínu, ég fékk mér linsur. Thad er ótrúlega thaegilegt, thó ég finni svolítid fyrir theim. En thad venst víst fljótt.

Jaeja, bestu kvedjur, yfir og út.

mánudagur, mars 07, 2005

Í gaer fór ég í menningar og skemmtiferd til Madríd med 2 ítolskum og 3 spaenskum stelpum. Vid fórum á Prado safnid og sáum myndir eins og El Coloso eda Risann eftir Goya og Las Meninas eftir Velázquez. Ég aetladi ekki ad trúa tví thegar ég stód fyrir framan las Meninas, mynd sem ég er búin ad dást ad í morg ár...

en thegar vid vorum búnar á Prado var hámenningarpartinum lokid og vid fórum í bíó, á El Escondite eda Hide & seek eins og hún heitir víst á frummálinu. En vid fórum líka sér ferd til ad skoda Windsor bygginguna (sem brann) sem er eins og daudur kottur midad vid hvernig hún var. Thad er ennthá fullt af fólki ad taka myndir ad turninum, thó thad séu lidnar 2 vikur sídan hann brann. Thetta var líka óvenju glaesilegur bruni (og af tví enginn dó er allt í lagi ad segja thad!) En furdulegt ad hugsa um allar tolvurnar, símana, ljósritunarvélarnar, blýantana, heftarana og moppurnar sem brunnu inni í thessari ofvoxnu skrifstofubyggingu (106 metrar).

Ég er komin med stalker. Hann virdist alltaf finna mig á djamminu, stendur svo vid hlidina á mér á dansgólfinu og passar ad adrir strákar dansi ekki vid mig, alveg thangad til ég ákved ad fara heim, thá eltir hann mig út og heimtar ad fylgja mér heim, svo heimtar hann ad koma inn. Hann faer thad ekki. Hann talar líka skrýtna spaensku sem skil ekki. Thegar hann talar, thad er ad segja, tví thetta virdist vera eini spánverjinn í heiminum sem ekki talar eins og hann fái borgad fyrir thad. En saetur er hann, verst hvad hann er leidinlegur.

Thad er ágaett ad fá alltaf fylgd heim ad dyrum á nóttunni, en thetta er farid ad verda leidinlegt...



(Salamanca um helgina...! Ó hvad ég hlakka til!!!)

miðvikudagur, mars 02, 2005

Thad er alveg ótrúlegt hvad Spánverjar reykja mikid! Ein vinkona mín asnadist til ad spyrja medleigjanda sinn hvort hann reykti, og hann leit á hana eins og hún hefdi spurt hann hvort hann bordadi eda andadi! Thad er ekki spurningin um ad reykja eda reykja ekki hérna, allir reykja. Á hárgreidslustofum, inni í búdum, á skrifstofum, inni í skólanum, meira ad segja konurnar á skrifstofunni í háskólanum sitja reykjandi vid skrifbordin. Og kaffistofan, eins og ég var farin ad hlakka til ad hreidra um mig thar eins og í honum Árna mínum, nei, thar er mest reykt af ollu, trátt fyrir flennistórt skilti sem bannar reykingar. Synd og skomm, tví annars er thetta ágaetis kaffistofa, og hrikalega ódýr, haegt ad fá sér kaffi og risasamloku á minna en hundradkall. En thad er varla ad ég geti verid thar inni, madur sér ekki handa sinna skil vegna reykskýsins.

Í gaer laesti ég mig úti, thad var ekki snidugt, thar sem ég var med fartolvuna og 4 thunga poka úr Champion (súpermarkadnum). Ég skrifadi Kathrin bréf og bad hana ad hringja thegar hún kaemi (vissi audvitad ekki ad hún var í Madrid) svo ég kaemist inn, fór svo á naesta bar og pantadi mér kók og fór ad spila Doktor Mario í tolvunni. Bordadi illa upphitadar patatas bravas sem fylgdu med(*) og fylgdist med fólkinu á barnum. Tveir karlar ad drekka kaffi sóló, kona í pels ad spjalla vid barthjóninn, gamall madur vid spilakassann. Tháttur um geimferdir og stjornuskodun í sjónvarpinu, stillt aaadeins og hátt. "Fjarlaegdin milli X og Z er 500 milljardir ljósára." Gamli madurinn í spilakassanum tautar, "ja, hérna, 500 milljardir ljósára, madre mía!" og vinnur stóra fúlgu í spilakassanum. Svo byrjar barnaefnid, stillt á sama styrk, ótholandi tuskubrúdur sem eiga ad kenna krokkum ensku. "This pen is BLUUUUUUEEE" "This is his MOOOOM" "He´s her SOOOOON" Svolítid yfirthyrmandi fyrir andrúmsloftid sem var tharna inni. Kannski var barthjónninn bara ad reyna ad reka mig út. Thad gekk ad lokum, ég fór í tíma í spaensku í kúrsinum fyrir útlendinga (skildi champion-pokana eftir fyrir utan dyrnar heima), thar laerdi ég EKKERT, en betra en ad sitja fyrir utan dyrnar heima med pokunum. Sídan á írskan bar thar sem er internacional kvold á tridjudogum. Kl hálf tíu um kvoldid hringdi Kathrin, komin heim frá Madrid. Ég fór heim gudslifandi fegin og skrifadi 7 póstkort...


(*)eftir smá tíma á Spáni verdur madur mjog vandfýsinn og vill fá sitt tapas thegar madur pantar sér drykk. Og ef thad er ekkert sem fylgir med verdur madur hundfúll og ákvedur ad fara aldrei á thann bar framar !

mánudagur, febrúar 28, 2005

¡Hola chic@s!

Thad er kominn mánudagur og í dag byrjar blessad spaenskunámskeidid fyrir Erasmus-nema. Thad verdur mánudaga til fimmtudaga frá 19.00 til 21.00 naestu fimm vikur. Púff, og thad versta er ad ég er á kóraefingum á sama ´tima tridjudaga og fimmtudaga. Jaeja, sjáum til.

Í dag fór ég í líkamsraektina thar sem er afsláttur f. Erassmusa, en svo gífurlega heppilega vill til ad hún er ekki meira en 100 skref frá húsinu mínu, sem gefur mér enga afsokun fyrir ad fara ekki alltaf thegar ég hef lausa stund. Thar var einkatjálfarinn David sem sýndi mér skrilljón taeki sem ég hef aldrei séd ádur, amk finnast tau ekki í litla salnum í hálskólaleikfiminni..

Ég skrifadi víst sídasta laugardagskvold ad á laugardogum vaeri madur ordinn of treyttur til ad djamma, tja, thad hindradi mig ekki í tví ad fara út klukkan 1 til kl 6.30 eftir ad ég skrifadi thetta, og ég sem hélt ad ég vaeri á leidinni heim ad sofa! Nei aldeilis ekki. En ég skal segja ykkur thad, thad er ekkert grín ad vera ljóshaerdur thegar madur fer á djammid hérna, Spánverjar hafa innbyggda einhverja mynd af ljóshaerdum stelpum, og ef ad their sjá ljóst hár halda their ad stelpan sé til í allt, m.a. ad gefa símanúmer haegri vinstri. Ég hef nú farid ad rádum Bjarkar minnar og passad mig á tví, en í eitt skiptid var thad frekar ómogulegt, thad var á laugardagskvoldid thegar thad hringdi í mig strákur og spurdi mig hvort ég thekkti einhvern Spánverja í Madrid, ég sagdi neei, hvort ég hefdi einhvern tímann verid med einhverjum strák í Madrid, ég sagdi nei, alls ekki, einhverjum strák frá Marocco kannski, sem heitir Dani, ég sagdi nei, alveg pottthétt ekki. Og thá sagdi hann mér ad hann skildi ekki alveg af hverju hann vaeri med númerid mitt inni í símanum hjá sér, hélt vid hefdum kannski einhvern tímann verid saman. Ég sagdi NEI! en thad er ennthá rádga´ta af hverju hann er med númerid mitt. Svo spurdi hann hvort ég vaeri ljóshaerd med blá augu, ég asnadist til ad segja já og honum fannst hann aldeilis hafa dottid í lukkupottinn ad vera fyrir einhverja tilviljun med í símanum sínum númer hjá ljóshaerdri bláeygri stúlku. Vildi endilega hitta mig, ég sagdi nei held ekki. Hann hringdi aftúr í gaer. Ég svaradi ekki.

Svo Spánverjar reyna líka ad hosla ljoshaerdar stelpur í gegnum síma... thad er eitthvad nýtt!

Jaeja, málfraeditími, morfemgreining og gledi.

Kvedjur,

Lilia

laugardagur, febrúar 26, 2005

Ég er alveg búin ad gefast upp á ad heita Svanhvít. Ég var búin ad ákveda ádur en ég kom ad láta fólk kalla mig Svanhvíti, thó thad sé erfitt, en ég sá thad strax ad thad er ekki nokkur leid. Í stadinn heiti ég Lilja, eins og venjulega thegar ég er í útlondum. Ég er meira ad segja farin ad skrifa thad 'Lilia' til haegdarauka. Éger reyndar búin ad heyra svo margar útgáfur af nafninu mínu sídustu 3 vikur ad ég er haett ad telja, Lilia, Lily, Lilian, Liliana, osfrv, og ég fékk email í gaer frá einum sem mundi fyrra nafnid mitt, (sem mér thykir frekar addáunarvert) og skrifadi thad svona: Swanfit.

Hér gengur lífid sinn gang, djamm alla daga vikunnar svo á laugardogum er madur ordinn daudtreyttur og getur ekki djammad.. verd ad koma mér upp tholi. Jaeja, tíminn uppurinn, Kvedja.

miðvikudagur, febrúar 23, 2005

Ég hélt ad ég vaeri ordin ruglud thegar ég vaknadi í morgun og leit út um gluggann og sá thetta

Allt hvítt. Ég er sammála Hlíf, ég held ad vid hofum verid sendar á Svalbarda, thetta er mjog dularfullt! Fullt af kennurum og nemendum komust ekki í skólann í dag út af snjónum - sem á okkar maelikvarda er nú ekkert nema smá fonn sem madur skefur af bílnum med annari hendi. Hér er thad soldid annad!

Ég fór á sunnudaginn á tónleika med hljómsveitinni Kilopapa, funk-jazz spiladur af gomlum spaenskum hippum med sítt hár og tverflautu, mjog gaman. Í kvold fara Rassmusarnir út ad borda á Pollo de Alcalá, thar sem adeins er haegt ad fá pollo (kjúkling) Á morgun er víst onnur fiesta á sama stad hjá kórmedlimum, einn gaurinn thar var mjog áhugasamur um ad ég kaemi og fékk hjá mér email og síma, sjáum til.

Annars er thetta ord, fiesta, alveg frabaert. Thad er haegt ad nota thad um allar típur af gledskap, hvort sem thad er gotuhátíd, ball, partí, veisla, matarbod, skrúdganga eda eitthvad annad.

Ég aetla ad fara á margar fiestur naestu mánudi.

Búin ad skrá mig í ferd til Salamanca gomlu gódu, 11-13 mars. thad verdur gaman, ég aetla ad heimsaekja skólann minn, og alla hina stadina, og fá mér ís á Plaza Mayor, sama hvernig vedrar.

Svo er spurningin med Ibiza, thad er ferd thangad í maí. Púff, ekki viss um ad mig langi í thad lastabaeli...

Jaeja, nú aetla ég ad osla snjóinn á leidinni heim til mín. (ps regnhlífar er líka haegt ad nota sem snjóhlífar, thetta fattadi ég fyrst í dag, eitthvad sem á íslandi er frekar ómogulegt)

mánudagur, febrúar 21, 2005

¡Hola!

Ég er komin med nýtt símanúmer (spaenskt)

Thad er 00 34 606695974

Endilega hringid, thá tharf ég ekki ad borga ;)

Annars allt gott.

fimmtudagur, febrúar 17, 2005

Haegt og haegt er ég ad breytast í evrópskan háskólastúdent (nei, thad er ekki thad sama og ad vera íslenskur háskólastúdent). Ég drekk kranavatn, elda med gasi, borda mozarella oná baguette, kyssi alltaf tvisvar, geng med kleenex-pakka á mér hvert sem ég fer og er meira ad segja farin ad snýta mér á almannafaeri (ónei, oll vígi fallin!) Brádum fae ég mér gat í nefid og lita hárid á mér í óskilgreindum raudum lit...

En sumt breytist tó ekki, ég fór í gaer í garnbúdina í húsinu vid hlidina og keypti mér garn og prjóna (med látbragdi, nú veit ég ad teir heita ujas) til ad prjóna mér vettlinga. Vettlingarnir voru nefnilega tad sídasta sem ég henti úr ferdatoskunni tegar ég var ad *hm* endurskipuleggja í toskuna mína sem var ordin heldur tung. En neydin kennir naktri konu ad spinna, tad er nefnilega skítkalt hérna, og ég er ekki med neitt of mikid af hlýjum fotum.
Ég er líka byrjud í háskólakórnum, tad er aefing í kvold, og eftir tad fiesta med hinum rassmusunum. Tetta er ágaetis kór, ég hlustadi á tau á sídustu aefingu, og eftir aefinguna komu bókstaflega allir bassarnir og tenórarnir og kysstu mig ad spaenskum sid, mjog gaman. Annars finnast mér allir tessir kossar soldid yfirthyrmandi, madur kyssir alla, líka tá sem madur tekkir ekki neitt, og tad tekur heví langan tíma tegar tad eru kannski 10 manns og allir turfa ad kyssa alla... tad eru, hvad, 100 kossar?

Nú kemst ég á netid úr skólatolvunum, tad er betra en helv. netkaffihúsid sem ég hef farid á hingad til, tetta er eiginlega frekar leikjasalur fyrir smástráka, og ordafordi teirra samanstendur held ég af tveimur ordum, 'joder' og 'coño'. Nú er ég laus vid tad. Ég var í tíma í Linguistica del texto, eda 'Málvísindum textans' og er á leidinni í 'Lengua española'. Ég er líka í kúrs sem heitir El tiempo de Cervantes, hann er mjog spennandi, eins konar stúdía á árunum 1548-1616, mér finnst tad líka eiginlega skylda ad taka kúrs um kallinn, fyrst madur er nú í tessum bae. Og líka af tví ég haetti vid ad taka Literatura española, adallega af tví ad tar tarf ad lesa 30 baekur, margar á fornspaensku, th.á.m Don Quijote, en líka af tví kennarinn býdur ekki af sér gódan thokka, talar á 270 km hrada og borar í eyrad á sér og bordar úr tví á medan hann heldur fyrirlestra. Frekar ógedslegt.

Jaeja, tettar er nóg í bili, hér er adressan mín ef einhver vill senda mér bréf eda kort, til daemis med kollum á naerbuxunum (Thura!)

Travesía del Val nº1, 4A
28804 Alcalá de Henares (Madrid)
España/Spánn

mánudagur, febrúar 14, 2005

Thó ég sé nú ekki lengra frá Íslandi en thetta, thá bloskrar mér oft thegar ég horfi á auglýsingarnar hérna. Mjog daemigerd auglýsing er kona sem er daudtreytt á tví ad skúra, thá kemur eitthvad undraefni fram sem vinnur oll verkin fyrir hana, og sagt er: og thá hefur tú meiri tíma fyrir thad sem tér finnst gaman. Og thá kemur mynd af konunni ad púla í raektinni med odrum konum. Konan er semsagt daudfegin yfir ad hafa tíma til ad gera sig fallega tví hún tarf ekki ad eyda svona miklum tíma í ad trífa. Ég veit ekki, mér finnst tetta svolítid vitlaust. Og svo sá ég lottó í gaer, (Spánverjar eru med lottó á heilanum) og thar voru svona 8 konur, allar gullfallegar, í nákvaemlega eins graenum kjólum, thaer stódu í rod, hver vid sína lottókúluvél, og thegar rodin kom ad teim sogdu thaer númerid á kúlunni sem kom upp: ¡el ocho!, ¡el dos!, osfrv. svo stódu taer og brostu. Tad var teirra verk. Tetta var audvitad ekkert nema kroppasýning...

Jaeja, annars er allt í fína, nema sídan ég kom hingad fyrir viku hefur snjóad meira en nokkru sinni í nágrenni Madrid,(ekki hér thó), bygging verid sprengd í loft upp af hrydjuverkamonnum og ein staersta bygging Madridar brunnin til kaldra kola. Ég vona ad tetta haldi ekki svona áfram!

Bid annars bara ad heilsa ollum, og minni á ad tad er ekki bannad ad senda mér sms= 8682140

föstudagur, febrúar 11, 2005

Já, nú er aldeilis kominn inn dágódur skammtur af bloggi! Ég minni á ad enginn er píndur til ad lesa meira en hann vill, tetta er meira eins og dagbók fyrir mig svo ég muni eitthvad hvad ég geri hérna...

En bestu kvedjur, og....

LIFI ROSKVA!!!

(Ps. tad búa storkar á takinu á háskólanum mínum)
10. febrero.
Ég fór til Madrid í gær, það var ekki mikið mál, og það kostar minna en strætómiði í Reykjavík. Ég var auðvitað bara ein, sem hafði auðvitað bæði með sér kosti og ókosti, ég heimsótti konungshöllina og gekk þar um alla salina. Reyndar hringdi pabbi í´mig þegar ég var á leiðinni í gegnum svaka öryggishlið til að komast inn í höllina, oghann sagði mér að það hefði verið sprenging í Madrid sama dag.. þá var ég bara ánægð með alla öryggisgæsluna þarna í höllinni. Ég fór svo á kebabstað og þar sá ég fre´ttirnar, það var auðvitað ekki talað um annað, og sprengingin var reyndar ekki svo langt frá þar sem ég hafði verið.. Svo hélt ég bara áfram að ganga um og skoða Madrid, hún er ekki jafn hræðileg og allir sögðu þegar ég var í Salamanca. En ég er samt fegin að vera aðeins út úr Madrir, hér í Alcalá. Hér er alveg samfélag og kúltúr út af fyrir sig.

Skólinn á samt eftir að vera erfiður, það er alveg á hreinu. Púff.
8° febrero

Nú er ég búin að ganga um í allan dag og kynnast bænum betur. Þetta er sætasti bær, en ekkert voðalega margt að sjá, kannski. En það er allt í lagi, því að það er stutt í Madrid, og ég er einmitt að hugsa um að fara þangað á morgun og skoða mig um.


Þar sem Alcalá ernú einu sinnifæðingarbær Cerbantes erfólk hérna með hann á heilanum. Það er líka sérstaklega slæmt í ár, því það er eitthvað afmælisár hjá kallinum. Þann 23. apríl á hann nefnilega afmæli, eins og margir aðrir góðir, Shakespeare, Laxness og Magnúsdóttir (Elín Ingibjörg). Þá á ég örugglega eftir að óverdósa alveg á grey Cervantes..sérstaklega ef ég tek kúrsinn sem mér var sagt frá í dag, "el tiempo de Cervantes" sem fjallar um samtíma Cervantes. Kennarinn er víst klikkaður, en hvenær var það eitthvað slæmt? En áfram um Cervantes. Í dag fór ég á myndlistarsýningu í gamalli kapellu á ...jú Plaza de Cervantes, aðaltorginu, og þar var ekkert annað en andlitsmyndir af Cervantes og Don Quijote. Og ég meina svona u.þ.b. 100 myndir af þeim til skiptis, allt málað af sama manninum. Á síðasta ári. Hér er líka allt fullt af götum, torgum og húsum tileinkað Cervantes, og auðvitað alls kyns búðir, til dæmis sá ég í dag "Gleraugnabúð Cervantes". ´

Ætli ég þurfi víst ekki að lesa þessa blessuðu bók áður en önnin er úti...


Svo er auðvitað karnival þessa dagana á Spáni, og í dag sá ég skrúðgöngu alls kyns ellilífeyrisþega í skógardísa, skordýra og mínu músar-búningum, að ógleymdum Don kíkóta með vinum sínum vindmyllunum, Sancho Panza og Dulcineu. Svo kom grenjandi rigning svo að allir búningarnir rennblotnuðu, aðeinsjapönsku geisjurnar voru svo heppnar að hafa með sér pappasólhlífar sem skýldu þeim frá verstu bleytunni. Sumir litu svolítið sorglega út, eins og konurnar sem voru klæddar eins og lampaskermar (hvað var það nú eiginlega?) og Mínurnar, með málninguna klessta út um allt andlit. En þetta var skemmtilegt, og svo voruveitt verðlaun fyrir bestu búningana og bestu atriðin. Það voru gamlar kellingar í maríuhænubúningum sem unnu, og fengu í verðlaun styttu af..... auðvitað Don Quijote.

Ég var að koma úr bíói, fór að sjá franska mynd sem heitir Los chicos del coro. Hún var mjög skemmtileg, en ég elska líka svona myndir þar sem kennari með háleitar hugmyndir kemur inn í skóla þar sem allt er í rugli og hann breytir öllu, helst með kórstarfi, eins og hér. Svona myndir eins og Dangerous Minds, Sister Act II og fleiri.

Ég keypti mér trefil í dag. Og úr. Það er frekar kalt hérna, eins ogég hafði ímyndað mér - hver hlær núna, þið sem gerðuð grín að mér fyrir aðtaka með mér ullarsokka! Ég sé bara eftir að hafa ekki komið með betri yfirhöfn.

Jæja, þetta er nóg í dag, ég ætla að fara að reyna að lesa einhverja af bókunum sem Vicente lánaði mér.
Hér set ég hugleidingar sídustu daga, ég bara hef ekki komist med tetta á netid fyrr:

7. febrero

Fyrsti dagurinn í Alcalá hefur gengiðeins og í sögu. Þegar ég leit út um gluggann í morgun sá ég tvo lögregluþjóna á gangi á götunni fyrir neðan. Ég pældi ekkert meira í því en svo, að ég hugsaði um það að venjulega sér maður ekki lögregluþjóna á vappi á mánudagsmorgni í Reykjavík. En þegar ég hélt af stað í bæinn sá ég fleiri og fleiri löggur, og sá að eitthvað hlaut vera á seyði. Verið var að loka götum og alls staðar voru löggur með talstöðvar. Þegar ég svo loksins fann háskólann (barafimm mínútna labb,mjög þægilegt) áttaði ég mig loksins á því hvað var að gerast. Þar stóðu fyrir framan aðalháskólabygginguna ca 12 svartir bílar og virðulegir menn í jakkafötum að tala í talstöðvar. Og um það bil 100 manns sem stóð og fylgdist með. Allir störðu á innganginn að háskólanum. Til að staðfesta grunsemdir mínar spurði ég gamla manninn við hliðina á mér hver væri hér á ferð:jú, stóð heima, Zapatero, forsætisráðherra Spánar og (man ekki nafnið), forseti Evrópusambandsins voru í háskólanum í heimsókn. Ég mundi þá að ég fékk fyrir nokkrum dögum póst frá skólanum þar sem mér var boðið á einhverja athöfn með Zapatero og félögum, en var svo upptekin við að hafa áhyggjur af ferðinni að ég steingleymdi því.En þarna stóð ég, og komst auðvitað ekki inn í skólann fyrir öllum bílunum og löggunum, svo ég varð bara að bíða eftir mikilmennunum. Það var áhugavert að hlusta á gömlu kallana sem greinilega höfðu mætt þarna sérstaklega til að sjá forsætisráðherrann sinn. Þeir töluðu um hvað hann væri að gera þarna inni, sögðu : "nú er örugglega verið að bjóða honum jamón ibérico de pata negra" (frægustu skinku Spánar, sem er fá þessum slóðum) og við hverja einustu hreyfingu kölluðu þeir,"mira, mira, nú gerist eitthvað". Svo var ein gamla konan sem kallaði á einn lögregluþjóninn, "Hola, policia guapo"(hæ sæta lögga) og blikkaði hann.

Þegar Zapatero (sem í raun þýðir skósmiður) og hinn kallinn komu svo loksins út var búið að færa bílana þeirra næstum INN í skólann, en þeir stoppuðu í smástund og vinkuðu til fagnandi mannfjöldans. Síðan var allt búið og ég komst inn í skólann. Þetta er auðvitað eldgömul bygging og mjög falleg, og þar fann ég Erasmus skrifstofuna þar sem ég skráði mig. Svo fór ég í Champion, sem er svona Hagkaup, og keypti slatta í matinn, þ.á meðal tortillu de patatas! Por fin!! Það var alls ekkert svo ódýrt að kaupa í matinn, og þýska stelpan segir að verðin séu svipuðog í Þýskalandi. Það gerir Evran...

Fólkið sem ég bý með virkar mjög vel, en það var eitthvað dularfullt við stelpuna sem leigði herbergið mitt á undan mér, hún ætlaði að vera fram í júní,en fór á laugardaginn, og enginn veit af hverju! En hin, Vincente frá Frakklandi og Kristine frá Þýskalandi eru mjög fín. Konan sem leigir mér, Regina, og maðurinn hennar Pedro tóku á móti mér, þau eru svona hjón sem eru ekki sammála um neinn skapaðan hlut. Í gær spurðu þau mig eitthvað um tímamismuninn milli íslands og spánar, og fóru svo að rífast um af hverju það væri tímamismunur á milli landa,eitthvað sem ég skildi ekki helminginn af, og heldur ekki hvernig væri á annað borð hægt að rífast um þetta! Annars gengur ágætlega að skilja spænskuna, mesta furða.

Og já, það var nú þrautin þyngri að komast hingað í gærkvöldi. ég tók leigubíl, af því það hafði mér verið ráðlagt, en bílstjórinn rataði alls ekki, og spurði grínlaust um það bil 15 manns til vegar. Það er MIKIÐ! Svo eftir laaangan tíma tók ég af honum kortið og varð að finna götuna sjálf. Svona menn eiga ekki að keyra leigubíl, hann var álíka óratvís og ég og Steini í Barcelona! Og svo þurfti ég að borga MORÐFJÁR fyrir. En ég ætla ekkert að hugsa um það meira, þetta eru bara peningar, og ég er komin á staðinn í heilu lagi með allt dótið mitt.